رسانه اجتماعی - تحلیلی بازار سرمایه
مطالب الهام کاظمی
...
الهام کاظمی
@e.kazemi2011
478

عنوان بلاگ : تاثیر تصمیم گیری بر رفتارهای مالی سرمایه گذاران
دسته : بورس اوراق بهادار


خلاصه انسان در زندگي روزمره خود در مورد هر مسئله و رويدادي كه داراي شقوق مختلف و با وضعيتهاي روشن تا مبهم باشد ، بايستي به امر تصميم گيري بپردازد . در مقولات مهم زندگي از جمله سرمايه گذاري ، تصميمات بر اساس فرآيند و سازوكاري ذهني صورت مي گيرد و بنابراین در تصمیم گیری باید از از نظريات حوزه هاي گوناگون علوم اجتماعي از جمله نظريه هاي روانشناسي ، روانشناسي شخصيت و روانشناسي اجتماعي بويژه روانشناسي شناختي ،‌ اقتصاد و اقتصاد رفتاري و... ب بهره گرفت.

تصمیم گیری چیست؟

یک تصمیم اساسا با فرآیندها و ساز وکارهای در گیر است که از میان چندین شق یا راه حل موجود یک راه حل خاص را انتخاب کند . استفن پی رابینز در تعریفی فرآیندی ، تصمیم گیری را انتخاب از بین راههای متعددی که پیش روی افراد قرار دارد بیان می کند . همان طور که از تعریف مستفاد می شود ، کار اصلی تصمیم گیرنده دریافت راههای ممکن و نتایج ناشی از آنها و انتخاب اصلح از میان آنهاست و اگر وی بتواند این انتخاب را به نحوی درست و مطلوب انجام دهد تصمیم های وی موثر و سازنده خواهند بود تصمیم گیرنده ممکن است با توسل به قدرتهای ماوراءالطبیعه ، تجربه و اشراق و یا اتفاق و تصادف تصمیم گیری کند ، یا به شیوه ای بخردانه و علمی .

در تصمیم گیری تا کنون این عقیده بیشتر مطرح بوده است که انسان در تصمیمات خود – آنجا که سخن از نفع و ضرر است- کاملا عقلایی و به دور از احساسات عمل می نماید. اما برخی از شواهد مطرح در روانشناسی در سالهای اخیر نشان داده است که انسان در تصمیم گیری و رفتار خود از هر دو ویژگی عقل و احساس استفاده می نماید..

پیش نیاز ادامه بحث یاد آوری این مهم است که تصمیم گیری در خلا ء صورت نمی گیرد و هر تصمیمی در ظرف زمانی و مکانی خاص خود قرار دارد و شرایطی برای آن مترتب است ، هر تصمیم دارای درجه ای از سختی و راحتی می باشد که به ۴ عامل بستگی دارد که عبارتند از :

۱- اطلاعات : در برخی از تصمیم گیری ها، تمامی اطلاعات مربوط به مسئله موجود است. اما در برخی دیگر گرچه اطلاعات بالاخره در جایی وجود دارد ، اما ما بلحاظ محدودیت در تجزیه و تحلیل آنها و یا نبود ابزار لازم بدانان دسترسی نداریم. هرچه که اطلاعات کمتر در دسترس باشد، تصمیم گیری مشکلتر است .

۲- نامعلومی : عموما در مسائل تصمیم گیری با پارامترهایی مواجه می شویم که اندازه، جهت و رفتار آنان برای ما کاملا معلوم نیست. بعنوان مثال برای عرضه اولیه سهام جدید به بازار، واقعا رفتار بازار و استقبال مشتریان برای ما مشخص نیست .

۳-منابع کمیاب: در اکثر اوقات و حتی با وجود اطلاعات مکفی و نبود نامعلومی، پدیده کمبود منابع نکته مهمی در تصمیم گیری است. وقتی که منابع مالی برای خرید سهام کمیاب است و ما با راه حل های رقابتی متعدد روبروئیم ، در حقیقت ما با مشکل ارزشیابی هرکدام از منابع و سپس تصمیم گیری روبروئیم.

