رسانه اجتماعی - تحلیلی بازار سرمایه

شرمن:ظریف احساسی است و فریاد می‌زند/سلاح حمله به ایران را آماده کرده‌ایم
اهمیت : مهم

53

معاون سابق وزیر خارجه آمریکا در سخنرانی‌ای مفصل، به بیان ابعاد کمتر مطرح شده مذاکرات هسته‌ای با ایران پرداخت. «وندی شرمن» معاون سابق وزیر خارجه آمریکا در نشستی که اخیرا در اندیشکده «بیکر» دانشگاه «رایس» برگزار شد، به تشریح جزئیات و پشت صحنه‌های کمتر مطرح شده مذاکرات هسته‌ای با ایران پرداخته است. وی در این سخنرانی که در تاریخ 14 آوریل (26 فروردین) انجام شده، روند حصول توافق هسته‌ای را مورد بررسی قرار داده و نهایتا تأکید می‌کند که 25 سال بعد، یعنی پس از پایان عمر برنامه جامع اقدام مشترک...
خبرگزاری فارس:

معاون سابق وزیر خارجه آمریکا در سخنرانی ای مفصل، به بیان ابعاد کمتر مطرح شده مذاکرات هسته ای با ایران پرداخت.

به گزارش فارس «وندی شرمن» معاون سابق وزیر خارجه آمریکا در نشستی که اخیرا در اندیشکده «بیکر» دانشگاه «رایس» برگزار شد، به تشریح جزئیات و پشت صحنه های کمتر مطرح شده مذاکرات هسته ای با ایران پرداخته است.

وی در این سخنرانی که در تاریخ ۱۴ آوریل (۲۶ فروردین) انجام شده، روند حصول توافق هسته ای را مورد بررسی قرار داده و نهایتا تأکید می کند که ۲۵ سال بعد، یعنی پس از پایان عمر برنامه جامع اقدام مشترک، واشنگتن همچنان گزینه های امروزی برای مقابله با تهران را در اختیار خواهد داشت.

کودتا علیه مصدق سرآغاز بی اعتمادی بین ایران و آمریکا

رئیس سابق تیم آمریکا در مذاکرات هسته ای در ابتدای این نشست گفت: «اجرای توافق هسته ای خود یک چالش است، هرچند که گام های اولیه و مهمی برداشته شده است. حصول توافق هسته ای به خودی خود یک موفقیت بود، چراکه با وجود عدم اعتمادی که هنوز هم بخش اعظم آن پابرجاست، این توافق به دست آمد.»

او با اشاره به پیشینه برنامه هسته ای ایران پیش از انقلاب اسلامی، گفت در سال ۱۹۷۴ وقتی ایران متحد آمریکا به شمار می رفت، قرار بود این کشور ظرف ۲۰ سال ۲۳ نیروگاه هسته ای احداث کند.

وی سپس به وقوع انقلاب اسلامی و تسخیر سفارت آمریکا در تهران اشاره کرد و گفت این رخداد، «سو ءاعتمادی را که از دهه ها قبل، یعنی از زمان کنار زدن مصدق در سال ۱۹۵۳ آغاز شده بود، تثبیت کرد. عدم اعتمادی که هنوز هم پابرجاست.»

ایران تنها ۱۶۴ سانتریفیوژ داشت

شرمن با مرور روند شکل گیری پرونده هسته ای ایران، گفت در سال ۲۰۰۲ مشخص شد که ایران برنامه هسته ای فعالی دارد. به گفته وی، «ایران در آن زمان تنها ۱۶۴ سانتریفیوژ داشت.»

درخواست آژانس بین المللی انرژی اتمی از ایران برای توقف غنی سازی، آغاز مذاکرات سه کشور اروپایی با ایران، انتشار گزارش اطلاعاتی سال ۲۰۰۷ آمریکا در مورد برنامه هسته ای ایران و نهایتا اعلام ساخت سایت زیرزمینی فردو، از دیگر مواردی بود که شرمن در ادامه بررسی تاریخچه برنامه هسته ای ایران به آن ها اشاره کرد.

وی سپس اعمال تحریم های بین المللی علیه ایران به رهبری آمریکا را یادآوری کرد و گفت: «این تحریم ها موثرترین رژیم تحریم هایی بودند که تاکنون اعمال شده اند و در نتیجه آن ها اقتصاد ایران به شدت ضعیف شد. اما آن تحریم ها هرگز برنامه هسته ای ایران را متوقف نکرد، هرچند موجب شد که ایران پای میز مذاکره بیاید.»

