رسانه اجتماعی - تحلیلی بازار سرمایه
...
ناصر صنوبر
@nsanoubar
92

عنوان بلاگ : سرمایه جمعی : تامین مالی در فضای وب - 2
دسته : بورس اوراق بهادار


خلاصه در بلاگ قبلی گفتیم که توسعه وب نقریبا همه کارکردهای اجتماعی را تغییر داده و تامین مالی نیز از ا ین قاعده مستثنی نیست . مقاله حاضر به بررسی یکی از شیوه های نوین تأمین سرمایه با عنوان تأمین سرمایه جمعی می پردازد. تأمین سرمایه جمعی از پیشرفتهای دنیای مالی تحت تاثیر دنیای مجازی محسوب می شود. ادامه مطلب را در این بلاگ مطالعه فرمایید....

مزایای تأمین سرمایه جمعی

کمترین ریسک مالی: وب سایت های تأمین سرمایه جمعی هیچ هزینه ای در قبال تخصیص فضا به صاحب ایده از وی دریافت نمی کنند. آنها تنها درصدی از سرمایه جمع آوری شده را به عنوان حق کمیسیون خود برداشت می کنند. این بدان معناست که کارآفرینان می توانند با ساخت تصاویر، ویدئو و متون تبلیغاتی برای ایده خود و قرار دادن آنها در پلتفرم های واسطه، بدون صرف هزینه، کمپین تبلیغاتی خود را راه اندازی کنند. تنها هزینه این روش زمان بوده و هیچ گونه ریسکی متوجه آنها نمی گردد. در مرحله پس از ایجاد کمپین، چنانچه میزان سرمایه برآورد شده برای شروع کار جمع آوری نشود، پروژه شکست خورده تلقی می گردد اما هیچ زیان مالی متوجه هیچ کدام از طرفین سرمایه گذار و صاحب طرح نمی گردد و تمام پول جمع آوری شده به صاحبان خود بازگردانده می شود.

ارزیابی تقاضا: افراد با ارائه کمک های مالی خود، موجب ایجاد بینشی در خصوص میزان محبوبیت ایده می شوند. در واقع این کمک ها کارکردی بازخور گونه دارند و صاحب طرح را از تمایلات مردم مطلع می سازد. همچنین تأمین سرمایه جمعی این امکان را فراهم می سازد تا از نظرات و پیشنهادات سرمایه گذاران در جهت بهبود ایده مورد نظر استفاده کرد.

کنترل بیشتر: با استفاده از تأمین سرمایه جمعی، کنترل تمام تصمیمات مدیریتی، از تولید گرفته تا بازاریابی و ارتباط با مشتری در اختیار صاحب ایده قرار می گیرد. وی به عنوان رئیس تمام بخشهای کسب و کار خود تلقی می شود و فعالیت تک تک این بخش ها بازتاب کننده چشم انداز کسب و کار او می باشد. این مزیت مترادف نظریه مؤلف در صنعت فیلم سازی است. بر اساس این نظریه، یک فیلم تنها یک صدا دارد و آن صدای کارگردان می باشد.

مالکیت ۱۰۰ درصدی: کمک های مالی جمع آوری شده به منزله وجوه حاصل از فروش سهام نمی باشند، به عبارت دیگر صاحب ایده به هنگام درخواست سرمایه گذاری، همچنان مالک ایده تلقی می شود. در صورتی که پروژه به ثمر نشیند، بر اساس توافق اولیه، پاداش (سود) متناسب با سرمایه گذاری انجام گرفته به شخص سرمایه گذار تعلق خواهد گرفت. این در حالی است که پرداخت پاداش تنها یک مرتبه صورت می پذیرد و سود کل حاصل از کسب و کار در ادامه فعالیت، متعلق به صاحب آن می باشد(Young, ۲۰۱۳).

معایب تأمین سرمایه جمعی

کار مستمر: بر خلاف روشهای سنتی تأمین سرمایه که عمدتاً در روزهای کاری هفته صورت می گیرد، در تأمین سرمایه جمعی، صاحب ایده با ایجاد کمپین تبلیغاتی خود، بصورت ۲۴ ساعته و در تمام روزهای هفته در دسترس بازدیدکنندگان قرار دارد. آنها به عنوان سرمایه گذاران، ممکن است سؤالاتی داشته باشند که به دلیل شمار زیاد این سؤالات، پاسخگویی به آنها بسیار مشکل و امری چالش برانگیز است.

عدم وجود راهنمایی کافی: به دلیل تازگی مقوله تأمین سرمایه جمعی، اطلاعاتی که افراد را در مسیر درست جمع آوری سرمایه قرار دهد، اندک است. اگرچه وب سایت های مربوطه اطلاعاتی در این زمینه ارائه می دهند اما این اطلاعات بسیار ابتدائی و سطحی هستند.

