رسانه اجتماعی - تحلیلی بازار سرمایه
...
لاریسا
@larissa.1972
302

عنوان بلاگ : نتیکت یا آداب معاشرت شبکه ای
دسته : ershan


خلاصه چندسالی است که از تولد و رشد شبکه‌های اجتماعی می‌گذرد و گروه‌ها و ارتباطات مجازی جای خود را در زندگی روزانه‌ ما باز کرده‌اند. با شکل‌گیری شبکه‌های اجتماعی تخصصی و تجاری، حضور در این فضاهای مجازی فرصت‌های جدیدی برای توسعه کسب و کار و نشان دادن توانمندی‌های حرفه‌ای را در اختیار اعضاء قرار می‌دهد. استفاده از چنین فرصتی مستلزم بروز شخصیت مناسب افراد از خود و به جا آوردن آداب معاشرت در این مجامع می‌باشد، که البته کار سختی هم نیست.

نتیکت (netiquette) از ترکیب دو واژه شبکه (network) و آداب معاشرت (etiquette) به دست آمده است. نتیکت، آداب و تشریفات و مجموعه بایدها و نبایدهایی است که در شبکه های اجتماعی و ارتباطات آنلاین وجود دارد که باید مورد توجه قرار گیرند.

هر فعالیتی در شبکه، نتیکت و آداب مخصوص به خود را دارد:
ایجاد گروه، دعوت از دوستان، ارسال مطلب، کامنت گذاری، ارتباط با دیگران و حتی ترک گروه.
اگر این آداب و تشریفات رعایت نشوند روز به روز بر نارضایتی ها افزوده شده، عده ای گوشه گیر می شوند و عده ای هم صحنه را ترک می کنند و نهایتاً گروه از هدف اصلی دور خواهد شد. قانون طلاییِ آداب معاشرت اینترنتی، دقیقا مثل زندگی اجتماعی است. یعنی آن که باید مراقب گفتار خود باشیم تا کسی را آزار ندهیم.
وقتی روبروی مانتیور نشسته ایم و انگشتانمان بر روی کیبورد قرار دارد، خیلی طبیعی ا ست که در نظرگرفتن احساسات و مراعات حال کسانی که آن طرف خط هستند و آن ها را نمی بینیم کمی سخت تر می شود. آیا تا به حال برای شما هم پیش آمده که از فردی که می شناخته اید، رفتاری در فضای مجازی دیده باشید که شما را شوکه کرده و آزرده باشد؟
این یک مساله مهم در زندگی آن لاین است که چطور می توانیم آزردگی را در فضای مجازی به حداقل ممکن برسانیم.

۱. نخستین قانون، همان قدر که مورد تازه ای نیست، مهم است؛ احترام به دیگران و دغدغه هایشان.
این احترام معادل ساکت بودن شما نیست. بلکه به این معناست که می بایست به شخصیت آن لاین هر کاربری احترام گذاشت. هر کس به واسطه کاربر بودنش، شایسته احترام است. پس در سخن گفتن با او و برخوردهایی که در پست الکترونیک، شبکه های اجتماعی، سرویس های پیام رسانی و امثال آن داریم بهتر است حواسمان به «حق آزادی بیان او» و «حق رفتار و گفتار آزادانه خود در چارچوب حقوق دیگران» باشد.

۲. از نام حقیقی خود استفاده کنید. تا جایی که می توانید و خطری شما را تهدید نمی کند. از نام حقیقی خود استفاده کنید. با این کار، مسوولیت حرف هایی که می زنید را بر عهده بگیرید. این موجب می شود کسی به هویت شما شک نکند و احترام شما هم بیشتر حفظ شود. ۳. قوانین را بخوانیم.اگر می خواهیم یک کاربر معتبر باشیم و البته خودمان هم مرعوب اعتبار سایت ها و فضاهای مختلف آن لاین نشویم، لازم است در هر محیطی که وارد می شویم، نخست «قوانین» آن را بخوانیم. این قوانین که ویژه آن محیط خاص است، به طور معمول با عنوان «Policy» مشخص شده اند. هر گاه ایمیلی باز می کنیم، از سرویس تازه ای استفاده می کنیم یا عضو شبکه ای اجتماعی می شویم، فرض بر این است که ما این قوانین را پذیرفته ایم. آگاهی نداشتن ما از سازو کار ها و هنجار ها و آداب این سایت ها می تواند برای خودمان بسیار گران تمام شود. اگر ناخوانده امضا شوند، حکم چک های سفید-امضایی را دارند که هر لحظه می توانند ما را به خاک سیاه بنشانند. خاکی سیاهی شاید به قیمت از دست دادن آدرس اینترنتی که سال ها از آن استفاده می کنیم یا زیر سوال رفتن هویت آن لاین ما در شبکه هایی مانند فیس بوک. ۴. شوخی خوب است، اما گاهی شوخی ها به طعنه می ماند.از این نوع شوخی ها حذر کنیم. ممکن است وقتی با یک نفر شوخی می کنید، مشکلی به وجود نیاید، اما گاهی که در شبکه مشغول شوخی کردن با دیگران هستیم، این از سوی کاربران دیگر می تواند به عنوان طعنه تلقی شده و آن شخص را آزار دهد. بهتر است از شوخی هایی که حالت متلک می گیرند، تا حد امکان پرهیز کرد. ۵. راز مگو، گفتن ندارد.خیلی از ما در فضای مجازی از راز و رمز همدیگر خبر داریم.اما دلیل نمی شود تا آن ها را در محیطی که دیگران در آن وجود دارد افشا کنیم. از این گذشته باید از اشاره به آن ها طوری که تنها خود فرد آن را بفهمد هم خودداری کنیم. رازدار باشیم. چرا که ممکن است هرگونه اشاره ای برای طرف مقابل تبعاتی داشته باشد که ما از آن بی خبر باشیم. ۶. کامنت شما درباره مورد دیگری نباشد.دقت کنید که درست همان چیزی که سوال شده را جواب می دهید یا پرسش خود را جایی مطرح می کنید که مخصوص همان بحث است. لایک های خود را هم نخوانده پای چیزی نگذارید. مطالب را به دقت بخوانید. اگر فردی درباره دوستی پیام اندوهناکی گذاشته و عکس او را هم گذاشته، شاید او در کما باشد و این به صراحت نوشته نشده باشد، دلیلی ندارد پای این عکس درباره تکنیک عکاسی صحبت شود و نیازی نیست درباره کچلی سرِ فردی که نمی شناسیم نظر بدهیم.
و اما نکته مهم:

