رسانه اجتماعی - تحلیلی بازار سرمایه

روایت برخورد ایران و عربستان در اوپک
اهمیت : مهم

9

«اجلاس ١٦٩ اوپک آرام بود». این جمله زنگنه را کارشناسان و تحلیلگران هم از بیرون و در حاشیه اجلاس، تأیید کردند. گویا این دور از مذاکرات بنا بود با توافق ‌نظری جامع برگزار و سایه اختلاف ‌نظرها هم از سر اوپک برداشته شود. روزنامه «شرق» ادامه داده است: فریدون برکشلی از جو دوستانه و آرام این دور اجلاس اوپک گفت. رییس اسبق امور اوپک وزارت نفت همچنین از درخشش هیأت ایرانی در وین هم گفت: «در جلسه اخیر هیأت ایرانی می‌درخشید. همه می‌دانستند که برای شنیدن مطلب اصلی باید نزد ایرانی‌ها بیایند».
نهایت‌نگر:

«اجلاس ١٦٩ اوپک آرام بود». این جمله زنگنه را کارشناسان و تحلیلگران هم از بیرون و در حاشیه اجلاس، تأیید کردند. گویا این دور از مذاکرات بنا بود با توافق نظری جامع برگزار و سایه اختلاف نظرها هم از سر اوپک برداشته شود.

روزنامه «شرق» ادامه داده است: فریدون برکشلی، رئیس گروه مطالعات انرژی وین و رئیس اسبق امور اوپک وزارت نفت که خود در وین این دور از اجلاس را پیگیری می کرد در گفت وگوی اختصاصی اش با «شرق» از جو دوستانه و آرام این دور اجلاس اوپک گفت.

به گفته برکشلی، یکی از دلایل این آرامش، افزایش نسبی سطح قیمت ها و ثبات آن در مرز بالای ٥٠ دلار در هر بشکه بود. به گفته این کارشناس بین المللی انرژی که از نزدیک شاهد مذاکرات کشورها در اوپک بود، رفتار وزیر جدید نفت عربستان با ایران در استاندارد و کلاس روابط جاری دو کشور، مثبت ارزیابی می شد: «برخورد دو وزیر اصلی اوپک دوستانه و در چارچوب اصول جاری سازمان اوپک بود؛ اما صاحب نظران به دیدگاه وزیر نفت ایران اهمیت زیادی می دادند».

رئیس اسبق امور اوپک وزارت نفت همچنین از درخشش هیأت ایرانی در وین هم گفت: «در جلسه اخیر هیأت ایرانی می درخشید. همه می دانستند که برای شنیدن مطلب اصلی باید نزد ایرانی ها بیایند».

- آقای زنگنه گفته اند نشست اخیر اوپک آرام بوده؛ شما این آرامش را چطور ارزیابی می کنید؟

مفهوم این را که اجلاس ١٦٩ اوپک آرام بود، آقای وزیر می دانند؛ اما از بیرون اجلاس هم می شد آرامش حاکم بر اجلاس را حس کرد. معمولا وقتی قیمت ها سقوط می کند، تأثیر خود را بر فضای اجلاس می گذارد و جلسه ها متشنج و نا آرام می شود و وزیران و اعضای هیأت احساس خوبی ندارند؛ اما جوِ این اجلاس دوستانه و آرام بود. شاید یکی از دلایل آن، افزایش نسبی سطح قیمت ها بود که در مرز بالای ٥٠ دلار در هر بشکه ثبات پیدا کرد، همچنین رشد قیمت آن هم سریع بود. قیمت در چند روز بیش از ٥٠ در صد افزایش یافت.

- نشست های قبلی اوپک چگونه بودند؟

نشست های قبلی اوپک و رفتار هیأت ها بیشتر منبعث از شرایط بازار نفت از یک سو و روابط کشورهای عضو از سوی دیگر است؛ اما اوپک امروز سازمانی بالغ است و تجربه هایی ارزشمند دارد که می داند رفتار خود را چگونه در شرایط گوناگون هماهنگ کند.