سانتریفیوژهای ایران به ۹۰۰۰ دستگاه رسید

شرمن افزود: «حالا ۱۶۴ سانتریفیوژ ایران در طول سال ها به ۹۰۰۰ دستگاه رسیده و تهدید به مراتب افزایش یافته بود.»

وی مذاکرات با تیم قبلی جمهوری اسلامی را «کاملا مأیوس کننده و بی نتیجه» خواند و گفت: «کاترین اشتون (مسئول وقت سیاست خارجی اتحادیه اروپا) طرف ما را به زبان انگلیسی پیش می برد، اما سعید جلیلی (مذاکره کننده وقت ایران) طرفِ ایرانی مذاکره را به فارسی پیش می برد. اما زبان تنها محدودیت نبود. پیشنهاد هر دو طرف جاه طلبانه بود و هیچ نقطه اشتراکی نداشت و این بدان معنا بود که دریای فاصله بین ما نمی توانست کوچک تر شود.»

رئیس سابق تیم مذاکره کننده آمریکا با بیان اینکه پیشرفت برنامه هسته ای ایران ادامه داشت، گفت افزایش «تهدید» موجب شد تا «بنیامین نتانیاهو» نخست وزیر اسرائیل در سازمان ملل کارتونی از برنامه هسته ای ایران را به نمایش بگذارد.

کورسوی امید

او سپس از ناآرام شدن تهران پس از انتخابات سال ۱۳۸۸ هم به عنوان سو سویی برای امیدواری یاد کرد و گفت: «در تهران، سوسوی جنبش سبز که امیدی برای ایجاد اصلاحات در جمهوری اسلامی بود، در همان ابتدا پیش از آنکه شانسی برای درخشش داشته باشد، خاموش شد.»

وی افزود: «اما نتایج انتخابات بعدی، کورسویی از امید بود. ایرانی ها حسن روحانی را انتخاب کردند، یک روحانی محافظه کار که از سوی رهبر عالی تائید شده بود. اما او حداقل درک می کرد که آینده ایران به اصلاحات اقتصادی وابسته است. او می دانست که برای شکوفایی اقتصادی ایران، باید تحریم ها رفع شده و انزوای ایران پایان یابد. مشخص شد که بالاخره رئیس جمهور اوباما با کسی طرف است که می توان با او مذاکره کرد.»

شرمن با اشاره به آغاز مذاکرات پشت صحنه در عمان، گفت: «اوباما مجبور شد تصمیمی مهم بگیرد. ایران به دانش هسته ای مسلط شده بود و ما هم گزینه نظامی واقعی ای داشتیم. اما حمله نظامی دانش ایران را نابود نمی کرد و آن وقت ایران چند سال بعد دوباره به صورت مخفی برنامه هسته ای خود را از سر می گرفت و نه تنها مشکل حل نمی شد، بلکه مشکلات بیشتری ایجاد می شد.»

وی افزود: «به همین جهت رئیس جمهور اجازه داد که مذاکره کنندگان به ایران اعلام کنند که ایران ممکن است که بتواند یک برنامه بسیار محدود غیرنظامی داشته باشد و جهان هم ساز و کار نظارتی محکمی را برای کسب اطمینان از صلح آمیز بودن برنامه ایران به کار می گیرد.»

شرمن گفت «نگاه واقع بینانه رئیس جمهور اوباما» به توانمندی های ایران راه را برای پیشبرد مذاکرات باز کرد.

سفرهای مخفیانه به عمان و توافق ۴ صفحه ای

معاون سابق وزارت خارجه آمریکا در مورد روند انجام مذاکرات پشت پرده در عمان، گفت: «وقتی نگاه می کنید، انجام مذاکرات محرمانه غیرممکن به نظر می رسد. انجام مذاکره محرمانه در عصر ماهواره های جی پی اس، پهپاد، پوشش ۲۴ ساعته رسانه ای و درز بی پایان اطلاعات دولتی غیرممکن است، اما این کار انجام شد.»

وی افزود: «مذاکره کننده ها زمانی که خانه خود را ترک می کردند، به خانواده های خود نمی گفتند که به کجا می روند یا چرا می روند. آن ها با هواپیماهای بدون نشان (وزارت خارجه) به مسقط می رفتند و با خودروهای بی نشان (دیپلماتیک) تردد کرده و در مهمانخانه های کوچک در دریای عمان مستقر می شدند.»