بعد از رعایت این موارد همیشه لازم است که پیش از انتخاب دکمه «ارسال» یک بار دیگر همه جملاتمان را بخوانیم، شاید چیزی از قلم افتاده باشد و یا منبع قابل قبولی برای پیاممان وجود نداشته باشد. بنابراین سعی کنیم هر پیامی را سنجیده و با کمی تأمل ارسال کنیم.

منابع:
  • فرآوری: علی احمدی - بخش ارتباطات تبیان

خلاصه چندسالی است که از تولد و رشد شبکه‌های اجتماعی می‌گذرد و گروه‌ها و ارتباطات مجازی جای خود را در زندگی روزانه‌ ما باز کرده‌اند. با شکل‌گیری شبکه‌های اجتماعی تخصصی و تجاری، حضور در این فضاهای مجازی فرصت‌های جدیدی برای توسعه کسب و کار و نشان دادن توانمندی‌های حرفه‌ای را در اختیار اعضاء قرار می‌دهد. استفاده از چنین فرصتی مستلزم بروز شخصیت مناسب افراد از خود و به جا آوردن آداب معاشرت در این مجامع می‌باشد، که البته کار سختی هم نیست.

نتیکت (netiquette) از ترکیب دو واژه شبکه (network) و آداب معاشرت (etiquette) به دست آمده است. نتیکت، آداب و تشریفات و مجموعه بایدها و نبایدهایی است که در شبکه های اجتماعی و ارتباطات آنلاین وجود دارد که باید مورد توجه قرار گیرند.

هر فعالیتی در شبکه، نتیکت و آداب مخصوص به خود را دارد:
ایجاد گروه، دعوت از دوستان، ارسال مطلب، کامنت گذاری، ارتباط با دیگران و حتی ترک گروه.
اگر این آداب و تشریفات رعایت نشوند روز به روز بر نارضایتی ها افزوده شده، عده ای گوشه گیر می شوند و عده ای هم صحنه را ترک می کنند و نهایتاً گروه از هدف اصلی دور خواهد شد. قانون طلاییِ آداب معاشرت اینترنتی، دقیقا مثل زندگی اجتماعی است. یعنی آن که باید مراقب گفتار خود باشیم تا کسی را آزار ندهیم.
وقتی روبروی مانتیور نشسته ایم و انگشتانمان بر روی کیبورد قرار دارد، خیلی طبیعی ا ست که در نظرگرفتن احساسات و مراعات حال کسانی که آن طرف خط هستند و آن ها را نمی بینیم کمی سخت تر می شود. آیا تا به حال برای شما هم پیش آمده که از فردی که می شناخته اید، رفتاری در فضای مجازی دیده باشید که شما را شوکه کرده و آزرده باشد؟
این یک مساله مهم در زندگی آن لاین است که چطور می توانیم آزردگی را در فضای مجازی به حداقل ممکن برسانیم.

۱. نخستین قانون، همان قدر که مورد تازه ای نیست، مهم است؛ احترام به دیگران و دغدغه هایشان.
این احترام معادل ساکت بودن شما نیست. بلکه به این معناست که می بایست به شخصیت آن لاین هر کاربری احترام گذاشت. هر کس به واسطه کاربر بودنش، شایسته احترام است. پس در سخن گفتن با او و برخوردهایی که در پست الکترونیک، شبکه های اجتماعی، سرویس های پیام رسانی و امثال آن داریم بهتر است حواسمان به «حق آزادی بیان او» و «حق رفتار و گفتار آزادانه خود در چارچوب حقوق دیگران» باشد.