- معمولا چه مباحثی نشست اوپک را ناآرام و تنش زا می کند؟ آیا چنین سابقه ای در نشست های قبلی هم وجود داشت؟

در دوران جنگ تحمیلی، سخت ترین دوران اوپک را تجربه کردیم و سپس حمله صدام به کویت رخ داد که دوران واقعا سختی بود، در آن دوره اغلب اعضای اوپک به یکدیگر نگاه نمی کردند و با یکدیگر صحبت هم نمی کردند، البته سقوط قیمت ها هم شرایط درون سازمانی را عذاب آور کرده بود. در اجلاس اخیر احساس اندوه و نگرانی در میان اعضای هیأت ونزوئلایی موج می زد.

- نگاه تحلیلگران بین المللی به اوپک این دوره چه بود؟

در جلسه اخیر هیأت ایرانی می درخشید. همه می دانستند که برای شنیدن مطلب اصلی باید نزد ایرانی ها بیایند. وزیر جدید عربستان چند روز زودتر از اجلاس به وین آمده بود و دوره آموزشی می گذراند. البته باسابقه است و تجربه دارد. برخورد دو وزیر اصلی اوپک دوستانه و در چارچوب اصول جاری سازمان اوپک بود؛ اما صاحب نظران به دیدگاه وزیر نفت ایران اهمیت زیادی می دادند.

- نظرتان درباره نشست اخیر چیست؟

وزیران با مواضع از پیش اعلام شده به وین آمده بودند. ایران خواستار بازگشت اوپک به اصول و قواعدی بود که در اصل برای آن تشکیل شده است؛ اوپک سقف تولید و نظام سهمیه بندی می خواهد، اوپک قیمت کف بازار یا طیف قیمت لازم دارد. تحریم، قاعده بازی در اوپک را مخدوش کرده است و ایران و اعضای مسئول برای بازگرداندن اوپک به مسیر درست بسیار تلاش می کنند. ایران باید سقف تولید رسمی خود را پس گیرد و برای دورانی که از تولید محروم بوده هم سهمیه جبرانی داشته باشد. البته این بدین معنا نیست که سایر اعضا باید تولید خود را به شدت کاهش دهند، زیرا تقاضا برای نفت در بازار جهانی رو به افزایش است.

- اگر بخواهید این دوره از نشست های اوپک را با نشست های قبلی مقایسه کنید، چه تفاوت هایی احساس می شود؟

یکی از وقایع در خور توجه اجلاس ١٦٩ اوپک، پذیرش مجدد کشور گابن به عضویت اوپک بود؛ گابن پیش از این عضویتش در اوپک را قطع کرده بود و در نتیجه در جلسه اخیر در حکم یک کشور جدید وارد اوپک می شد؛ اما وزیران اوپک با حمایت نیجریه و آنگولا در پذیرش مجدد گابن درنگ نکردند. عمر بینگو، رئیس جمهور متوفی گابن، روابط حسنه ای با جمهوری اسلامی ایران داشت. در اساس اوپک سازمان تولیدکنندگان درشت است و برای تولیدکنندگان کوچک که معمولا دنباله رو قدرت های بزرگ هستند جایگاه مهمی وجود ندارد. البته از آنجا که براساس اساسنامه سازمان اوپک، هر عضو، مستقل از میزان تولید یک رأی کامل دارد، عضویت گابن برای جمهوری اسلامی ایران غالبا جنبه های مثبتی دارد.

- آیا اعضای اوپک دیدگاه خاصی درباره قیمت ها در بازار داشتند؟

انتظار اعضا درباره قیمت نفت در اوپک منبعث از شرایط اقتصادی آنهاست. برای مثال ایران، عراق، عربستان، کویت و امارات در سطح قیمت ٥٠،٦٠ دلار راضی هستند. ونزوئلا، نیجریه و آنگولا به قیمت ۹۰ یا ۱۰۰ دلار و بالاتر نیاز دارند.