۴- عوامل روانی :اکثر تصمیم گیری ها مشکل هستند به لحاظ آنکه عوامل روانی از قبیل ترس، قدرت، اضطراب و نگرانی نیز در این فرآیند سهیم هستند.

عامل اطلاعات یکی از مهمترین و تعیین کننده ترین عوامل تصمیم گیری می باشد و بر این اساس و بر مبنای میزان اطلاعات موجود میزان اطمینان وقطعیت مطرح می شود به این معنا که هرچه میزان اطلاعات بالا باشد و پیامد نتایج رویداد ها مشخص تر باشد میزان اطمینان و درجه قطعیت بیشتر خواهد بود و بالعکس .

با توجه به نکات فوق ، می توان انواع تصمیم گیری را بر مبنای درجه اطلاعات موجود در باره وقوع متغیرهای غیر قابل کنترل از آن ، به قرار ذیل طبقه بندی کرد :

۱-تصمیم گیری در شرایط اطمینان (کامل) : هنگامی است که تصمیم گیرنده با اطمینان کامل می داند که نتیجه یا نتایج حاصل از هر شق ممکن چیست و در چه شرایطی اتفاق خواهد افتاد . این نوع تصمیم گیری برای زمانی است که کلیه متغیرهای موثر موجود در آن ثابت فرض شوند . به زبان دیگر تصمیم گیرنده نتیجه تصمیم را می داند . مدلسازی برای این شرایط از تصمیم گیری بیشتر بر اساس مدلهای ریاضی و مشخص مانند تجزیه و تحلیل هزینه-منفعت ، مدلهای کلاسیک بهینه سازی ، کنترل موجودی، مدل جایگزینی، تخصیص کار ، برنامه ریزی خطی و مواردی از برنامه ریزی پویا است .

2-تصمیم گیری در شرایط ریسک : تصمیم گیرنده با اطمینان کامل نمی داند که نتایج حاصل از هرشق چیست ولی احتمال وقوع ( شانس نسبی وقوع نتایج ) آ نها را می داند ، او تحت شرایط ریسک و با مخاطره تصمیم می گیرد .زمانی که مشکل موجود شامل تعدادی متغیرهای غیر قابل کنترل نیز می شود ، لیکن اطلاعات از گذشته در مورد وقوع آنها در دسترس است و بنابراین محاسبه احتمال وقوع برای آنها ممکن خواهد بود. بعنوان مثال، عرضه سهام شرکتها در قالب بلوک سهام مجزا در دوره های زمانی متفاوت با وجود داشتن اطلاعات از عرضه های قبلی یک تصمیم گیری همراه ریسک است . مدلهای مورد استفاده برای این شرایط از تصمیم گیری ممکن است از انواع مدلهای ریاضی و احتمالی باشند . کلیه مدلهای ریاضی را می توان در چارچوب علم تحقیق در عملیات معرفی نمود که علاوه بر مدلهای مطرح در مورد تصمیم گیری در شرایط اطمینان ، از مدلهای احتمالی مانند ارزش مورد انتظار، برنامه ریزی خطی ، آنالیز سربسر ، بازگشت سرمایه ، تحلیل بیز ، منحنی توزیع ، مدل صف ، تجزیه و تحلیل بر اساس زنجیره مارکوف و تصمیم گیری شاخه ای ، نظریه بازیها و نظریه صف استفاده می شود

۳-تصمیم گیری در شرایط عدم اطمینان کامل : تصمیم گیرنده احتمال وقوع نتایج حاصل از شقوق مختلف را نمی داند . زمانی که مشکل موجود شامل تعدادی از متغیرهای غیرقابل کنترل نیز می شود ، لیکن اطلاعاتی از گذشته به منظور پیش بینی برای این متغیرها در دسترس نبوده و از این رو محاسبه احتمال وقوع برای آنها ممکن نیست . مدلسازی برای این نوع تصمیم گیری اکثرا توسط ماتریس تصمیم گیری خواهد بود . دراین حالت همچنین تصمیم گیر به روش های شهودی و یا خلاق نیز مراجعه می نماید . خلاقیت خود عاملی برای شناخت بیشتر مسئله است و همچنین شناسایی آلترناتیوهاست .