شرمن ادامه داد: «وقتی کارکنان وزارت خارجه از مرکز عملیات، که تمام دیپلمات ها را در هر زمان و در هر کجایی که باشند، رصد می کند - می توانید از خانواده های دیپلمات ها بپرسید - سراغ رئیس شان را می گرفتند، با توجیهاتی مانند اینکه "مریض شده یا پیش والدینش یا خانواده اش رفته" مواجه می شدند.»

وی گفت در مذاکرات عمان و بعدا در حاشیه نشست مجمع عمومی سازمان ملل، طرفین به سندی ۴ صفحه ای دست یافتند که جای خالی های زیادی در آن وجود داشت، اما کلیت آن این بود که ایران در برابر «رفع جزئی تحریم ها» برنامه هسته ای خود را در همان سطح نگه داشته یا حتی به عقب بازمی گرداند، تا زمان لازم برای مذاکره بر سر توافق جامع به دست آید. به گفته شرمن «آن سند ۴ صفحه ای برنامه اقدام مشترک (توافق موقت ژنو) بود.»

مذاکره کننده سابق آمریکا افزود: «سپس این سند را به میان اعضای ۱+۵ بردیم، شرکای ما از اینکه فهمیدند مذاکراتی در جریان بوده، جا خوردند. این بدان معنی نبود که این مسئله غرور و احساس ارزش آن ها را خدشه دار نکرد. همکاران اروپایی ما رنجیدند. برخی از آن ها به این خاطر ناراحت شدند که مدت ها موافق بودند که (به ایران) اجازه داشتن برنامه محدود داده شود، یعنی کلیدی که باعث رفع بن بست می شد و این ایالات متحده بود که همواره تا آن زمان گفته بود این شرط را نمی پذیرد.»

وی ادامه داد: «صادقانه بگویم، هیچ کشوری در دنیا نیست که سندی تقریبا تمام شده را به آن ارائه کنند و بپذیرد که آن را امضا کنند. گفت وگوهای سختی درگرفت، اما ما نگرانی های مهمتری داشتیم، مثل جاهای خالی در سند.»

فرانسه توافق را به هم زد

به گفته شرمن، بعدا در اولین جلسه مذاکرات رسمی که تحت پوشش رسانه ها برگزار شد، همه بسیار خوش بین بودند، اما نهایتا «نگرانی های دقایق پایانی به خصوص از سوی فرانسه» موجب شد تا همه دست خالی به خانه بازگردند.

معاون سابق وزارت خارجه آمریکا گفت دو هفته همه برای مذاکراتی فشرده و شب بیداری های طولانی به ژنو بازگشتند. «بیل برنز (قائم مقام وقت) و جیک سالیوان مدام از آسانسور بالا و پائین می رفتند و با وزیر کری گفت وگو می کردند.»

پس از این دور از مذاکرات بود که توافق موقت ژنو حاصل شد و به گفته شرمن «فضای لازم برای مذاکره به دست آمد.»

به گفته شرمن، در ادامه مذاکرات، همه از جمله ایران می دانستند که هدف چیست؛ اینکه برنامه ایران هرگز نظامی نشود.

معاون سابق وزیر خارجه آمریکا گفت در طول دو سال مذاکره بعد از توافق موقت هسته ای، ایران به تعهدات خود در برنامه اقدام مشترک پایبند ماند و همین امر اعتمادسازی لازم برای توافق نهایی را ایجاد کرد.

او با بیان اینکه مذاکرات مدیران سیاسی به صورت همزمان در مورد موضوعات مختلف از جمله غنی سازی، آب سنگین اراک، مسئله ابعاد احتمالی نظامی، نظارت، قطعنامه شورای امنیت و تحریم ها ادامه داشت، گفت همین امر موجب شد تا حصول توافق در ضرب الاجل اول مقدور نشود.

تأثیر روابط شخصی بر پیشرفت مذاکرات

شرمن سپس گفت جان کری وزیر خارجه آمریکا و محمد جواد ظریف وزیر امور خارجه ایران همزمان به گفت وگوهایشان ادامه می دادند. وی در مورد ظریف گفت: «ظریف در ایالات متحده درس خوانده و ۳۰ سال اینجا زندگی کرده است. او مدرک دکترای خود در حقوق بین الملل را از دانشگاه دنور، در دانشکده ای که حالا به نام پدر مادلین آلبرایت است و از شهری که جان کری در آن متولد شده، دریافت کرده است.»