- درباره سقف تولید هم سخنی به میان آمد؟ نظر اعضا چه بود؟

دو موضوع برای وزیران نفت اوپک مهم است: ١- ظهور تولیدکنندگان غیراوپک و در رأس آنان روسیه و ٢- نفت شیل یا نفت های خام غیر متعارف. عربستانی ها معتقدند با سیاست افزایش تولید اوپک، ضربه جبران ناپذیری به نفت شیل وارد کرده اند و تولید آن را از پنج میلیون بشکه در روز به سه میلیون تقلیل داده اند. درباره روسیه هم معتقدند برنامه های ظرفیت سازی روسیه را مختل کرده اند و برنامه افزایش ظرفیت تولید روسیه را تا سال ٢٠٢٠ تا سطح سه تا ٤,٥ میلیون بشکه در روز در سطح قیمت های کنونی ناممکن کرده اند. ریاض همچنین معتقد است از ظرفیت سازی گسترده در دیگر کشورها مانند مکزیک نیز جلوگیری کرده است. در گذشته سازمان اوپک علاوه بر دو اجلاس عادی تابستانی و زمستانی، بنا بر ضرورت تعدادی اجلاس های فوق العاده داشت و گاه تا ماهی یک اجلاس وزارتی اضطراری یا فوق العاده تشکیل می شد. این رویه خیلی به اوپک کمک می کرد و سازمان را در معرض تحولات بازار قرار می داد. بحث یک اجلاس فوق العاده در سپتامبر در الجزیره در اجلاس دوم ژوئن مطرح شد که امیدوارم تحقق پیدا کند.

- شما به عنوان یک کارشناس، محمد بارکیندو، رئیس جدید اوپک را چگونه می بینید؟

آقای البدری هشت سال با اقتدار و با حمایت عربستان دبیرخانه اوپک را در اختیار داشت، ژنرال و وزیر نفت دوره قذافی، در اواخر رویه خود را تغییر داد و به رویه ای شبه نظامی دبیرخانه اوپک را مدیریت کرد. بازار جهانی نفت دستخوش تحولات مهمی شد. بازارهای آتی و سلف، تأثیرهای نرخ ارز، کارکرد بورس های نفتی، تغییرات رویه و روابط تولیدکنندگان و مصرف کنندگان، ظهور گاز به عنوان یک سوخت ممتاز و مکمل و شاید مهم تر از اینها تحولات مهم در خاورمیانه، هر یک توجهی جدی را طلب می کند که دبیرخانه غالبا از آن غافل بود. امید می رود با انتخاب محمد بارکیندو، دبیرخانه اوپک، بازسازی و نوسازی شود. او در دوره ای که مسئولیت دبیر کلی را بر عهده داشت، کارهای مثبتی برای تقویت دبیرخانه اوپک انجام داد.

- در این نشست، قدرت کدام یک از دو عضو قدرتمند اوپک (ایران و عربستان) غالب بود؟

در اوپک، عربستان و ایران دو قدرت اصلی هستند. ایران باید تا قبل از اواسط ٢٠١٧ به رقم ٤,٥ میلیون بشکه در روز دست پیدا کند و از سوی دیگر به یک صادرکننده خالص گاز تبدیل شود. بازار جهانی در حال ارزیابی سیاست های جمهوری اسلامی است. ریاض در حال محک زدن توان تبدیل ایران به یک قدرت اقتصادی منطقه ای است. خاورمیانه سال ٢٠١٦ را خیلی بد شروع کرد؛ اعدام رهبر شیعیان عربستان و در پی آن قطع کامل روابط سیاسی دو کشور، کشته و زخمی شدن عمدی یا شاید سهوی تعدادی از زائران ایرانی خانه خدا، حمله عربستان به یمن؛ متأسفانه عربستان با بد رویه ای از برجام استقبال کرد. اینک تحلیلگران سخت در حال مطالعه هستند تا دریابند روابط جاری، مقدمه یک برخورد جدی بین دو قدرت منطقه ای است یا اینکه فرایند اختلاف پشت سر گذارده شده و دو کشور به سوی یک مرحله عادی سازی حرکت می کنند. رفتار وزیر جدید نفت عربستان در استاندارد و کلاس روابط جاری دو کشور مثبت ارزیابی می شد.



«اجلاس ١٦٩ اوپک آرام بود». این جمله زنگنه را کارشناسان و تحلیلگران هم از بیرون و در حاشیه اجلاس، تأیید کردند. گویا این دور از مذاکرات بنا بود با توافق ‌نظری جامع برگزار و سایه اختلاف ‌نظرها هم از سر اوپک برداشته شود. روزنامه «شرق» ادامه داده است: فریدون برکشلی از جو دوستانه و آرام این دور اجلاس اوپک گفت. رییس اسبق امور اوپک وزارت نفت همچنین از درخشش هیأت ایرانی در وین هم گفت: «در جلسه اخیر هیأت ایرانی می‌درخشید. همه می‌دانستند که برای شنیدن مطلب اصلی باید نزد ایرانی‌ها بیایند».
نهایت‌نگر:

«اجلاس ١٦٩ اوپک آرام بود». این جمله زنگنه را کارشناسان و تحلیلگران هم از بیرون و در حاشیه اجلاس، تأیید کردند. گویا این دور از مذاکرات بنا بود با توافق نظری جامع برگزار و سایه اختلاف نظرها هم از سر اوپک برداشته شود.

