رسانه اجتماعی - تحلیلی بازار سرمایه

خصوصی‌سازی با واگذاری سهام به کارکنان خودروسازی
اهمیت : مهم

7

دولت تدبیر و امید سیاست خصوصی‌سازی صنعت خودرو را در پیش گرفته به‌گونه‌ای که ریاست‌جمهوری در سومین همایش بین‌المللی صنعت خودرو به‌صورت رسمی اعلام کرد صنعت خودرو باید به‌طور کامل «خصوصی‌سازی و رقابتی شود» اما به راستی صنعت خودرو ایران چند پله تا خصوصی شدن واقعی فاصله دارد؟
گسترش صمت:

حضور دو خودروساز بزرگ داخلی و حمایت های دولت از صنعت خودرو باعث شده عده ای مالکیت صنعت خودرو را در اختیار دولت بدانند و با چسباندن برچسب انحصار به این صنعت، جلوی پیشرفت آن از جمله سرمایه گذاری برخی خودروسازان خارجی را بگیرند. اگرچه ادعای انحصار در این صنعت همچنان ادامه دارد اما بیشتر دست اندرکاران صنعت خودرو با بیان استدلال هایی قابل تامل آن را رد می کنند.

برای نمونه رییس انجمن خودروسازان ایران بارها به صمت گفته است «در حال حاضر حدود ۱۸ تولیدکننده خودرو سواری در کشور مشغول فعالیت هستند و از طرفی واردات انواع خودرو سواری به کشور با تعرفه پایین آزاد است، بنابراین این خودروها انحصاری نیستند و در بازار برای مردم حق انتخاب خرید وجود دارد. »در نگاهی کلی خصوصی سازی به معنای واگذاری دارایی ها و شرکت های دولتی و عمومی به بخش خصوصی است و به باور کارشناسان اگرچه چند سالی است در کشور روی موضوع خصوصی سازی تمرکز شده اما این واژه در عمل و به معنای واقعی کلمه در کشور پیاده نشده است.

خصوصی سازی در صنعت خودرو دشوار است ← به گفته یک کارشناس مسائل اقتصادی، هنوز در ایران بخش خصوصی قوی و مستقلی وجود ندارد مگر آنکه مردم عادی، خرده فروشان و بنگاه های کوچک به عنوان بخش خصوصی درنظر گرفته شوند که البته از بنگاه های بزرگتر تاثیر می گیرند. محمدقلی یوسفی در گفت وگو با صمت اظهار کرد: اقتصاد ایران به طور مستقیم یا غیرمستقیم تحت تاثیر دولت قرار دارد و این اقتصاد به شکل محفلی اداره می شود. برای نمونه سیستم بانکی از یک طرف و تاجران و صنعتگران از طرفی دیگر روی آن اثر می گذارند.

این استاد دانشگاه معتقد است در حال حاضر بخش عمده ای از بانک ها، صنایع و... دولتی بوده و بسیاری از بنگاه ها هم که نام خصوصی روی آنها گذاشته شده در عمل دولتی هستند به گونه ای که بدون حمایت دولت امکان حرکت برای آنها وجود ندارد. در اقتصادی که به شکل های مختلف به دولت وابستگی دارد، به طور معمول عملکردها ضعیف خواهد بود. صنعت خودرو به عنوان لکوموتیو بیش از ۶۰ صنعت دیگر، نقشی اساسی در اقتصاد کشور بازی می کند بنابراین برای سرپا ماندن به حمایت های دولت نیاز دارد. اگر تصمیم به خصوصی سازی واقعی این صنعت باشد، ابتدا باید درصدد کاهش وابستگی و حمایت های دولت از این صنعت برآمد.

به باور یوسفی، خودروسازان داخلی به دلیل مشکلات مالی از جمله بدهی به بانک ها و قطعه سازان به حمایت های دولت نیاز دارند اما برای کاهش این وابستگی راه های مختلفی وجود دارد که یک روش همکاری با شرکت های خارجی است. وی بر این مسئله تاکید می کند که خودروسازان خارجی با سرمایه گذاری مشترک یا خرید برخی خودروسازان خصوصی کوچک می توانند وارد عرصه شوند.

البته اکنون کشور در شرایطی قرار دارد که نمی توان سیاستی بلندمدت برای آن تعریف کرد و امکان تغییر ثمربخش بسیار مشکل است از این رو اجرای بسیاری از راهکارها با توجه به شرایط موجود دشوار خواهد بود. هنگامی که سخن از مقایسه خودروسازان داخلی با خارجی به میان می آید، نخستین گزینه کشور کره است؛ کشوری که صنعت خودرو را همزمان با ایران آغاز کرد و امروز با برخورداری از دانش فنی به جایگاهی جهانی دست یافته است. یوسفی مقایسه صنعت خودرو ایران و کره را اشتباه می داند و باور دارد خودروسازان کشور مستقل نیستند و مقایسه آنها با کشورهای خارجی از جمله کره اشتباه است.