در بازار سرمایه تصمیم گیری مهمترین کار سرمایه گذار برای کسب بازده مثبت است و درعین حال راحت ترین کار برای آن است که اشتباه نماید . مگر آنکه سرمایه گذار به فرآیند تصمیم عنایت داشته باشد . طبقه بندی تصمیم ها ، کار سرمایه گذار و تحلیل گر را در انتخاب مدلها و معیار های تصمیم گیری و شیوه های اخذ تصمیم ساده می سازد . روش های مختلفی برای طبقه بندی تصمیمات به کار می روند همچنین مسائل مورد نظر در تصمیم گیری از جنبه های مختلف طبقه بندی می شوند . طبقه بندی تصمیم ها از نظر میزان اطمینان به نتایج حاصل از شقوق مختلف اخذ تصمیم که در بالا ذکر شد ، یک نوع طبقه بندی است و دیگری طبقه بندی تصمیم ها از نظر مراحل آنها .

تصمیم گیری تحت شرایط ریسک در سرمایه گذاری

هر روزه ، افراد صدها تصمیم گیری بدون تلاش چندانی بدون تجربه استرس و تنش ذهنی می گیرند به این دلیل که بیشترین و مناسبترین اعمال اغلب واضح هستند و تصمیمات بسیاری نیاز به توجه و تفکر بسیار زیادی را ندارند . اغلب اوقات ، همچنین ، بسیاری از تصمیمات ما پیامدهای مهمی بدنبال دارند . در چنین شرایطی تقاضا برای زمان مناسب و تلاش بخاطر این است که افراد سعی دارند نگرشی نظامند برای تجزیه و تحلیل بیشمار روشها و مسیرهای محتمل از رفتارها خلق کنند . حتی هنگامی که تصمیم گیرنده بایستی از بین شماری کنشهای محتمل انتخاب کنند ، پیامدهای نهایی هر کنش اغلب ناشناخته هستند به این دلیل که به رویدادهای آینده بستگی دارند .

" احتمال را می توان شانس وقوع حادثه ای معین تعریف نمود "سرمایه گذاری یکی از حوزه های تصمیم گیری است که در آن با شرایط احتمال روبرو هستیم که از آن تعبیر به شرایط ریسکی و مخاطره می شود اگر بخواهیم تعریفی رسمی و فرمال از سرمایه گذاری داشته باشیم " سرمایه گذاری تعهد کنونی واحد پولی ( مثلا دلار یا ریال ) برای یک دوره زمانی به منظور دریافت پرداختهای آینده است . هزینه های که سرمایه گذار برای 1) زمانی که پولها ( صندوقها ) وجوه سپرده شده اند 2) نرخ انتظار تورم 3) عدم قطعیت پرداختی آینده راجبران خواهد کرد . یک سرمایه گذار می تواند یک دولت ، یک صندوق بازنشستگی یا یک شرکت باشد" .

از این تعریف می توان استنباط نمود که ریسک و بازده در تصمیم گیری سرمایه گذاری ، بسیار مهم می باشند .

هر سهم و یا هر پرتفوی از سهام ، اگر در فاصله خاصی از زمان خریداری ، نگهداری و فروخته شود ، بازده خاصی را نصیب دارنده آن می نماید . این بازدهی ، شامل تغییر قیمت و منافع حاصل از مالکیت است . هرگاه بازده آتی پیش بینی شود و در احتمال رخداد هر یک از پیش بینیها ضرب شود و هر یک از آنها با یکدیگر جمع شوند ، حاصل آن (نرخ بازده مورد انتظار ) خواهد بود . به عبارت دیگر بازده سهام در دوره های متفاوت ، متغیر است و روند ثابت و یکنواختی را به همراه ندارد . بنابراین نوسان و تغییر پذیری ، بازده دوره های آتی نیز قابل اطمینان نیستند . عدم اطمینان نسبت به بازده های آتی سهام ، سرمایه گذاری را با ریسک همراه می نماید . سرمایه گذار همیشه به دنبال کاهش ریسک و افزایش اطمینان بازدهی است . از دیدگاه مالی کلاسیک سرمایه گذار عقلایی افرادی هستند ریسک گریز و منحنی آنها نسبت به مبدا مقعر می باشد و نقطه مرجع آنها خنثی می باشد .