روزنامه «شرق» ادامه داده است: فریدون برکشلی، رئیس گروه مطالعات انرژی وین و رئیس اسبق امور اوپک وزارت نفت که خود در وین این دور از اجلاس را پیگیری می کرد در گفت وگوی اختصاصی اش با «شرق» از جو دوستانه و آرام این دور اجلاس اوپک گفت.

به گفته برکشلی، یکی از دلایل این آرامش، افزایش نسبی سطح قیمت ها و ثبات آن در مرز بالای ٥٠ دلار در هر بشکه بود. به گفته این کارشناس بین المللی انرژی که از نزدیک شاهد مذاکرات کشورها در اوپک بود، رفتار وزیر جدید نفت عربستان با ایران در استاندارد و کلاس روابط جاری دو کشور، مثبت ارزیابی می شد: «برخورد دو وزیر اصلی اوپک دوستانه و در چارچوب اصول جاری سازمان اوپک بود؛ اما صاحب نظران به دیدگاه وزیر نفت ایران اهمیت زیادی می دادند».

رئیس اسبق امور اوپک وزارت نفت همچنین از درخشش هیأت ایرانی در وین هم گفت: «در جلسه اخیر هیأت ایرانی می درخشید. همه می دانستند که برای شنیدن مطلب اصلی باید نزد ایرانی ها بیایند».

- آقای زنگنه گفته اند نشست اخیر اوپک آرام بوده؛ شما این آرامش را چطور ارزیابی می کنید؟

مفهوم این را که اجلاس ١٦٩ اوپک آرام بود، آقای وزیر می دانند؛ اما از بیرون اجلاس هم می شد آرامش حاکم بر اجلاس را حس کرد. معمولا وقتی قیمت ها سقوط می کند، تأثیر خود را بر فضای اجلاس می گذارد و جلسه ها متشنج و نا آرام می شود و وزیران و اعضای هیأت احساس خوبی ندارند؛ اما جوِ این اجلاس دوستانه و آرام بود. شاید یکی از دلایل آن، افزایش نسبی سطح قیمت ها بود که در مرز بالای ٥٠ دلار در هر بشکه ثبات پیدا کرد، همچنین رشد قیمت آن هم سریع بود. قیمت در چند روز بیش از ٥٠ در صد افزایش یافت.

- نشست های قبلی اوپک چگونه بودند؟

نشست های قبلی اوپک و رفتار هیأت ها بیشتر منبعث از شرایط بازار نفت از یک سو و روابط کشورهای عضو از سوی دیگر است؛ اما اوپک امروز سازمانی بالغ است و تجربه هایی ارزشمند دارد که می داند رفتار خود را چگونه در شرایط گوناگون هماهنگ کند.

- معمولا چه مباحثی نشست اوپک را ناآرام و تنش زا می کند؟ آیا چنین سابقه ای در نشست های قبلی هم وجود داشت؟

در دوران جنگ تحمیلی، سخت ترین دوران اوپک را تجربه کردیم و سپس حمله صدام به کویت رخ داد که دوران واقعا سختی بود، در آن دوره اغلب اعضای اوپک به یکدیگر نگاه نمی کردند و با یکدیگر صحبت هم نمی کردند، البته سقوط قیمت ها هم شرایط درون سازمانی را عذاب آور کرده بود. در اجلاس اخیر احساس اندوه و نگرانی در میان اعضای هیأت ونزوئلایی موج می زد.