وی افزود: «همانطور که گفتم، او ۳۰ سال در ایالات متحده زندگی کرده و انگلیسی را روان صحبت می کند، درست مانند همه دیگر اعضای تیم مذاکره کننده جدید. به همین خاطر همه مذاکرات ما به زبان انگلیسی انجام شده و مکتوب می شد.»

به گفته شرمن کری می دانست که این مذاکرات عدم اعتماد عمیقی را که وجود دارد، حل نمی کند، اما در عین حال اطمینان داشت که طرفین منافع مشترکی در آن دارند.

وی با بیان بر اینکه کری در طول مذاکرات بر تأثیرات ایجاد رابطه شخصی با طرف مقابل واقف بود، گفت در سطح کارشناسان هم بین هر دو طرف روابط شخصی شکل گرفت. او به عنوان نمونه به «ارنست مونیز» وزیر انرژی آمریکا و علی اکبر صالحی رئیس سازمان انرژی اتمی که هر دو فارغ التحصیل دانشگاه «ام آی تی» هستند اشاره کرد.

پیام کری از لندن و جلسه سخت با ظریف

به گفته شرمن، البته همه چیز آنقدر خوب هم نبود و در مواردی طرفین احساس می کردند به بن بست رسیده اند. وی افزود: «در یک مرحله، من برای دیدار دوجانبه با ایرانی ها در ژنو بودم و قرار بود وزیر کری هم از لندن به ما بپیوندد... کری به من گفت به ایرانی ها پیام بدهم که اگر پیشرفتی صورت نگیرد، او در لندن می ماند. این پیام بن بست را باز کرد، اما وقتی او به ژنو آمد، به هر حال یک جلسه سخت در انتظارش بود.»

شرمن گفت: «این جلسه آنقدر سخت بود که وزیر کری بر خلاف رویه معمول و مشخصه شخصیتی اش، دستش را آنقدر محکم روی میز کوبید که خودکارِ روی میز به هوا بلند شد و به همتای من عباس عراقچی برخورد کرد.»

وی سپس به انتقادات از مذاکرات هسته ای اشاره کرد و گفت هم در آمریکا و هم در ایران مخالفت هایی با این گفت وگوها وجود داشت، با این حال اوباما مصمم به ادامه مذاکرات بود و نهایتا توافق موقت «لوزان» به دست آمد که به گفته شرمن «همه را شگفت زده کرد.»

شرمن گفت پس از آن همه به حصول توافق نهایی امیدوار بودند اما در طول مذاکرات جزئیات و عدم تفاهم بر سر آن ها، امیدها را ناامید می کرد.

توئیت از داخل اتاق مذاکره

وی افزود: «در تمام طول مذاکرات رئیس جمهور همواره تاکید داشت که ایران نباید به بمب اتم دست یابد و این صراحت از اهمیت بالایی برخوردار بود... در طول مذاکرات می دانستیم که چه کاری می توانیم انجام دهیم، چه کاری نمی توانیم، در چه مواردی انعطاف پذیری وجود دارد و در چه مواردی ندارد.»

به گفته معاون سابق وزارت خارجه آمریکا، همه طرف ها بر آنچه در داخل اتاق مذاکرات بود متمرکز بودند، هرچند که در دنیای امروز و با پوشش رسانه ای که وجود دارد، این مسئله کار ساده ای نبود، «به خصوص در وضعیتی که برخی از مذاکره کننده ها از زیر میز برای اثرگذاری بر روند مذاکرات توئیت می کردند.»

وی افزود: «ما همچنین منافع یکدیگر و موارد تفاهم و اختلاف را می دانستیم و تلاش می کردیم به سمت اهداف مشترک حرکت کنیم.»



معاون سابق وزیر خارجه آمریکا در سخنرانی‌ای مفصل، به بیان ابعاد کمتر مطرح شده مذاکرات هسته‌ای با ایران پرداخت. «وندی شرمن» معاون سابق وزیر خارجه آمریکا در نشستی که اخیرا در اندیشکده «بیکر» دانشگاه «رایس» برگزار شد، به تشریح جزئیات و پشت صحنه‌های کمتر مطرح شده مذاکرات هسته‌ای با ایران پرداخته است. وی در این سخنرانی که در تاریخ 14 آوریل (26 فروردین) انجام شده، روند حصول توافق هسته‌ای را مورد بررسی قرار داده و نهایتا تأکید می‌کند که 25 سال بعد، یعنی پس از پایان عمر برنامه جامع اقدام مشترک...
خبرگزاری فارس:

معاون سابق وزیر خارجه آمریکا در سخنرانی ای مفصل، به بیان ابعاد کمتر مطرح شده مذاکرات هسته ای با ایران پرداخت.

