رسانه اجتماعی - تحلیلی بازار سرمایه

بازار پول، تنها رقیب بورس تهران
اهمیت : مهم

0

مقایسه بین بازارهای سرمایه‌گذاری فاکتورهایی را می‌طلبد که عموما این فاکتورها در اختیار تمام صاحبان سرمایه نیست یا اینکه سرمایه‌گذاران عموما قابلیت تحلیل درست این عوامل را ندارند. عموم سرمایه‌گذاران با توجه به جو سیاسی کشور و بر اساس ریسک‌پذیری خود به بازارهای سرمایه‌گذاری وارد می‌شوند و شاید در این بین بسیاری از فاکتورهای سرمایه‌گذاری را تحلیل نکنند اما قطعا نسبت ریسک به بازده خود را محاسبه می‌کنند و بر اساس آن برای ماندن یا رفتن از بازار مورد نظر تصمیم‌گیری می‌کنند.
بورس نیوز: طی سال های دور و پیش از تزریق عملیات سفته بازی به بازارهای کشور در دولت های نهم و به خصوص دهم، همواره توازنی بین بازارهای پولی و مالی برقرار بود، به این معنا که هر چه سرمایه گذار ریسک بیشتری را متحمل می شد در نهایت بازده بیشتری را نصیب خود می کرد، درحالی که به تدریج در دولت قبل این قاعده تا حد زیادی به هم خورده و همین عامل باعث شد فرهنگ سرمایه گذاری در بازارهای کشور تغییر کند که نتیجه آن حرکت به سمت بازارهایی با بیشترین سود و کمترین ریسک شد که این امر بازارهای ارز و سکه را به بازارهای مهمی تبدیل کرد. این فرهنگ هنوز در بازارهای کشور وجود دارد، به طوری که با کمترین اثر روانی بورس به بازاری تبدیل می شود که بازیگران آن را ترک می کنند. نمونه این امر را می توان در روند حرکت بورس در یک سال اخیر مشاهده کرد، به طوری که این بازار به عنوان پرریسک ترین بازار کشور در این مدت کمترین بازدهی را نصیب سهامداران خود کرده و چه بسا که بسیاری از فعالان این بازار به دلیل نداشتن رانت اطلاعاتی متحمل زیان های سنگین نیز شده اند. در شرایط کنونی تمام بازار های سرمایه گذاری از رونق کمی برخوردار هستند و فعالان بیشتر بازار ها از جمله طلا و مسکن با افت قیمت روبه رو شده اند، اما مساله اینجا است که نسبت زیان یا خواب سرمایه این سرمایه گذاران در مقایسه با بورس چقدر است؟ در حال حاضر بورس اوراق بهادار تهران به شدت با مسائل سیاسی و کلان کشور گره خورده و کمتر فعالی است که این مساله را درک نکرده باشد، اما سوال اینجا است که چرا مسوولان برای آرامش بخشیدن به این بازار اقدام نمی کنند و با بی تفاوتی و عادی جلوه دادن مسائل از کنار آن رد می شوند؟ مگر غیر از این است که شرکت های فعال در بورس می توانند به راحتی از طریق بورس افزایش سرمایه دهند و برای دریافت تسهیلات کمتر به سیستم بانکی رجوع کنند یا اینکه دولت می تواند از طریق این بازار نقدینگی را به سمت تولید سوق دهد و در کنار رونق بخشیدن به صنایع از افزایش تورم جلوگیری کند؛ پس چرا متولیان امر نسبت به این بازار منفعل هستند و برای اطمینان خاطر بخشیدن به فعالان این حوزه گامی به جلو برنمی دارند تا هم امنیت به این بازار برگردد و هم راهی برای برون رفت از بسیاری از مشکلات اقتصادی باشد. محمد جواد شیخ از کارشناسان اقتصادی کشور با بیان این جمله که در حال حاضر ریسک سیستماتیک در حوزه سیاسی بالاتر از گذشته شده، به «دنیای اقتصاد» گفت: عکس العملی که بازار به نتیجه مذاکرات از خود نشان داده است عکس العمل رفتاری و بیش از اندازه است، در حالی که چنین به نظر می