برخی تصمیمات وجود دارد که اقتضا می کند بیشتر بر اساس ارزیابی ذهنی اتخاذ شوند . برای چنین تصمیماتی منحنی بی تفاوتی و به کار بردن (نظریه مطلوبیت و رجحان ) را می توان مطرح ساخت.

مطلوبیت کیفیتی ذاتی است که باعث دلپذیری و مطلوب واقع شدن یک کالا می شود مادامی که عقلایی رفتار شود ، مطلوبیت بیشتر بر مطلوبیت کمتر ترجیح دارد . اقتصاددانان واژه مطلوبیت را برای تعیین لذت نسبی یا رضایت خاطری که افراد از فعالیتهای اقتصادی ، همانند کار کردن ، مصرف نمودن و یا سرمایه گذاری کسب می نمایند ، به کار می برند . فعالیتها ی رضایت بخش ، مطلوبیت مثبت و فعالیتهای نارضایت بخش مطلوبیت منفی ایجاد می کنند . از آنجا که ترجیحات ، بین افراد ، متفاوت است ، شخصی ممکن است از یک فعالیت ویژه مطلوبیت بیشتری را نسبت به شخص دیگر کسب نماید . با این وجود فرض می شود که ، افراد عقلایی رفتار می کنند و منافعشان ( همانند پول و زمان ) را به صورتی صرف می نمایند که مطلوبیت حاصله شان حداکثر شود .

منابع:
  • http://raftarmali.blogfa.com/

خلاصه انسان در زندگي روزمره خود در مورد هر مسئله و رويدادي كه داراي شقوق مختلف و با وضعيتهاي روشن تا مبهم باشد ، بايستي به امر تصميم گيري بپردازد . در مقولات مهم زندگي از جمله سرمايه گذاري ، تصميمات بر اساس فرآيند و سازوكاري ذهني صورت مي گيرد و بنابراین در تصمیم گیری باید از از نظريات حوزه هاي گوناگون علوم اجتماعي از جمله نظريه هاي روانشناسي ، روانشناسي شخصيت و روانشناسي اجتماعي بويژه روانشناسي شناختي ،‌ اقتصاد و اقتصاد رفتاري و... ب بهره گرفت.

تصمیم گیری چیست؟

یک تصمیم اساسا با فرآیندها و ساز وکارهای در گیر است که از میان چندین شق یا راه حل موجود یک راه حل خاص را انتخاب کند . استفن پی رابینز در تعریفی فرآیندی ، تصمیم گیری را انتخاب از بین راههای متعددی که پیش روی افراد قرار دارد بیان می کند . همان طور که از تعریف مستفاد می شود ، کار اصلی تصمیم گیرنده دریافت راههای ممکن و نتایج ناشی از آنها و انتخاب اصلح از میان آنهاست و اگر وی بتواند این انتخاب را به نحوی درست و مطلوب انجام دهد تصمیم های وی موثر و سازنده خواهند بود تصمیم گیرنده ممکن است با توسل به قدرتهای ماوراءالطبیعه ، تجربه و اشراق و یا اتفاق و تصادف تصمیم گیری کند ، یا به شیوه ای بخردانه و علمی .

در تصمیم گیری تا کنون این عقیده بیشتر مطرح بوده است که انسان در تصمیمات خود – آنجا که سخن از نفع و ضرر است- کاملا عقلایی و به دور از احساسات عمل می نماید. اما برخی از شواهد مطرح در روانشناسی در سالهای اخیر نشان داده است که انسان در تصمیم گیری و رفتار خود از هر دو ویژگی عقل و احساس استفاده می نماید..

پیش نیاز ادامه بحث یاد آوری این مهم است که تصمیم گیری در خلا ء صورت نمی گیرد و هر تصمیمی در ظرف زمانی و مکانی خاص خود قرار دارد و شرایطی برای آن مترتب است ، هر تصمیم دارای درجه ای از سختی و راحتی می باشد که به ۴ عامل بستگی دارد که عبارتند از :

۱- اطلاعات : در برخی از تصمیم گیری ها، تمامی اطلاعات مربوط به مسئله موجود است. اما در برخی دیگر گرچه اطلاعات بالاخره در جایی وجود دارد ، اما ما بلحاظ محدودیت در تجزیه و تحلیل آنها و یا نبود ابزار لازم بدانان دسترسی نداریم. هرچه که اطلاعات کمتر در دسترس باشد، تصمیم گیری مشکلتر است .