به گزارش فارس «وندی شرمن» معاون سابق وزیر خارجه آمریکا در نشستی که اخیرا در اندیشکده «بیکر» دانشگاه «رایس» برگزار شد، به تشریح جزئیات و پشت صحنه های کمتر مطرح شده مذاکرات هسته ای با ایران پرداخته است.

وی در این سخنرانی که در تاریخ ۱۴ آوریل (۲۶ فروردین) انجام شده، روند حصول توافق هسته ای را مورد بررسی قرار داده و نهایتا تأکید می کند که ۲۵ سال بعد، یعنی پس از پایان عمر برنامه جامع اقدام مشترک، واشنگتن همچنان گزینه های امروزی برای مقابله با تهران را در اختیار خواهد داشت.

کودتا علیه مصدق سرآغاز بی اعتمادی بین ایران و آمریکا

رئیس سابق تیم آمریکا در مذاکرات هسته ای در ابتدای این نشست گفت: «اجرای توافق هسته ای خود یک چالش است، هرچند که گام های اولیه و مهمی برداشته شده است. حصول توافق هسته ای به خودی خود یک موفقیت بود، چراکه با وجود عدم اعتمادی که هنوز هم بخش اعظم آن پابرجاست، این توافق به دست آمد.»

او با اشاره به پیشینه برنامه هسته ای ایران پیش از انقلاب اسلامی، گفت در سال ۱۹۷۴ وقتی ایران متحد آمریکا به شمار می رفت، قرار بود این کشور ظرف ۲۰ سال ۲۳ نیروگاه هسته ای احداث کند.

وی سپس به وقوع انقلاب اسلامی و تسخیر سفارت آمریکا در تهران اشاره کرد و گفت این رخداد، «سو ءاعتمادی را که از دهه ها قبل، یعنی از زمان کنار زدن مصدق در سال ۱۹۵۳ آغاز شده بود، تثبیت کرد. عدم اعتمادی که هنوز هم پابرجاست.»

ایران تنها ۱۶۴ سانتریفیوژ داشت

شرمن با مرور روند شکل گیری پرونده هسته ای ایران، گفت در سال ۲۰۰۲ مشخص شد که ایران برنامه هسته ای فعالی دارد. به گفته وی، «ایران در آن زمان تنها ۱۶۴ سانتریفیوژ داشت.»

درخواست آژانس بین المللی انرژی اتمی از ایران برای توقف غنی سازی، آغاز مذاکرات سه کشور اروپایی با ایران، انتشار گزارش اطلاعاتی سال ۲۰۰۷ آمریکا در مورد برنامه هسته ای ایران و نهایتا اعلام ساخت سایت زیرزمینی فردو، از دیگر مواردی بود که شرمن در ادامه بررسی تاریخچه برنامه هسته ای ایران به آن ها اشاره کرد.

وی سپس اعمال تحریم های بین المللی علیه ایران به رهبری آمریکا را یادآوری کرد و گفت: «این تحریم ها موثرترین رژیم تحریم هایی بودند که تاکنون اعمال شده اند و در نتیجه آن ها اقتصاد ایران به شدت ضعیف شد. اما آن تحریم ها هرگز برنامه هسته ای ایران را متوقف نکرد، هرچند موجب شد که ایران پای میز مذاکره بیاید.»

سانتریفیوژهای ایران به ۹۰۰۰ دستگاه رسید

شرمن افزود: «حالا ۱۶۴ سانتریفیوژ ایران در طول سال ها به ۹۰۰۰ دستگاه رسیده و تهدید به مراتب افزایش یافته بود.»

وی مذاکرات با تیم قبلی جمهوری اسلامی را «کاملا مأیوس کننده و بی نتیجه» خواند و گفت: «کاترین اشتون (مسئول وقت سیاست خارجی اتحادیه اروپا) طرف ما را به زبان انگلیسی پیش می برد، اما سعید جلیلی (مذاکره کننده وقت ایران) طرفِ ایرانی مذاکره را به فارسی پیش می برد. اما زبان تنها محدودیت نبود. پیشنهاد هر دو طرف جاه طلبانه بود و هیچ نقطه اشتراکی نداشت و این بدان معنا بود که دریای فاصله بین ما نمی توانست کوچک تر شود.»

