رسانه اجتماعی - تحلیلی بازار سرمایه

بازی سیاسی با نفت
اهمیت : مهم

1
نهایت‌نگر:
  • به وضوح می بینیم که در بازار فعلی عربستان و امریکا دو رقیب همدست در بازار نفت شده اند که به هیچ وجه حاضر به کاهش تولید نیستند.
  • به گزارش شانا به نقل از روزنامه ایران، معادلات بازار جهانی نفت در چند ماه آخر سال ٢٠١٤ قیمت نفت را به گونه ای رقم زد که قیمت نفت از بالای ١١٥ دلار برای هر بشکه با شیبی نسبتاً تند به ٥٦ دلار برای هر بشکه رسید یعنی کمترین قیمت طی ٧ سال اخیر.

    اکنون نفت با همین قیمت وارد سال ٢٠١٥ شده است. در حالی که سال گذشته قیمت نفت در شروع سال ٢٠١٤ رقمی در حدود ١٠٧ دلار برای هربشکه بود و در ابتدای این سال هیچ ساز و کاری از رسیدن قیمت نفت به کمتر از ٨٠ دلار برای سال ٢٠١٥ حمایت نمی کرد.

    البته ساختار بازار از نفت ١٠٠ دلاری نیز حمایت نمی کرد چراکه عرضه نفت بیش از تقاضا بود و بالا ماندن قیمت نفت در چنین شرایطی از سیگنال های بازار تبعیت نمی کرد.

    اما اکنون نیز قیمت نفت در بازار جهانی به حدی کاهش یافته است که کاهش آن هم از شرایط واقعی پیروی نمی کند. به طور قطع آنچه قیمت نفت را تا این اندازه پایین آورد عوامل سیاسی بود و در این عرصه ابر تولیدکنندگان نفت نقش بازی می کنند.

    در حال حاضر ساختار بازار نفت به وضوح نشان می دهد که تولید نفت در جهان از میزان تقاضا برای آن پیشی گرفته است. افزایش تولید نفت روسیه به بالا ترین میزان پس از فروپاشی شوروی، افزایش تولید نفت عراق در پی توافق با دولت کردستان، افزایش تولید نفت در ونزوئلا، افزایش تولید و ذخایر نفت امریکا از نفت غیر متعارف لایه های رسوبی(نفت شیل) و... در کنار ثبات نسبی تقاضا برای نفت شرایطی را رقم زده است که حجم تولید نفت در جهان حدود ٢ میلیون بشکه در روز از حجم تقاضا برای آن بیشتر باشد.

    این افزایش عرضه بی شک بر قیمت نفت اثر خواهد داشت اما اکنون بیش از آنکه این افزایش تولید و عرضه قیمت نفت را پایین آورده باشد عوامل سیاسی فرمول قیمت نفت را تحت الشعاع قرار داده است. در این صحنه سیاسی کشورهایی که تولید خود را بالا برده اند و حاضر به کاهش آن نیستند ضرر می کنند اما برای رسیدن به منافع مد نظر خود و لطمه زدن به رقبا تولید خود را کم نمی کنند.

    به وضوح می بینم که در بازار فعلی عربستان و امریکا دو رقیب همدست در بازار نفت شده اند که به هیچ وجه حاضر به کاهش تولید نیستند.

    به این ترتیب آنچه بیش از ساختار بازار قیمت نفت را پایین می آورد برنامه ریزی کشورهای تولید کننده عمده نفت است. عربستان و امریکا حاضرند به منافع خودشان آسیب برسانند اما رقبا را از صحنه خارج کنند یا آن ها را به ضرر برساند. به طوری که می بینیم بودجه عربستان وابستگی شدیدی به نفت دارد اما این کشور باز هم به مشتریان خود برای حضور فعال در بازار تخفیف می دهد و نتیجه نشست اوپک را به حفظ سقف تولید روی ٣٠ میلیون بشکه ختم می کند.