- نگاه تحلیلگران بین المللی به اوپک این دوره چه بود؟

در جلسه اخیر هیأت ایرانی می درخشید. همه می دانستند که برای شنیدن مطلب اصلی باید نزد ایرانی ها بیایند. وزیر جدید عربستان چند روز زودتر از اجلاس به وین آمده بود و دوره آموزشی می گذراند. البته باسابقه است و تجربه دارد. برخورد دو وزیر اصلی اوپک دوستانه و در چارچوب اصول جاری سازمان اوپک بود؛ اما صاحب نظران به دیدگاه وزیر نفت ایران اهمیت زیادی می دادند.

- نظرتان درباره نشست اخیر چیست؟

وزیران با مواضع از پیش اعلام شده به وین آمده بودند. ایران خواستار بازگشت اوپک به اصول و قواعدی بود که در اصل برای آن تشکیل شده است؛ اوپک سقف تولید و نظام سهمیه بندی می خواهد، اوپک قیمت کف بازار یا طیف قیمت لازم دارد. تحریم، قاعده بازی در اوپک را مخدوش کرده است و ایران و اعضای مسئول برای بازگرداندن اوپک به مسیر درست بسیار تلاش می کنند. ایران باید سقف تولید رسمی خود را پس گیرد و برای دورانی که از تولید محروم بوده هم سهمیه جبرانی داشته باشد. البته این بدین معنا نیست که سایر اعضا باید تولید خود را به شدت کاهش دهند، زیرا تقاضا برای نفت در بازار جهانی رو به افزایش است.

- اگر بخواهید این دوره از نشست های اوپک را با نشست های قبلی مقایسه کنید، چه تفاوت هایی احساس می شود؟

یکی از وقایع در خور توجه اجلاس ١٦٩ اوپک، پذیرش مجدد کشور گابن به عضویت اوپک بود؛ گابن پیش از این عضویتش در اوپک را قطع کرده بود و در نتیجه در جلسه اخیر در حکم یک کشور جدید وارد اوپک می شد؛ اما وزیران اوپک با حمایت نیجریه و آنگولا در پذیرش مجدد گابن درنگ نکردند. عمر بینگو، رئیس جمهور متوفی گابن، روابط حسنه ای با جمهوری اسلامی ایران داشت. در اساس اوپک سازمان تولیدکنندگان درشت است و برای تولیدکنندگان کوچک که معمولا دنباله رو قدرت های بزرگ هستند جایگاه مهمی وجود ندارد. البته از آنجا که براساس اساسنامه سازمان اوپک، هر عضو، مستقل از میزان تولید یک رأی کامل دارد، عضویت گابن برای جمهوری اسلامی ایران غالبا جنبه های مثبتی دارد.

- آیا اعضای اوپک دیدگاه خاصی درباره قیمت ها در بازار داشتند؟

انتظار اعضا درباره قیمت نفت در اوپک منبعث از شرایط اقتصادی آنهاست. برای مثال ایران، عراق، عربستان، کویت و امارات در سطح قیمت ٥٠،٦٠ دلار راضی هستند. ونزوئلا، نیجریه و آنگولا به قیمت ۹۰ یا ۱۰۰ دلار و بالاتر نیاز دارند.

- درباره سقف تولید هم سخنی به میان آمد؟ نظر اعضا چه بود؟

دو موضوع برای وزیران نفت اوپک مهم است: ١- ظهور تولیدکنندگان غیراوپک و در رأس آنان روسیه و ٢- نفت شیل یا نفت های خام غیر متعارف. عربستانی ها معتقدند با سیاست افزایش تولید اوپک، ضربه جبران ناپذیری به نفت شیل وارد کرده اند و تولید آن را از پنج میلیون بشکه در روز به سه میلیون تقلیل داده اند. درباره روسیه هم معتقدند برنامه های ظرفیت سازی روسیه را مختل کرده اند و برنامه افزایش ظرفیت تولید روسیه را تا سال ٢٠٢٠ تا سطح سه تا ٤,٥ میلیون بشکه در روز در سطح قیمت های کنونی ناممکن کرده اند. ریاض همچنین معتقد است از ظرفیت سازی گسترده در دیگر کشورها مانند مکزیک نیز جلوگیری کرده است. در گذشته سازمان اوپک علاوه بر دو اجلاس عادی تابستانی و زمستانی، بنا بر ضرورت تعدادی اجلاس های فوق العاده داشت و گاه تا ماهی یک اجلاس وزارتی اضطراری یا فوق العاده تشکیل می شد. این رویه خیلی به اوپک کمک می کرد و سازمان را در معرض تحولات بازار قرار می داد. بحث یک اجلاس فوق العاده در سپتامبر در الجزیره در اجلاس دوم ژوئن مطرح شد که امیدوارم تحقق پیدا کند.