برای نمونه خودروسازان کره ای همزمان با خودروسازان ایران فعالیت خود را آغاز کرده اند و اکنون به سطحی از فناوری رسیده اند که در دنیا از توان رقابتی بالا برخوردارند و صنعت خودرو کشور با آن قابل مقایسه نیست. این استاد دانشگاه پیش بینی درباره وضعیت خصوصی سازی واقعی در صنعت خودرو را دشوار بیان می کند اما امیدوار است که این صنعت در کشور به شکل واقعی خصوصی شود.

خودروسازی بنگاهی شبه خصوصی← خصوصی سازی در صنعت خودرو و هر صنعت دیگری نیاز به زیرساخت ها و زنجیره ای از عوامل دارد که اگر یکی از آنها به درستی اجرایی نشود، وضعیت خصوصی سازی در هاله ای از ابهام فرو خواهد رفت. به گفته استاد دانشکده اقتصاد دانشگاه علامه طباطبایی، درباره خصوصی شدن صنعت خودرو در ایران ابتدا باید اهداف و انگیزه هایی که برای این مهم وجود دارد، مشخص شود. خصوصی سازی به بسترها، افراد کارآمد و متخصص، سرمایه مناسب و... نیاز دارد بنابراین مجموعه ای از عوامل در انجام آن موثرند.

امرالله امینی با بیان اینکه پیش بینی در ارتباط با واگذاری صنعت خودرو به بخش خصوصی واقعی دشوار است، به صمت گفت: دلیل دشواری پیش بینی به این مسئله بازمی گردد که امکان دارد در صورت اجرا، وضعیت این صنعت بهتر که هیچ، بدتر شود و خودروسازان این تیراژ تولیدی که در حال حاضر به آن دست یافته اند را از دست بدهند. هنگامی که فردی می تواند از طریق سرمایه گذاری در بخش های مختلف به سود برسد، صنعت خودرو را برای سرمایه گذاری انتخاب نخواهد کرد. برای خصوصی سازی باید سیستمی تعریف و عناصر آن به درستی در کنار هم چیده شود تا قابل بحث باشد.

وی معتقد است یکی از راه هایی که شرکت های خودروسازی را به سمت خصوصی شدن سوق می دهد، واگذاری سهام این شرکت ها به کارکنان است. از سویی دیگر مدیرانی که در این صنعت پیشینه فعالیت داشته و آن را به خوبی می شناسند، باید مدیریت خودروسازی ها را در دست گیرند. امینی با بیان اینکه خصوصی سازی در فضای مناسب تعریف می شود و تنها تصمیم به انجام آن کافی نیست، اظهار کرد: در حال حاضر خودروسازان با فروش بخشی از سهام خود ادعای خصوصی بودن می کنند این در حالی است که برخی از این شرکت ها شبه خصوصی اند.

در خصوصی سازی باید فردی حقیقی یا حقوقی مستقل اختیار شرکت خودروسازی را در دست بگیرد بنابراین حضور شرکت های شبه دولتی یا وابسته به دولت با تعریف خصوصی سازی همخوانی ندارد. به باور این استاد دانشگاه، گاهی امکان دارد یک شرکت به ظاهر خصوصی باشد اما مدیران آن از بین دولتی ها انتخاب شوند که در این وضعیت خصوصی بودن معنا ندارد زیرا یک مدیر بخش خصوصی نسبت به مجموعه اش دغدغه، دلسوزی و دلشوره درونی دارد.

براساس آنچه در این گزارش به آن اشاره شد، صنعت خودرو کشور در مسیر خصوصی سازی گام نهاده و امید می رود هرچه زود به سمت خصوصی سازی واقعی سوق پیدا کند تا در راستای آن علاوه بر رقابتی تر شدن بازار، خودروسازان خارجی نیز تمایل بیشتری به سرمایه گذاری در این صنعت داشته باشند.


برچسب‌ها:


دولت تدبیر و امید سیاست خصوصی‌سازی صنعت خودرو را در پیش گرفته به‌گونه‌ای که ریاست‌جمهوری در سومین همایش بین‌المللی صنعت خودرو به‌صورت رسمی اعلام کرد صنعت خودرو باید به‌طور کامل «خصوصی‌سازی و رقابتی شود» اما به راستی صنعت خودرو ایران چند پله تا خصوصی شدن واقعی فاصله دارد؟
گسترش صمت:

حضور دو خودروساز بزرگ داخلی و حمایت های دولت از صنعت خودرو باعث شده عده ای مالکیت صنعت خودرو را در اختیار دولت بدانند و با چسباندن برچسب انحصار به این صنعت، جلوی پیشرفت آن از جمله سرمایه گذاری برخی خودروسازان خارجی را بگیرند. اگرچه ادعای انحصار در این صنعت همچنان ادامه دارد اما بیشتر دست اندرکاران صنعت خودرو با بیان استدلال هایی قابل تامل آن را رد می کنند.