رسد که شرایط بهتر از آن چیزی است که به چشم می آید. برای نمونه در بودجه تقدیمی دولت بهره مالکانه برای معادن افزایش پیدا نکرده؛ چرا که بازار تحمل فشار بیش از این را ندارد اما در نهایت بندهای مختلف بودجه از جمله هدفمندی یارانه، مالیات بر صادرات و کاهش معافیت مالیاتی باعث می شود که سهامداران نسبت به بودجه اعلامی حساس باشند؛ در نهایت باید بپذیریم که اقتصاد ما وابستگی زیادی به تصمیمات دولت دارد. وی در ادامه افزود: در مقایسه بازار سرمایه با بازار پول می بینیم که طبق قانون بانک ها موظف شده اند نرخ سپرده های خود را کاهش دهند اما بانک ها به سیاست های پولی و مالی بانک مرکزی عمل نکردند و این مزیتی شد تا بخشی از سرمایه سرمایه گذاران از بورس خارج شود و به صورت سپرده در بانک ها جمع شود. از سوی دیگر اوراق مشارکت با درصد سودهای بالا نیز رقیب دیگری برای بازار سرمایه است. تنها بازار مسکن در حال حاضر در رکود به سر می برد و سودی کمتر از بورس را نصیب سهامداران خود می کند، با توجه به این مسائل باید بورس حداقل 30 درصد سود داشته باشد تا بتواند با بازارهای موازی خود رقابت کند که در حال حاضر این سود به راحتی به دست نمی آید. این کارشناس مسائل اقتصادی، درخصوص مقایسه بازار ارز و طلا با بورس اظهار کرد: بازار ارز در انحصار دولت است و دولت به عنوان تنها عرضه کننده این بازار کنترل آن را بر عهده دارد و در صورت لزوم برای به تعادل رساندن این بازار وارد عمل می شود و دلال های این بازار با سفته بازی نمی توانند سود قابل توجهی را نصیب خود کنند و می توان گفت که کنترل دلار در دست دولت است. بازار طلا و سکه نیز به دلیل وابستگی به نرخ های جهانی در شرایط کنونی حرکت رو به رشدی نخواهد داشت؛ چراکه دلار با طلا و کالاهای اولیه از جمله فلزات اساسی در دو مسیر مخالف حرکت می کند و امروز دلار از ارزش بالایی برخوردار است به همین دلیل بازارهای وابسته به آن رشد نخواهند کرد. شیخ در پایان گفت: در حال حاضر بازارهای موازی بورس از سود بالایی برخوردار نیستند و دلیل عدم استقبال از بورس نیز بیش از هر چیز ریشه فرهنگی دارد و باید این نگاه پر از نگرانی و بدبینی از بورس برداشته شود. سهامداران باید از گره زدن تمام مسائل با یکدیگر خودداری کنند. به بیان دیگر امروز در کشور هیچ کدام از تصمیم های دولت وابسته به توافق هسته ای نیست که عدم توافق چنین پیامدی در بازار داشته باشد. به نظر می رسد دیگر زمان آن رسیده است که دولتمردان فکری نیز به حال این دماسنج کنند. اگر بازار با خوش بینی به استقبال اخبار مذاکرات هسته ای رفت و شاخص بورس با بیرون آمدن از کانال 71 هزار واحد به مرز 76هزار واحد رسید و بازدهی 6 درصدی را برای سهامدارانش به ارمغان آورد؛ به این معنا است که این بازار هنوز برای سرمایه گذارانش از اهمیت برخوردار است. اما این بازار در شرایط کنونی از ثبات نسبتا پایینی برخوردار است و با آمدن نتیجه مذاکرات ناگهان همه چیز به هم می ریزد و بازار هر آنچه را طی این مدت کوتاه به فعالانش داده، پس می گیرد و در کمتر از دو هفته دوباره به کانال قبلی خود باز می گردد و ضرر دیگری به سهامداران بازار تحمیل می شود و این در شرایطی است که همزمان فعالان حوزه سکه و ارز توانسته اند سود قابل قبولی کسب کنند.