در معرض دید بودن: تصور کنید شخصی قصد خرید کتابی را داشته باشد. وی به کتاب فروشی مراجعه کرده و کتاب مورد نظر خود را خریداری می کند. در صفحات آغازین کتاب، ممکن است بیوگرافی مختصری از نویسنده آورده شده باشد، در واقع مختصر نویسی زندگی نامه امری عادی به شمار می آید. اما اگر فرد صاحب ایده قصد جمع آوری سرمایه برای انتشار کتابی را داشته باشد، بایستی زندگی نامه مفصلی از خود ارائه داده و به توجیه طرح خود بپردازد چرا که وی قبل از تأمین سرمایه باید اعتماد سرمایه گذاران را جلب کند. این مسئله باعث می شود که نویسنده صاحب ایده بیش از نویسندگان معمول، اطلاعاتی از در مورد انتشار دهد و بیشتر در معرض دید قرار گیرد.

عدم رسمیت: در مواقعی که فرد از بانک یا سایر مؤسسات مالی اقدام به اخذ وام جهت تأمین سرمایه می کند، هر دو طرف وام گیرنده و وام دهنده بر اساس قراردادی رسمی، متعهد به انجام وظایفی در قبال یکدیگر می شوند، در اصل این قرارداد حدود مسئولیت طرفین را مشخص می کند. در تأمین سرمایه جمعی به دلیل ازدیاد وثیقه گذاران که به منزله وام دهنده می باشند و همچنین تنوع انتظارات آنها، تعیین حدود پاسخگویی بسیار مشکل می گردد (Young, ۲۰۱۳).

چگونه شانس پلتفرم خود را افزایش دهیم؟ بررسی رفتاری سرمایه جمعی

متخصصان علوم رفتاری (Bendapudi, Singh, & Bendapudi, ۱۹۹۶) مدلی تدوین کرده اند که محرک های توصیف کننده رفتار کمک رسانی را در دسته های مختلف طبقه می کند. بدین ترتیب که در هر دسته دو گروه محرک وجود دارد، یک گروه پیش نیاز و یک گروه تعدیل گر. محرک های پیش نیاز به آن دسته از عواملی گفته می شود که در کنترل سازمان بوده و به منظور افزایش تعداد یا حجم کمک ها به کار گرفته می شود و به سه بخش منبع، پیام و درخواست تقسیم می گردد. منبع، تصویری کلی از موضوعی است که سازمان و ذینفع با تکیه بر آن درخواست کمک می کنند. پیام، عناصر داخل درخواست می باشد که به قصد متقاعد کردن طرف کمک کننده آورده می شود. و درخواست، اشاره به میزان کمک مورد نظر دارد. متغیرهای تعدیل گر نیز ویژگی های شخصیتی افراد کمک کننده است چرا که با تغییر این ویژگی ها، کیفیت محرک های پیش نیاز تغییر پیدا خواهد کرد. این متغیرها نیز خود به دو دسته شخصی که مربوط به خود شخص کمک کننده است و متغیرهای محیطی که مربوط به محل زندگی اوست تقسیم می شوند. به دلیل کارکرد واسطه گونه پلتفرم های تأمین سرمایه جمعی در انتقال کمک های مردمی به صاحبان ایده، می توان محرک های ذکر شده فوق را در این مقوله نیز به کار برد (Evers, ۲۰۱۲). در این پلتفرم ها، چنانچه محرک منبع، تصویری واضح از قابلیت های مدیریتی صاحب ایده و کارآیی هزینه خود ایده در ذهن بازدیدکنندگان ایجاد کند، ارزش درک شده کمپین، بالاتر خواهد بود (Harvey, ۱۹۹۰). پیام به عنوان دومین محرک، بازتاب کننده دلیل کمک می باشد. هر چه پیام های درج شده در وب سایت، باور پذیری بیشتری داشته باشند، ضرورت درک شده کمک نیز بالاتر خواهد بود. محرک درخواست نیز در صورتی مؤثر واقع می شود که میزان کمک درخواست شده به گونه ای معقول تعیین شوند، نه آنچنان زیاد باشد که در توان کمک کننده نباشد و نه آنچنان کم باشد که بی ارزش جلوه کند (Griffin, Babin, Attaway, & Darden, ۱۹۹۳). به طور معمول کمک های درخواست شده در تأمین سرمایه جمعی میزان اندکی است به همین دلیل از آنها به عنوان کمک فرعی یاد می شود (Evers, ۲۰۱۲).