برای نمونه رییس انجمن خودروسازان ایران بارها به صمت گفته است «در حال حاضر حدود ۱۸ تولیدکننده خودرو سواری در کشور مشغول فعالیت هستند و از طرفی واردات انواع خودرو سواری به کشور با تعرفه پایین آزاد است، بنابراین این خودروها انحصاری نیستند و در بازار برای مردم حق انتخاب خرید وجود دارد. »در نگاهی کلی خصوصی سازی به معنای واگذاری دارایی ها و شرکت های دولتی و عمومی به بخش خصوصی است و به باور کارشناسان اگرچه چند سالی است در کشور روی موضوع خصوصی سازی تمرکز شده اما این واژه در عمل و به معنای واقعی کلمه در کشور پیاده نشده است.

خصوصی سازی در صنعت خودرو دشوار است ← به گفته یک کارشناس مسائل اقتصادی، هنوز در ایران بخش خصوصی قوی و مستقلی وجود ندارد مگر آنکه مردم عادی، خرده فروشان و بنگاه های کوچک به عنوان بخش خصوصی درنظر گرفته شوند که البته از بنگاه های بزرگتر تاثیر می گیرند. محمدقلی یوسفی در گفت وگو با صمت اظهار کرد: اقتصاد ایران به طور مستقیم یا غیرمستقیم تحت تاثیر دولت قرار دارد و این اقتصاد به شکل محفلی اداره می شود. برای نمونه سیستم بانکی از یک طرف و تاجران و صنعتگران از طرفی دیگر روی آن اثر می گذارند.

این استاد دانشگاه معتقد است در حال حاضر بخش عمده ای از بانک ها، صنایع و... دولتی بوده و بسیاری از بنگاه ها هم که نام خصوصی روی آنها گذاشته شده در عمل دولتی هستند به گونه ای که بدون حمایت دولت امکان حرکت برای آنها وجود ندارد. در اقتصادی که به شکل های مختلف به دولت وابستگی دارد، به طور معمول عملکردها ضعیف خواهد بود. صنعت خودرو به عنوان لکوموتیو بیش از ۶۰ صنعت دیگر، نقشی اساسی در اقتصاد کشور بازی می کند بنابراین برای سرپا ماندن به حمایت های دولت نیاز دارد. اگر تصمیم به خصوصی سازی واقعی این صنعت باشد، ابتدا باید درصدد کاهش وابستگی و حمایت های دولت از این صنعت برآمد.

به باور یوسفی، خودروسازان داخلی به دلیل مشکلات مالی از جمله بدهی به بانک ها و قطعه سازان به حمایت های دولت نیاز دارند اما برای کاهش این وابستگی راه های مختلفی وجود دارد که یک روش همکاری با شرکت های خارجی است. وی بر این مسئله تاکید می کند که خودروسازان خارجی با سرمایه گذاری مشترک یا خرید برخی خودروسازان خصوصی کوچک می توانند وارد عرصه شوند.

البته اکنون کشور در شرایطی قرار دارد که نمی توان سیاستی بلندمدت برای آن تعریف کرد و امکان تغییر ثمربخش بسیار مشکل است از این رو اجرای بسیاری از راهکارها با توجه به شرایط موجود دشوار خواهد بود. هنگامی که سخن از مقایسه خودروسازان داخلی با خارجی به میان می آید، نخستین گزینه کشور کره است؛ کشوری که صنعت خودرو را همزمان با ایران آغاز کرد و امروز با برخورداری از دانش فنی به جایگاهی جهانی دست یافته است. یوسفی مقایسه صنعت خودرو ایران و کره را اشتباه می داند و باور دارد خودروسازان کشور مستقل نیستند و مقایسه آنها با کشورهای خارجی از جمله کره اشتباه است.

برای نمونه خودروسازان کره ای همزمان با خودروسازان ایران فعالیت خود را آغاز کرده اند و اکنون به سطحی از فناوری رسیده اند که در دنیا از توان رقابتی بالا برخوردارند و صنعت خودرو کشور با آن قابل مقایسه نیست. این استاد دانشگاه پیش بینی درباره وضعیت خصوصی سازی واقعی در صنعت خودرو را دشوار بیان می کند اما امیدوار است که این صنعت در کشور به شکل واقعی خصوصی شود.