نظر کارشناس: تاثیر این خبر بر بازار غیرقابل پیش‌بینی است.
.

مقایسه بین بازارهای سرمایه‌گذاری فاکتورهایی را می‌طلبد که عموما این فاکتورها در اختیار تمام صاحبان سرمایه نیست یا اینکه سرمایه‌گذاران عموما قابلیت تحلیل درست این عوامل را ندارند. عموم سرمایه‌گذاران با توجه به جو سیاسی کشور و بر اساس ریسک‌پذیری خود به بازارهای سرمایه‌گذاری وارد می‌شوند و شاید در این بین بسیاری از فاکتورهای سرمایه‌گذاری را تحلیل نکنند اما قطعا نسبت ریسک به بازده خود را محاسبه می‌کنند و بر اساس آن برای ماندن یا رفتن از بازار مورد نظر تصمیم‌گیری می‌کنند.
بورس نیوز: طی سال های دور و پیش از تزریق عملیات سفته بازی به بازارهای کشور در دولت های نهم و به خصوص دهم، همواره توازنی بین بازارهای پولی و مالی برقرار بود، به این معنا که هر چه سرمایه گذار ریسک بیشتری را متحمل می شد در نهایت بازده بیشتری را نصیب خود می کرد، درحالی که به تدریج در دولت قبل این قاعده تا حد زیادی به هم خورده و همین عامل باعث شد فرهنگ سرمایه گذاری در بازارهای کشور تغییر کند که نتیجه آن حرکت به سمت بازارهایی با بیشترین سود و کمترین ریسک شد که این امر بازارهای ارز و سکه را به بازارهای مهمی تبدیل کرد. این فرهنگ هنوز در بازارهای کشور وجود دارد، به طوری که با کمترین اثر روانی بورس به بازاری تبدیل می شود که بازیگران آن را ترک می کنند. نمونه این امر را می توان در روند حرکت بورس در یک سال اخیر مشاهده کرد، به طوری که این بازار به عنوان پرریسک ترین بازار کشور در این مدت کمترین بازدهی را نصیب سهامداران خود کرده و چه بسا که بسیاری از فعالان این بازار به دلیل نداشتن رانت اطلاعاتی متحمل زیان های سنگین نیز شده اند. در شرایط کنونی تمام بازار های سرمایه گذاری از رونق کمی برخوردار هستند و فعالان بیشتر بازار ها از جمله طلا و مسکن با افت قیمت روبه رو شده اند، اما مساله اینجا است که نسبت زیان یا خواب سرمایه این سرمایه گذاران در مقایسه با بورس چقدر است؟ در حال حاضر بورس اوراق بهادار تهران به شدت با مسائل سیاسی و کلان کشور گره خورده و کمتر فعالی است که این مساله را درک نکرده باشد، اما سوال اینجا است که چرا مسوولان برای آرامش بخشیدن به این بازار اقدام نمی کنند و با بی تفاوتی و عادی جلوه دادن مسائل از کنار آن رد می شوند؟ مگر غیر از این است که شرکت های فعال در بورس می توانند به راحتی از طریق بورس افزایش سرمایه دهند و برای دریافت تسهیلات کمتر به سیستم بانکی رجوع کنند یا اینکه دولت می تواند از طریق این بازار نقدینگی را به سمت تولید سوق دهد و در کنار رونق بخشیدن به صنایع از افزایش تورم جلوگیری کند؛ پس چرا متولیان امر نسبت به این بازار منفعل هستند و برای اطمینان خاطر بخشیدن به فعالان این حوزه گامی به جلو برنمی دارند تا هم امنیت به این بازار برگردد و هم راهی برای برون رفت از بسیاری از مشکلات اقتصادی باشد. محمد جواد شیخ از کارشناسان اقتصادی کشور با بیان این جمله که در حال حاضر ریسک سیستماتیک در حوزه سیاسی بالاتر از گذشته شده، به «دنیای اقتصاد» گفت: عکس العملی که بازار به نتیجه مذاکرات از خود نشان داده است عکس العمل رفتاری و بیش از اندازه است، در حالی که چنین به نظر می رسد که شرایط بهتر از آن چیزی است که به چشم می آید. برای نمونه در بودجه تقدیمی دولت بهره مالکانه برای معادن افزایش پیدا نکرده؛ چرا که بازار تحمل فشار بیش از این را ندارد اما در نهایت بندهای مختلف بودجه از جمله هدفمندی یارانه، مالیات بر صادرات و کاهش معافیت مالیاتی باعث می شود که سهامداران نسبت به بودجه اعلامی حساس باشند؛ در نهایت باید بپذیریم که اقتصاد ما وابستگی زیادی به تصمیمات دولت دارد. وی در ادامه افزود: در مقایسه بازار سرمایه با بازار پول می بینیم که طبق قانون بانک ها موظف شده اند نرخ سپرده های خود را کاهش دهند اما بانک ها به سیاست های پولی و مالی بانک مرکزی عمل نکردند و این مزیتی شد تا بخشی از سرمایه سرمایه گذاران از بورس خارج شود و به صورت سپرده در بانک ها جمع شود. از سوی دیگر اوراق مشارکت با درصد سودهای بالا نیز رقیب دیگری برای بازار سرمایه است. تنها بازار مسکن در حال حاضر در رکود به سر می برد و سودی کمتر از بورس را نصیب سهامداران خود می کند، با توجه به این مسائل باید بورس حداقل 30 درصد سود داشته باشد تا بتواند با بازارهای موازی خود رقابت کند که در حال حاضر این سود به راحتی به دست نمی آید. این کارشناس مسائل اقتصادی، درخصوص مقایسه بازار ارز و طلا با بورس اظهار کرد: بازار ارز در انحصار دولت است و دولت به عنوان تنها عرضه کننده این بازار کنترل آن را بر عهده دارد و در صورت لزوم برای به تعادل رساندن این بازار وارد عمل می شود و دلال های این بازار با سفته بازی نمی توانند سود قابل توجهی را نصیب خود کنند و می توان گفت که کنترل دلار در دست دولت است. بازار طلا و سکه نیز به دلیل وابستگی به نرخ های جهانی در شرایط کنونی حرکت رو به رشدی نخواهد داشت؛ چراکه دلار با طلا و کالاهای اولیه از جمله فلزات اساسی در دو مسیر مخالف حرکت می کند و امروز دلار از ارزش بالایی برخوردار است به همین دلیل بازارهای وابسته به آن رشد نخواهند کرد. شیخ در پایان گفت: در حال حاضر بازارهای موازی بورس از سود بالایی برخوردار نیستند و دلیل عدم استقبال از بورس نیز بیش از هر چیز ریشه فرهنگی دارد و باید این نگاه پر از نگرانی و بدبینی از بورس برداشته شود. سهامداران باید از گره زدن تمام مسائل با یکدیگر خودداری کنند. به بیان دیگر امروز در کشور هیچ کدام از تصمیم های دولت وابسته به توافق هسته ای نیست که عدم توافق چنین پیامدی در بازار داشته باشد. به نظر می رسد دیگر زمان آن رسیده است که دولتمردان فکری نیز به حال این دماسنج کنند. اگر بازار با خوش بینی به استقبال اخبار مذاکرات هسته ای رفت و شاخص بورس با بیرون آمدن از کانال 71 هزار واحد به مرز 76هزار واحد رسید و بازدهی 6 درصدی را برای سهامدارانش به ارمغان آورد؛ به این معنا است که این بازار هنوز برای سرمایه گذارانش از اهمیت برخوردار است. اما این بازار در شرایط کنونی از ثبات نسبتا پایینی برخوردار است و با آمدن نتیجه مذاکرات ناگهان همه چیز به هم می ریزد و بازار هر آنچه را طی این مدت کوتاه به فعالانش داده، پس می گیرد و در کمتر از دو هفته دوباره به کانال قبلی خود باز می گردد و ضرر دیگری به سهامداران بازار تحمیل می شود و این در شرایطی است که همزمان فعالان حوزه سکه و ارز توانسته اند سود قابل قبولی کسب کنند.