رئیس سابق تیم مذاکره کننده آمریکا با بیان اینکه پیشرفت برنامه هسته ای ایران ادامه داشت، گفت افزایش «تهدید» موجب شد تا «بنیامین نتانیاهو» نخست وزیر اسرائیل در سازمان ملل کارتونی از برنامه هسته ای ایران را به نمایش بگذارد.

کورسوی امید

او سپس از ناآرام شدن تهران پس از انتخابات سال ۱۳۸۸ هم به عنوان سو سویی برای امیدواری یاد کرد و گفت: «در تهران، سوسوی جنبش سبز که امیدی برای ایجاد اصلاحات در جمهوری اسلامی بود، در همان ابتدا پیش از آنکه شانسی برای درخشش داشته باشد، خاموش شد.»

وی افزود: «اما نتایج انتخابات بعدی، کورسویی از امید بود. ایرانی ها حسن روحانی را انتخاب کردند، یک روحانی محافظه کار که از سوی رهبر عالی تائید شده بود. اما او حداقل درک می کرد که آینده ایران به اصلاحات اقتصادی وابسته است. او می دانست که برای شکوفایی اقتصادی ایران، باید تحریم ها رفع شده و انزوای ایران پایان یابد. مشخص شد که بالاخره رئیس جمهور اوباما با کسی طرف است که می توان با او مذاکره کرد.»

شرمن با اشاره به آغاز مذاکرات پشت صحنه در عمان، گفت: «اوباما مجبور شد تصمیمی مهم بگیرد. ایران به دانش هسته ای مسلط شده بود و ما هم گزینه نظامی واقعی ای داشتیم. اما حمله نظامی دانش ایران را نابود نمی کرد و آن وقت ایران چند سال بعد دوباره به صورت مخفی برنامه هسته ای خود را از سر می گرفت و نه تنها مشکل حل نمی شد، بلکه مشکلات بیشتری ایجاد می شد.»

وی افزود: «به همین جهت رئیس جمهور اجازه داد که مذاکره کنندگان به ایران اعلام کنند که ایران ممکن است که بتواند یک برنامه بسیار محدود غیرنظامی داشته باشد و جهان هم ساز و کار نظارتی محکمی را برای کسب اطمینان از صلح آمیز بودن برنامه ایران به کار می گیرد.»

شرمن گفت «نگاه واقع بینانه رئیس جمهور اوباما» به توانمندی های ایران راه را برای پیشبرد مذاکرات باز کرد.

سفرهای مخفیانه به عمان و توافق ۴ صفحه ای

معاون سابق وزارت خارجه آمریکا در مورد روند انجام مذاکرات پشت پرده در عمان، گفت: «وقتی نگاه می کنید، انجام مذاکرات محرمانه غیرممکن به نظر می رسد. انجام مذاکره محرمانه در عصر ماهواره های جی پی اس، پهپاد، پوشش ۲۴ ساعته رسانه ای و درز بی پایان اطلاعات دولتی غیرممکن است، اما این کار انجام شد.»

وی افزود: «مذاکره کننده ها زمانی که خانه خود را ترک می کردند، به خانواده های خود نمی گفتند که به کجا می روند یا چرا می روند. آن ها با هواپیماهای بدون نشان (وزارت خارجه) به مسقط می رفتند و با خودروهای بی نشان (دیپلماتیک) تردد کرده و در مهمانخانه های کوچک در دریای عمان مستقر می شدند.»

شرمن ادامه داد: «وقتی کارکنان وزارت خارجه از مرکز عملیات، که تمام دیپلمات ها را در هر زمان و در هر کجایی که باشند، رصد می کند - می توانید از خانواده های دیپلمات ها بپرسید - سراغ رئیس شان را می گرفتند، با توجیهاتی مانند اینکه "مریض شده یا پیش والدینش یا خانواده اش رفته" مواجه می شدند.»