خودروسازی بنگاهی شبه خصوصی← خصوصی سازی در صنعت خودرو و هر صنعت دیگری نیاز به زیرساخت ها و زنجیره ای از عوامل دارد که اگر یکی از آنها به درستی اجرایی نشود، وضعیت خصوصی سازی در هاله ای از ابهام فرو خواهد رفت. به گفته استاد دانشکده اقتصاد دانشگاه علامه طباطبایی، درباره خصوصی شدن صنعت خودرو در ایران ابتدا باید اهداف و انگیزه هایی که برای این مهم وجود دارد، مشخص شود. خصوصی سازی به بسترها، افراد کارآمد و متخصص، سرمایه مناسب و... نیاز دارد بنابراین مجموعه ای از عوامل در انجام آن موثرند.

امرالله امینی با بیان اینکه پیش بینی در ارتباط با واگذاری صنعت خودرو به بخش خصوصی واقعی دشوار است، به صمت گفت: دلیل دشواری پیش بینی به این مسئله بازمی گردد که امکان دارد در صورت اجرا، وضعیت این صنعت بهتر که هیچ، بدتر شود و خودروسازان این تیراژ تولیدی که در حال حاضر به آن دست یافته اند را از دست بدهند. هنگامی که فردی می تواند از طریق سرمایه گذاری در بخش های مختلف به سود برسد، صنعت خودرو را برای سرمایه گذاری انتخاب نخواهد کرد. برای خصوصی سازی باید سیستمی تعریف و عناصر آن به درستی در کنار هم چیده شود تا قابل بحث باشد.

وی معتقد است یکی از راه هایی که شرکت های خودروسازی را به سمت خصوصی شدن سوق می دهد، واگذاری سهام این شرکت ها به کارکنان است. از سویی دیگر مدیرانی که در این صنعت پیشینه فعالیت داشته و آن را به خوبی می شناسند، باید مدیریت خودروسازی ها را در دست گیرند. امینی با بیان اینکه خصوصی سازی در فضای مناسب تعریف می شود و تنها تصمیم به انجام آن کافی نیست، اظهار کرد: در حال حاضر خودروسازان با فروش بخشی از سهام خود ادعای خصوصی بودن می کنند این در حالی است که برخی از این شرکت ها شبه خصوصی اند.

در خصوصی سازی باید فردی حقیقی یا حقوقی مستقل اختیار شرکت خودروسازی را در دست بگیرد بنابراین حضور شرکت های شبه دولتی یا وابسته به دولت با تعریف خصوصی سازی همخوانی ندارد. به باور این استاد دانشگاه، گاهی امکان دارد یک شرکت به ظاهر خصوصی باشد اما مدیران آن از بین دولتی ها انتخاب شوند که در این وضعیت خصوصی بودن معنا ندارد زیرا یک مدیر بخش خصوصی نسبت به مجموعه اش دغدغه، دلسوزی و دلشوره درونی دارد.

براساس آنچه در این گزارش به آن اشاره شد، صنعت خودرو کشور در مسیر خصوصی سازی گام نهاده و امید می رود هرچه زود به سمت خصوصی سازی واقعی سوق پیدا کند تا در راستای آن علاوه بر رقابتی تر شدن بازار، خودروسازان خارجی نیز تمایل بیشتری به سرمایه گذاری در این صنعت داشته باشند.


برچسب‌ها:

1395/04/22
0
/
2
یک دقیقه وقت دارید؟
شما تنها یک قدم با به اشتراک گذاشتن اولین ایده خود فاصله دارید. برای انتشار مطالب خود در ارشن، لطفا ثبت‌نام خود را تکمیل کرده و شماره‌ی همراه خود را فعال نمایید.
تکمیل پروفایل
نمایش {{content.commentsTotal - content.comments.length}} نظر قبلی
علت امتیاز منفی

×
بله
خیر
تغییرات شاخص
شاخص کل
{{tepix.change}}
{{tepix.index}}
وضعیت بازار : {{closedTitle(tepix.isClosed)}}
شاخص کل
{{tepix.change}}
{{tepix.index}}
فرابورس
{{absValueChange(tepix.faraBourseChange)}}
{{tepix.faraBourseIndex}}
شاخص 50 شرکت
{{absValueChange(tepix.companyFiftyChange)}}
{{tepix.companyFiftyIndex}}
شاخص آزاد شناور
{{absValueChange(tepix.freeFloatChange)}}
{{tepix.freeFloatIndex}}
شاخص مالی
{{absValueChange(tepix.financialChange)}}
{{tepix.financialIndex}}
شاخص صنعت
{{absValueChange(tepix.indastryChange)}}
{{tepix.indastryIndex}}
2222
33333