۲. از نام حقیقی خود استفاده کنید. تا جایی که می توانید و خطری شما را تهدید نمی کند. از نام حقیقی خود استفاده کنید. با این کار، مسوولیت حرف هایی که می زنید را بر عهده بگیرید. این موجب می شود کسی به هویت شما شک نکند و احترام شما هم بیشتر حفظ شود. ۳. قوانین را بخوانیم.اگر می خواهیم یک کاربر معتبر باشیم و البته خودمان هم مرعوب اعتبار سایت ها و فضاهای مختلف آن لاین نشویم، لازم است در هر محیطی که وارد می شویم، نخست «قوانین» آن را بخوانیم. این قوانین که ویژه آن محیط خاص است، به طور معمول با عنوان «Policy» مشخص شده اند. هر گاه ایمیلی باز می کنیم، از سرویس تازه ای استفاده می کنیم یا عضو شبکه ای اجتماعی می شویم، فرض بر این است که ما این قوانین را پذیرفته ایم. آگاهی نداشتن ما از سازو کار ها و هنجار ها و آداب این سایت ها می تواند برای خودمان بسیار گران تمام شود. اگر ناخوانده امضا شوند، حکم چک های سفید-امضایی را دارند که هر لحظه می توانند ما را به خاک سیاه بنشانند. خاکی سیاهی شاید به قیمت از دست دادن آدرس اینترنتی که سال ها از آن استفاده می کنیم یا زیر سوال رفتن هویت آن لاین ما در شبکه هایی مانند فیس بوک. ۴. شوخی خوب است، اما گاهی شوخی ها به طعنه می ماند.از این نوع شوخی ها حذر کنیم. ممکن است وقتی با یک نفر شوخی می کنید، مشکلی به وجود نیاید، اما گاهی که در شبکه مشغول شوخی کردن با دیگران هستیم، این از سوی کاربران دیگر می تواند به عنوان طعنه تلقی شده و آن شخص را آزار دهد. بهتر است از شوخی هایی که حالت متلک می گیرند، تا حد امکان پرهیز کرد. ۵. راز مگو، گفتن ندارد.خیلی از ما در فضای مجازی از راز و رمز همدیگر خبر داریم.اما دلیل نمی شود تا آن ها را در محیطی که دیگران در آن وجود دارد افشا کنیم. از این گذشته باید از اشاره به آن ها طوری که تنها خود فرد آن را بفهمد هم خودداری کنیم. رازدار باشیم. چرا که ممکن است هرگونه اشاره ای برای طرف مقابل تبعاتی داشته باشد که ما از آن بی خبر باشیم. ۶. کامنت شما درباره مورد دیگری نباشد.دقت کنید که درست همان چیزی که سوال شده را جواب می دهید یا پرسش خود را جایی مطرح می کنید که مخصوص همان بحث است. لایک های خود را هم نخوانده پای چیزی نگذارید. مطالب را به دقت بخوانید. اگر فردی درباره دوستی پیام اندوهناکی گذاشته و عکس او را هم گذاشته، شاید او در کما باشد و این به صراحت نوشته نشده باشد، دلیلی ندارد پای این عکس درباره تکنیک عکاسی صحبت شود و نیازی نیست درباره کچلی سرِ فردی که نمی شناسیم نظر بدهیم.
و اما نکته مهم:

بعد از رعایت این موارد همیشه لازم است که پیش از انتخاب دکمه «ارسال» یک بار دیگر همه جملاتمان را بخوانیم، شاید چیزی از قلم افتاده باشد و یا منبع قابل قبولی برای پیاممان وجود نداشته باشد. بنابراین سعی کنیم هر پیامی را سنجیده و با کمی تأمل ارسال کنیم.

منابع:
  • فرآوری: علی احمدی - بخش ارتباطات تبیان
1394/05/21 از تهران
0
/
25
یک دقیقه وقت دارید؟
شما تنها یک قدم با به اشتراک گذاشتن اولین ایده خود فاصله دارید. برای انتشار مطالب خود در ارشن، لطفا ثبت‌نام خود را تکمیل کرده و شماره‌ی همراه خود را فعال نمایید.
تکمیل پروفایل
نمایش {{content.commentsTotal - content.comments.length}} نظر قبلی
علت امتیاز منفی

×
بله
خیر
تغییرات شاخص
شاخص کل
{{tepix.change}}
{{tepix.index}}
وضعیت بازار : {{closedTitle(tepix.isClosed)}}
شاخص کل
{{tepix.change}}
{{tepix.index}}
فرابورس
{{absValueChange(tepix.faraBourseChange)}}
{{tepix.faraBourseIndex}}
شاخص 50 شرکت
{{absValueChange(tepix.companyFiftyChange)}}
{{tepix.companyFiftyIndex}}
شاخص آزاد شناور
{{absValueChange(tepix.freeFloatChange)}}
{{tepix.freeFloatIndex}}
شاخص مالی
{{absValueChange(tepix.financialChange)}}
{{tepix.financialIndex}}
شاخص صنعت
{{absValueChange(tepix.indastryChange)}}
{{tepix.indastryIndex}}
2222
33333