    از طرفی نفت گران امریکا که با فناوری های پیشرفته کمتر از ٦٠ دلار صرفه اقتصادی ندارد همچنان تولید می شود و دولت امریکا علاوه بر ادامه تولید این نفت صادرات آن را پس از ٤٠ سال آزاد می کند چراکه می تواند از بابت اکتشاف تا صادرات نفت ٩/٣ میلیون شغل ایجاد کند.

    اکنون تمام کشورهای تولید کننده نفت به جای آنکه خود را مسئول بدانند رقیب یکدیگر در بازار جهانی نفت شده اند و ضرر می کنند تا بتوانند ضرر برسانند. اما این بازی تا کی ادامه خواهد یافت؟ من فکر نمی کنم که این بازی ادامه دار باشد. شرکت هایی که در صنعت نفت و گاز شیل فعالیت دارند میزان سرمایه گذاری خود را کاهش داده اند و شیوخ عربستان به عملکرد وزیر نفت آن ایراد گرفته اند. سایر تولیدکنندگان نیز از این وضع راضی نیستند.

    بنابراین به نظر نمی رسد این سیاستی که عربستان و امریکا و سایر تولیدکنندگان بزرگ نفت در جهان پیش گرفته اند ادامه دار باشد. در حال حاضر میزان تولید عربستان ٦/٩ تا ٧/٩ میلیون بشکه در روز است.


نظر کارشناس: تاثیر این خبر بر بازار غیرقابل پیش‌بینی است.
.
نهایت‌نگر:
  • به وضوح می بینیم که در بازار فعلی عربستان و امریکا دو رقیب همدست در بازار نفت شده اند که به هیچ وجه حاضر به کاهش تولید نیستند.
  • به گزارش شانا به نقل از روزنامه ایران، معادلات بازار جهانی نفت در چند ماه آخر سال ٢٠١٤ قیمت نفت را به گونه ای رقم زد که قیمت نفت از بالای ١١٥ دلار برای هر بشکه با شیبی نسبتاً تند به ٥٦ دلار برای هر بشکه رسید یعنی کمترین قیمت طی ٧ سال اخیر.

    اکنون نفت با همین قیمت وارد سال ٢٠١٥ شده است. در حالی که سال گذشته قیمت نفت در شروع سال ٢٠١٤ رقمی در حدود ١٠٧ دلار برای هربشکه بود و در ابتدای این سال هیچ ساز و کاری از رسیدن قیمت نفت به کمتر از ٨٠ دلار برای سال ٢٠١٥ حمایت نمی کرد.

    البته ساختار بازار از نفت ١٠٠ دلاری نیز حمایت نمی کرد چراکه عرضه نفت بیش از تقاضا بود و بالا ماندن قیمت نفت در چنین شرایطی از سیگنال های بازار تبعیت نمی کرد.

    اما اکنون نیز قیمت نفت در بازار جهانی به حدی کاهش یافته است که کاهش آن هم از شرایط واقعی پیروی نمی کند. به طور قطع آنچه قیمت نفت را تا این اندازه پایین آورد عوامل سیاسی بود و در این عرصه ابر تولیدکنندگان نفت نقش بازی می کنند.

    در حال حاضر ساختار بازار نفت به وضوح نشان می دهد که تولید نفت در جهان از میزان تقاضا برای آن پیشی گرفته است. افزایش تولید نفت روسیه به بالا ترین میزان پس از فروپاشی شوروی، افزایش تولید نفت عراق در پی توافق با دولت کردستان، افزایش تولید نفت در ونزوئلا، افزایش تولید و ذخایر نفت امریکا از نفت غیر متعارف لایه های رسوبی(نفت شیل) و... در کنار ثبات نسبی تقاضا برای نفت شرایطی را رقم زده است که حجم تولید نفت در جهان حدود ٢ میلیون بشکه در روز از حجم تقاضا برای آن بیشتر باشد.