۲- نامعلومی : عموما در مسائل تصمیم گیری با پارامترهایی مواجه می شویم که اندازه، جهت و رفتار آنان برای ما کاملا معلوم نیست. بعنوان مثال برای عرضه اولیه سهام جدید به بازار، واقعا رفتار بازار و استقبال مشتریان برای ما مشخص نیست .

۳-منابع کمیاب: در اکثر اوقات و حتی با وجود اطلاعات مکفی و نبود نامعلومی، پدیده کمبود منابع نکته مهمی در تصمیم گیری است. وقتی که منابع مالی برای خرید سهام کمیاب است و ما با راه حل های رقابتی متعدد روبروئیم ، در حقیقت ما با مشکل ارزشیابی هرکدام از منابع و سپس تصمیم گیری روبروئیم.

۴- عوامل روانی :اکثر تصمیم گیری ها مشکل هستند به لحاظ آنکه عوامل روانی از قبیل ترس، قدرت، اضطراب و نگرانی نیز در این فرآیند سهیم هستند.

عامل اطلاعات یکی از مهمترین و تعیین کننده ترین عوامل تصمیم گیری می باشد و بر این اساس و بر مبنای میزان اطلاعات موجود میزان اطمینان وقطعیت مطرح می شود به این معنا که هرچه میزان اطلاعات بالا باشد و پیامد نتایج رویداد ها مشخص تر باشد میزان اطمینان و درجه قطعیت بیشتر خواهد بود و بالعکس .

با توجه به نکات فوق ، می توان انواع تصمیم گیری را بر مبنای درجه اطلاعات موجود در باره وقوع متغیرهای غیر قابل کنترل از آن ، به قرار ذیل طبقه بندی کرد :

۱-تصمیم گیری در شرایط اطمینان (کامل) : هنگامی است که تصمیم گیرنده با اطمینان کامل می داند که نتیجه یا نتایج حاصل از هر شق ممکن چیست و در چه شرایطی اتفاق خواهد افتاد . این نوع تصمیم گیری برای زمانی است که کلیه متغیرهای موثر موجود در آن ثابت فرض شوند . به زبان دیگر تصمیم گیرنده نتیجه تصمیم را می داند . مدلسازی برای این شرایط از تصمیم گیری بیشتر بر اساس مدلهای ریاضی و مشخص مانند تجزیه و تحلیل هزینه-منفعت ، مدلهای کلاسیک بهینه سازی ، کنترل موجودی، مدل جایگزینی، تخصیص کار ، برنامه ریزی خطی و مواردی از برنامه ریزی پویا است .

2-تصمیم گیری در شرایط ریسک : تصمیم گیرنده با اطمینان کامل نمی داند که نتایج حاصل از هرشق چیست ولی احتمال وقوع ( شانس نسبی وقوع نتایج ) آ نها را می داند ، او تحت شرایط ریسک و با مخاطره تصمیم می گیرد .زمانی که مشکل موجود شامل تعدادی متغیرهای غیر قابل کنترل نیز می شود ، لیکن اطلاعات از گذشته در مورد وقوع آنها در دسترس است و بنابراین محاسبه احتمال وقوع برای آنها ممکن خواهد بود. بعنوان مثال، عرضه سهام شرکتها در قالب بلوک سهام مجزا در دوره های زمانی متفاوت با وجود داشتن اطلاعات از عرضه های قبلی یک تصمیم گیری همراه ریسک است . مدلهای مورد استفاده برای این شرایط از تصمیم گیری ممکن است از انواع مدلهای ریاضی و احتمالی باشند . کلیه مدلهای ریاضی را می توان در چارچوب علم تحقیق در عملیات معرفی نمود که علاوه بر مدلهای مطرح در مورد تصمیم گیری در شرایط اطمینان ، از مدلهای احتمالی مانند ارزش مورد انتظار، برنامه ریزی خطی ، آنالیز سربسر ، بازگشت سرمایه ، تحلیل بیز ، منحنی توزیع ، مدل صف ، تجزیه و تحلیل بر اساس زنجیره مارکوف و تصمیم گیری شاخه ای ، نظریه بازیها و نظریه صف استفاده می شود