نظر کارشناس: تاثیر این خبر بر بازار غیرقابل پیش‌بینی است.
.
1393/09/19
0
/
0
یک دقیقه وقت دارید؟
شما تنها یک قدم با به اشتراک گذاشتن اولین ایده خود فاصله دارید. برای انتشار مطالب خود در ارشن، لطفا ثبت‌نام خود را تکمیل کرده و شماره‌ی همراه خود را فعال نمایید.
تکمیل پروفایل
نمایش {{content.commentsTotal - content.comments.length}} نظر قبلی
علت امتیاز منفی

×
بله
خیر
تغییرات شاخص
شاخص کل
{{tepix.change}}
{{tepix.index}}
وضعیت بازار : {{closedTitle(tepix.isClosed)}}
شاخص کل
{{tepix.change}}
{{tepix.index}}
فرابورس
{{absValueChange(tepix.faraBourseChange)}}
{{tepix.faraBourseIndex}}
شاخص 50 شرکت
{{absValueChange(tepix.companyFiftyChange)}}
{{tepix.companyFiftyIndex}}
شاخص آزاد شناور
{{absValueChange(tepix.freeFloatChange)}}
{{tepix.freeFloatIndex}}
شاخص مالی
{{absValueChange(tepix.financialChange)}}
{{tepix.financialIndex}}
شاخص صنعت
{{absValueChange(tepix.indastryChange)}}
{{tepix.indastryIndex}}
2222
33333