- شما به عنوان یک کارشناس، محمد بارکیندو، رئیس جدید اوپک را چگونه می بینید؟

آقای البدری هشت سال با اقتدار و با حمایت عربستان دبیرخانه اوپک را در اختیار داشت، ژنرال و وزیر نفت دوره قذافی، در اواخر رویه خود را تغییر داد و به رویه ای شبه نظامی دبیرخانه اوپک را مدیریت کرد. بازار جهانی نفت دستخوش تحولات مهمی شد. بازارهای آتی و سلف، تأثیرهای نرخ ارز، کارکرد بورس های نفتی، تغییرات رویه و روابط تولیدکنندگان و مصرف کنندگان، ظهور گاز به عنوان یک سوخت ممتاز و مکمل و شاید مهم تر از اینها تحولات مهم در خاورمیانه، هر یک توجهی جدی را طلب می کند که دبیرخانه غالبا از آن غافل بود. امید می رود با انتخاب محمد بارکیندو، دبیرخانه اوپک، بازسازی و نوسازی شود. او در دوره ای که مسئولیت دبیر کلی را بر عهده داشت، کارهای مثبتی برای تقویت دبیرخانه اوپک انجام داد.

- در این نشست، قدرت کدام یک از دو عضو قدرتمند اوپک (ایران و عربستان) غالب بود؟

در اوپک، عربستان و ایران دو قدرت اصلی هستند. ایران باید تا قبل از اواسط ٢٠١٧ به رقم ٤,٥ میلیون بشکه در روز دست پیدا کند و از سوی دیگر به یک صادرکننده خالص گاز تبدیل شود. بازار جهانی در حال ارزیابی سیاست های جمهوری اسلامی است. ریاض در حال محک زدن توان تبدیل ایران به یک قدرت اقتصادی منطقه ای است. خاورمیانه سال ٢٠١٦ را خیلی بد شروع کرد؛ اعدام رهبر شیعیان عربستان و در پی آن قطع کامل روابط سیاسی دو کشور، کشته و زخمی شدن عمدی یا شاید سهوی تعدادی از زائران ایرانی خانه خدا، حمله عربستان به یمن؛ متأسفانه عربستان با بد رویه ای از برجام استقبال کرد. اینک تحلیلگران سخت در حال مطالعه هستند تا دریابند روابط جاری، مقدمه یک برخورد جدی بین دو قدرت منطقه ای است یا اینکه فرایند اختلاف پشت سر گذارده شده و دو کشور به سوی یک مرحله عادی سازی حرکت می کنند. رفتار وزیر جدید نفت عربستان در استاندارد و کلاس روابط جاری دو کشور مثبت ارزیابی می شد.


1395/03/16
0
/
0
یک دقیقه وقت دارید؟
شما تنها یک قدم با به اشتراک گذاشتن اولین ایده خود فاصله دارید. برای انتشار مطالب خود در ارشن، لطفا ثبت‌نام خود را تکمیل کرده و شماره‌ی همراه خود را فعال نمایید.
تکمیل پروفایل
نمایش {{content.commentsTotal - content.comments.length}} نظر قبلی
علت امتیاز منفی

×
بله
خیر
تغییرات شاخص
شاخص کل
{{tepix.change}}
{{tepix.index}}
وضعیت بازار : {{closedTitle(tepix.isClosed)}}
شاخص کل
{{tepix.change}}
{{tepix.index}}
فرابورس
{{absValueChange(tepix.faraBourseChange)}}
{{tepix.faraBourseIndex}}
شاخص 50 شرکت
{{absValueChange(tepix.companyFiftyChange)}}
{{tepix.companyFiftyIndex}}
شاخص آزاد شناور
{{absValueChange(tepix.freeFloatChange)}}
{{tepix.freeFloatIndex}}
شاخص مالی
{{absValueChange(tepix.financialChange)}}
{{tepix.financialIndex}}
شاخص صنعت
{{absValueChange(tepix.indastryChange)}}
{{tepix.indastryIndex}}
2222
33333