وی گفت در مذاکرات عمان و بعدا در حاشیه نشست مجمع عمومی سازمان ملل، طرفین به سندی ۴ صفحه ای دست یافتند که جای خالی های زیادی در آن وجود داشت، اما کلیت آن این بود که ایران در برابر «رفع جزئی تحریم ها» برنامه هسته ای خود را در همان سطح نگه داشته یا حتی به عقب بازمی گرداند، تا زمان لازم برای مذاکره بر سر توافق جامع به دست آید. به گفته شرمن «آن سند ۴ صفحه ای برنامه اقدام مشترک (توافق موقت ژنو) بود.»

مذاکره کننده سابق آمریکا افزود: «سپس این سند را به میان اعضای ۱+۵ بردیم، شرکای ما از اینکه فهمیدند مذاکراتی در جریان بوده، جا خوردند. این بدان معنی نبود که این مسئله غرور و احساس ارزش آن ها را خدشه دار نکرد. همکاران اروپایی ما رنجیدند. برخی از آن ها به این خاطر ناراحت شدند که مدت ها موافق بودند که (به ایران) اجازه داشتن برنامه محدود داده شود، یعنی کلیدی که باعث رفع بن بست می شد و این ایالات متحده بود که همواره تا آن زمان گفته بود این شرط را نمی پذیرد.»

وی ادامه داد: «صادقانه بگویم، هیچ کشوری در دنیا نیست که سندی تقریبا تمام شده را به آن ارائه کنند و بپذیرد که آن را امضا کنند. گفت وگوهای سختی درگرفت، اما ما نگرانی های مهمتری داشتیم، مثل جاهای خالی در سند.»

فرانسه توافق را به هم زد

به گفته شرمن، بعدا در اولین جلسه مذاکرات رسمی که تحت پوشش رسانه ها برگزار شد، همه بسیار خوش بین بودند، اما نهایتا «نگرانی های دقایق پایانی به خصوص از سوی فرانسه» موجب شد تا همه دست خالی به خانه بازگردند.

معاون سابق وزارت خارجه آمریکا گفت دو هفته همه برای مذاکراتی فشرده و شب بیداری های طولانی به ژنو بازگشتند. «بیل برنز (قائم مقام وقت) و جیک سالیوان مدام از آسانسور بالا و پائین می رفتند و با وزیر کری گفت وگو می کردند.»

پس از این دور از مذاکرات بود که توافق موقت ژنو حاصل شد و به گفته شرمن «فضای لازم برای مذاکره به دست آمد.»

به گفته شرمن، در ادامه مذاکرات، همه از جمله ایران می دانستند که هدف چیست؛ اینکه برنامه ایران هرگز نظامی نشود.

معاون سابق وزیر خارجه آمریکا گفت در طول دو سال مذاکره بعد از توافق موقت هسته ای، ایران به تعهدات خود در برنامه اقدام مشترک پایبند ماند و همین امر اعتمادسازی لازم برای توافق نهایی را ایجاد کرد.

او با بیان اینکه مذاکرات مدیران سیاسی به صورت همزمان در مورد موضوعات مختلف از جمله غنی سازی، آب سنگین اراک، مسئله ابعاد احتمالی نظامی، نظارت، قطعنامه شورای امنیت و تحریم ها ادامه داشت، گفت همین امر موجب شد تا حصول توافق در ضرب الاجل اول مقدور نشود.

تأثیر روابط شخصی بر پیشرفت مذاکرات

شرمن سپس گفت جان کری وزیر خارجه آمریکا و محمد جواد ظریف وزیر امور خارجه ایران همزمان به گفت وگوهایشان ادامه می دادند. وی در مورد ظریف گفت: «ظریف در ایالات متحده درس خوانده و ۳۰ سال اینجا زندگی کرده است. او مدرک دکترای خود در حقوق بین الملل را از دانشگاه دنور، در دانشکده ای که حالا به نام پدر مادلین آلبرایت است و از شهری که جان کری در آن متولد شده، دریافت کرده است.»

وی افزود: «همانطور که گفتم، او ۳۰ سال در ایالات متحده زندگی کرده و انگلیسی را روان صحبت می کند، درست مانند همه دیگر اعضای تیم مذاکره کننده جدید. به همین خاطر همه مذاکرات ما به زبان انگلیسی انجام شده و مکتوب می شد.»

به گفته شرمن کری می دانست که این مذاکرات عدم اعتماد عمیقی را که وجود دارد، حل نمی کند، اما در عین حال اطمینان داشت که طرفین منافع مشترکی در آن دارند.