۳-تصمیم گیری در شرایط عدم اطمینان کامل : تصمیم گیرنده احتمال وقوع نتایج حاصل از شقوق مختلف را نمی داند . زمانی که مشکل موجود شامل تعدادی از متغیرهای غیرقابل کنترل نیز می شود ، لیکن اطلاعاتی از گذشته به منظور پیش بینی برای این متغیرها در دسترس نبوده و از این رو محاسبه احتمال وقوع برای آنها ممکن نیست . مدلسازی برای این نوع تصمیم گیری اکثرا توسط ماتریس تصمیم گیری خواهد بود . دراین حالت همچنین تصمیم گیر به روش های شهودی و یا خلاق نیز مراجعه می نماید . خلاقیت خود عاملی برای شناخت بیشتر مسئله است و همچنین شناسایی آلترناتیوهاست .

در بازار سرمایه تصمیم گیری مهمترین کار سرمایه گذار برای کسب بازده مثبت است و درعین حال راحت ترین کار برای آن است که اشتباه نماید . مگر آنکه سرمایه گذار به فرآیند تصمیم عنایت داشته باشد . طبقه بندی تصمیم ها ، کار سرمایه گذار و تحلیل گر را در انتخاب مدلها و معیار های تصمیم گیری و شیوه های اخذ تصمیم ساده می سازد . روش های مختلفی برای طبقه بندی تصمیمات به کار می روند همچنین مسائل مورد نظر در تصمیم گیری از جنبه های مختلف طبقه بندی می شوند . طبقه بندی تصمیم ها از نظر میزان اطمینان به نتایج حاصل از شقوق مختلف اخذ تصمیم که در بالا ذکر شد ، یک نوع طبقه بندی است و دیگری طبقه بندی تصمیم ها از نظر مراحل آنها .

تصمیم گیری تحت شرایط ریسک در سرمایه گذاری

هر روزه ، افراد صدها تصمیم گیری بدون تلاش چندانی بدون تجربه استرس و تنش ذهنی می گیرند به این دلیل که بیشترین و مناسبترین اعمال اغلب واضح هستند و تصمیمات بسیاری نیاز به توجه و تفکر بسیار زیادی را ندارند . اغلب اوقات ، همچنین ، بسیاری از تصمیمات ما پیامدهای مهمی بدنبال دارند . در چنین شرایطی تقاضا برای زمان مناسب و تلاش بخاطر این است که افراد سعی دارند نگرشی نظامند برای تجزیه و تحلیل بیشمار روشها و مسیرهای محتمل از رفتارها خلق کنند . حتی هنگامی که تصمیم گیرنده بایستی از بین شماری کنشهای محتمل انتخاب کنند ، پیامدهای نهایی هر کنش اغلب ناشناخته هستند به این دلیل که به رویدادهای آینده بستگی دارند .

" احتمال را می توان شانس وقوع حادثه ای معین تعریف نمود "سرمایه گذاری یکی از حوزه های تصمیم گیری است که در آن با شرایط احتمال روبرو هستیم که از آن تعبیر به شرایط ریسکی و مخاطره می شود اگر بخواهیم تعریفی رسمی و فرمال از سرمایه گذاری داشته باشیم " سرمایه گذاری تعهد کنونی واحد پولی ( مثلا دلار یا ریال ) برای یک دوره زمانی به منظور دریافت پرداختهای آینده است . هزینه های که سرمایه گذار برای 1) زمانی که پولها ( صندوقها ) وجوه سپرده شده اند 2) نرخ انتظار تورم 3) عدم قطعیت پرداختی آینده راجبران خواهد کرد . یک سرمایه گذار می تواند یک دولت ، یک صندوق بازنشستگی یا یک شرکت باشد" .

از این تعریف می توان استنباط نمود که ریسک و بازده در تصمیم گیری سرمایه گذاری ، بسیار مهم می باشند .