    این افزایش عرضه بی شک بر قیمت نفت اثر خواهد داشت اما اکنون بیش از آنکه این افزایش تولید و عرضه قیمت نفت را پایین آورده باشد عوامل سیاسی فرمول قیمت نفت را تحت الشعاع قرار داده است. در این صحنه سیاسی کشورهایی که تولید خود را بالا برده اند و حاضر به کاهش آن نیستند ضرر می کنند اما برای رسیدن به منافع مد نظر خود و لطمه زدن به رقبا تولید خود را کم نمی کنند.

    به وضوح می بینم که در بازار فعلی عربستان و امریکا دو رقیب همدست در بازار نفت شده اند که به هیچ وجه حاضر به کاهش تولید نیستند.

    به این ترتیب آنچه بیش از ساختار بازار قیمت نفت را پایین می آورد برنامه ریزی کشورهای تولید کننده عمده نفت است. عربستان و امریکا حاضرند به منافع خودشان آسیب برسانند اما رقبا را از صحنه خارج کنند یا آن ها را به ضرر برساند. به طوری که می بینیم بودجه عربستان وابستگی شدیدی به نفت دارد اما این کشور باز هم به مشتریان خود برای حضور فعال در بازار تخفیف می دهد و نتیجه نشست اوپک را به حفظ سقف تولید روی ٣٠ میلیون بشکه ختم می کند.

    از طرفی نفت گران امریکا که با فناوری های پیشرفته کمتر از ٦٠ دلار صرفه اقتصادی ندارد همچنان تولید می شود و دولت امریکا علاوه بر ادامه تولید این نفت صادرات آن را پس از ٤٠ سال آزاد می کند چراکه می تواند از بابت اکتشاف تا صادرات نفت ٩/٣ میلیون شغل ایجاد کند.

    اکنون تمام کشورهای تولید کننده نفت به جای آنکه خود را مسئول بدانند رقیب یکدیگر در بازار جهانی نفت شده اند و ضرر می کنند تا بتوانند ضرر برسانند. اما این بازی تا کی ادامه خواهد یافت؟ من فکر نمی کنم که این بازی ادامه دار باشد. شرکت هایی که در صنعت نفت و گاز شیل فعالیت دارند میزان سرمایه گذاری خود را کاهش داده اند و شیوخ عربستان به عملکرد وزیر نفت آن ایراد گرفته اند. سایر تولیدکنندگان نیز از این وضع راضی نیستند.

    بنابراین به نظر نمی رسد این سیاستی که عربستان و امریکا و سایر تولیدکنندگان بزرگ نفت در جهان پیش گرفته اند ادامه دار باشد. در حال حاضر میزان تولید عربستان ٦/٩ تا ٧/٩ میلیون بشکه در روز است.


نظر کارشناس: تاثیر این خبر بر بازار غیرقابل پیش‌بینی است.
.
1393/10/14
0
/
0
یک دقیقه وقت دارید؟
شما تنها یک قدم با به اشتراک گذاشتن اولین ایده خود فاصله دارید. برای انتشار مطالب خود در ارشن، لطفا ثبت‌نام خود را تکمیل کرده و شماره‌ی همراه خود را فعال نمایید.
تکمیل پروفایل
نمایش {{content.commentsTotal - content.comments.length}} نظر قبلی
علت امتیاز منفی

×
بله
خیر
تغییرات شاخص
شاخص کل
{{tepix.change}}
{{tepix.index}}
وضعیت بازار : {{closedTitle(tepix.isClosed)}}
شاخص کل
{{tepix.change}}
{{tepix.index}}
فرابورس
{{absValueChange(tepix.faraBourseChange)}}
{{tepix.faraBourseIndex}}
شاخص 50 شرکت
{{absValueChange(tepix.companyFiftyChange)}}
{{tepix.companyFiftyIndex}}
شاخص آزاد شناور
{{absValueChange(tepix.freeFloatChange)}}
{{tepix.freeFloatIndex}}
شاخص مالی
{{absValueChange(tepix.financialChange)}}
{{tepix.financialIndex}}
شاخص صنعت
{{absValueChange(tepix.indastryChange)}}
{{tepix.indastryIndex}}
2222
33333