وی با بیان بر اینکه کری در طول مذاکرات بر تأثیرات ایجاد رابطه شخصی با طرف مقابل واقف بود، گفت در سطح کارشناسان هم بین هر دو طرف روابط شخصی شکل گرفت. او به عنوان نمونه به «ارنست مونیز» وزیر انرژی آمریکا و علی اکبر صالحی رئیس سازمان انرژی اتمی که هر دو فارغ التحصیل دانشگاه «ام آی تی» هستند اشاره کرد.

پیام کری از لندن و جلسه سخت با ظریف

به گفته شرمن، البته همه چیز آنقدر خوب هم نبود و در مواردی طرفین احساس می کردند به بن بست رسیده اند. وی افزود: «در یک مرحله، من برای دیدار دوجانبه با ایرانی ها در ژنو بودم و قرار بود وزیر کری هم از لندن به ما بپیوندد... کری به من گفت به ایرانی ها پیام بدهم که اگر پیشرفتی صورت نگیرد، او در لندن می ماند. این پیام بن بست را باز کرد، اما وقتی او به ژنو آمد، به هر حال یک جلسه سخت در انتظارش بود.»

شرمن گفت: «این جلسه آنقدر سخت بود که وزیر کری بر خلاف رویه معمول و مشخصه شخصیتی اش، دستش را آنقدر محکم روی میز کوبید که خودکارِ روی میز به هوا بلند شد و به همتای من عباس عراقچی برخورد کرد.»

وی سپس به انتقادات از مذاکرات هسته ای اشاره کرد و گفت هم در آمریکا و هم در ایران مخالفت هایی با این گفت وگوها وجود داشت، با این حال اوباما مصمم به ادامه مذاکرات بود و نهایتا توافق موقت «لوزان» به دست آمد که به گفته شرمن «همه را شگفت زده کرد.»

شرمن گفت پس از آن همه به حصول توافق نهایی امیدوار بودند اما در طول مذاکرات جزئیات و عدم تفاهم بر سر آن ها، امیدها را ناامید می کرد.

توئیت از داخل اتاق مذاکره

وی افزود: «در تمام طول مذاکرات رئیس جمهور همواره تاکید داشت که ایران نباید به بمب اتم دست یابد و این صراحت از اهمیت بالایی برخوردار بود... در طول مذاکرات می دانستیم که چه کاری می توانیم انجام دهیم، چه کاری نمی توانیم، در چه مواردی انعطاف پذیری وجود دارد و در چه مواردی ندارد.»

به گفته معاون سابق وزارت خارجه آمریکا، همه طرف ها بر آنچه در داخل اتاق مذاکرات بود متمرکز بودند، هرچند که در دنیای امروز و با پوشش رسانه ای که وجود دارد، این مسئله کار ساده ای نبود، «به خصوص در وضعیتی که برخی از مذاکره کننده ها از زیر میز برای اثرگذاری بر روند مذاکرات توئیت می کردند.»

وی افزود: «ما همچنین منافع یکدیگر و موارد تفاهم و اختلاف را می دانستیم و تلاش می کردیم به سمت اهداف مشترک حرکت کنیم.»


1395/02/22
0
/
3
یک دقیقه وقت دارید؟
شما تنها یک قدم با به اشتراک گذاشتن اولین ایده خود فاصله دارید. برای انتشار مطالب خود در ارشن، لطفا ثبت‌نام خود را تکمیل کرده و شماره‌ی همراه خود را فعال نمایید.
تکمیل پروفایل
نمایش {{content.commentsTotal - content.comments.length}} نظر قبلی
علت امتیاز منفی

×
بله
خیر
تغییرات شاخص
شاخص کل
{{tepix.change}}
{{tepix.index}}
وضعیت بازار : {{closedTitle(tepix.isClosed)}}
شاخص کل
{{tepix.change}}
{{tepix.index}}
فرابورس
{{absValueChange(tepix.faraBourseChange)}}
{{tepix.faraBourseIndex}}
شاخص 50 شرکت
{{absValueChange(tepix.companyFiftyChange)}}
{{tepix.companyFiftyIndex}}
شاخص آزاد شناور
{{absValueChange(tepix.freeFloatChange)}}
{{tepix.freeFloatIndex}}
شاخص مالی
{{absValueChange(tepix.financialChange)}}
{{tepix.financialIndex}}
شاخص صنعت
{{absValueChange(tepix.indastryChange)}}
{{tepix.indastryIndex}}
2222
33333