هر سهم و یا هر پرتفوی از سهام ، اگر در فاصله خاصی از زمان خریداری ، نگهداری و فروخته شود ، بازده خاصی را نصیب دارنده آن می نماید . این بازدهی ، شامل تغییر قیمت و منافع حاصل از مالکیت است . هرگاه بازده آتی پیش بینی شود و در احتمال رخداد هر یک از پیش بینیها ضرب شود و هر یک از آنها با یکدیگر جمع شوند ، حاصل آن (نرخ بازده مورد انتظار ) خواهد بود . به عبارت دیگر بازده سهام در دوره های متفاوت ، متغیر است و روند ثابت و یکنواختی را به همراه ندارد . بنابراین نوسان و تغییر پذیری ، بازده دوره های آتی نیز قابل اطمینان نیستند . عدم اطمینان نسبت به بازده های آتی سهام ، سرمایه گذاری را با ریسک همراه می نماید . سرمایه گذار همیشه به دنبال کاهش ریسک و افزایش اطمینان بازدهی است . از دیدگاه مالی کلاسیک سرمایه گذار عقلایی افرادی هستند ریسک گریز و منحنی آنها نسبت به مبدا مقعر می باشد و نقطه مرجع آنها خنثی می باشد .

برخی تصمیمات وجود دارد که اقتضا می کند بیشتر بر اساس ارزیابی ذهنی اتخاذ شوند . برای چنین تصمیماتی منحنی بی تفاوتی و به کار بردن (نظریه مطلوبیت و رجحان ) را می توان مطرح ساخت.

مطلوبیت کیفیتی ذاتی است که باعث دلپذیری و مطلوب واقع شدن یک کالا می شود مادامی که عقلایی رفتار شود ، مطلوبیت بیشتر بر مطلوبیت کمتر ترجیح دارد . اقتصاددانان واژه مطلوبیت را برای تعیین لذت نسبی یا رضایت خاطری که افراد از فعالیتهای اقتصادی ، همانند کار کردن ، مصرف نمودن و یا سرمایه گذاری کسب می نمایند ، به کار می برند . فعالیتها ی رضایت بخش ، مطلوبیت مثبت و فعالیتهای نارضایت بخش مطلوبیت منفی ایجاد می کنند . از آنجا که ترجیحات ، بین افراد ، متفاوت است ، شخصی ممکن است از یک فعالیت ویژه مطلوبیت بیشتری را نسبت به شخص دیگر کسب نماید . با این وجود فرض می شود که ، افراد عقلایی رفتار می کنند و منافعشان ( همانند پول و زمان ) را به صورتی صرف می نمایند که مطلوبیت حاصله شان حداکثر شود .

منابع:
  • http://raftarmali.blogfa.com/

برچسب ها:
1393/11/28 از نهایت‌نگر
0
/
6
یک دقیقه وقت دارید؟
شما تنها یک قدم با به اشتراک گذاشتن اولین ایده خود فاصله دارید. برای انتشار مطالب خود در ارشن، لطفا ثبت‌نام خود را تکمیل کرده و شماره‌ی همراه خود را فعال نمایید.
تکمیل پروفایل
نمایش {{content.commentsTotal - content.comments.length}} نظر قبلی
علت امتیاز منفی

×
بله
خیر
تغییرات شاخص
شاخص کل
{{tepix.change}}
{{tepix.index}}
وضعیت بازار : {{closedTitle(tepix.isClosed)}}
شاخص کل
{{tepix.change}}
{{tepix.index}}
فرابورس
{{absValueChange(tepix.faraBourseChange)}}
{{tepix.faraBourseIndex}}
شاخص 50 شرکت
{{absValueChange(tepix.companyFiftyChange)}}
{{tepix.companyFiftyIndex}}
شاخص آزاد شناور
{{absValueChange(tepix.freeFloatChange)}}
{{tepix.freeFloatIndex}}
شاخص مالی
{{absValueChange(tepix.financialChange)}}
{{tepix.financialIndex}}
شاخص صنعت
{{absValueChange(tepix.indastryChange)}}
{{tepix.indastryIndex}}
2222
33333