متغیر تعدیل گر دخیل در بروز رفتار کمک رسانی، انگیزه شخص کمک کننده است. انگیزه می تواند طیفی پیوسته از کاملاً خودخواهانه تا کاملاً نوع دوستانه باشد. البته کمک رسانی افراد نشأت گرفته از تلفیق دو انگیزه مذکور می باشد (Batson, ۱۹۸۷) و معمولاً یکی از دو انگیزه نسبت به دیگری غالب تر می باشد (Clary & Orenstein, ۱۹۹۱). در مدل یاد شده، دسته دوم متغیر های تعدیل گر یعنی متغیر های محیطی شامل سیاست های دولت، وضع اقتصادی کشور، هنجارهای اجتماعی، قابلیت های فناورانه و رقابت مؤسسات خیریه می باشد (Evers, ۲۰۱۲). در یکی از تحقیقاتی که اخیراٌ صورت گرفته است، محققان به این نتیجه رسیده اند که بین طراحی صحیح کمپین تبلیغاتی (یعنی منطبق با نیازهای مالی و عملیاتی کمک کنندگان هدف) و میزان منافع به دست آمده از آن رابطه مستقیم وجود دارد (Belleflamme et al., ۲۰۱۳).


خلاصه در بلاگ قبلی گفتیم که توسعه وب نقریبا همه کارکردهای اجتماعی را تغییر داده و تامین مالی نیز از ا ین قاعده مستثنی نیست . مقاله حاضر به بررسی یکی از شیوه های نوین تأمین سرمایه با عنوان تأمین سرمایه جمعی می پردازد. تأمین سرمایه جمعی از پیشرفتهای دنیای مالی تحت تاثیر دنیای مجازی محسوب می شود. ادامه مطلب را در این بلاگ مطالعه فرمایید....

مزایای تأمین سرمایه جمعی

کمترین ریسک مالی: وب سایت های تأمین سرمایه جمعی هیچ هزینه ای در قبال تخصیص فضا به صاحب ایده از وی دریافت نمی کنند. آنها تنها درصدی از سرمایه جمع آوری شده را به عنوان حق کمیسیون خود برداشت می کنند. این بدان معناست که کارآفرینان می توانند با ساخت تصاویر، ویدئو و متون تبلیغاتی برای ایده خود و قرار دادن آنها در پلتفرم های واسطه، بدون صرف هزینه، کمپین تبلیغاتی خود را راه اندازی کنند. تنها هزینه این روش زمان بوده و هیچ گونه ریسکی متوجه آنها نمی گردد. در مرحله پس از ایجاد کمپین، چنانچه میزان سرمایه برآورد شده برای شروع کار جمع آوری نشود، پروژه شکست خورده تلقی می گردد اما هیچ زیان مالی متوجه هیچ کدام از طرفین سرمایه گذار و صاحب طرح نمی گردد و تمام پول جمع آوری شده به صاحبان خود بازگردانده می شود.

ارزیابی تقاضا: افراد با ارائه کمک های مالی خود، موجب ایجاد بینشی در خصوص میزان محبوبیت ایده می شوند. در واقع این کمک ها کارکردی بازخور گونه دارند و صاحب طرح را از تمایلات مردم مطلع می سازد. همچنین تأمین سرمایه جمعی این امکان را فراهم می سازد تا از نظرات و پیشنهادات سرمایه گذاران در جهت بهبود ایده مورد نظر استفاده کرد.

کنترل بیشتر: با استفاده از تأمین سرمایه جمعی، کنترل تمام تصمیمات مدیریتی، از تولید گرفته تا بازاریابی و ارتباط با مشتری در اختیار صاحب ایده قرار می گیرد. وی به عنوان رئیس تمام بخشهای کسب و کار خود تلقی می شود و فعالیت تک تک این بخش ها بازتاب کننده چشم انداز کسب و کار او می باشد. این مزیت مترادف نظریه مؤلف در صنعت فیلم سازی است. بر اساس این نظریه، یک فیلم تنها یک صدا دارد و آن صدای کارگردان می باشد.

مالکیت ۱۰۰ درصدی: کمک های مالی جمع آوری شده به منزله وجوه حاصل از فروش سهام نمی باشند، به عبارت دیگر صاحب ایده به هنگام درخواست سرمایه گذاری، همچنان مالک ایده تلقی می شود. در صورتی که پروژه به ثمر نشیند، بر اساس توافق اولیه، پاداش (سود) متناسب با سرمایه گذاری انجام گرفته به شخص سرمایه گذار تعلق خواهد گرفت. این در حالی است که پرداخت پاداش تنها یک مرتبه صورت می پذیرد و سود کل حاصل از کسب و کار در ادامه فعالیت، متعلق به صاحب آن می باشد(Young, ۲۰۱۳).

معایب تأمین سرمایه جمعی

کار مستمر: بر خلاف روشهای سنتی تأمین سرمایه که عمدتاً در روزهای کاری هفته صورت می گیرد، در تأمین سرمایه جمعی، صاحب ایده با ایجاد کمپین تبلیغاتی خود، بصورت ۲۴ ساعته و در تمام روزهای هفته در دسترس بازدیدکنندگان قرار دارد. آنها به عنوان سرمایه گذاران، ممکن است سؤالاتی داشته باشند که به دلیل شمار زیاد این سؤالات، پاسخگویی به آنها بسیار مشکل و امری چالش برانگیز است.

عدم وجود راهنمایی کافی: به دلیل تازگی مقوله تأمین سرمایه جمعی، اطلاعاتی که افراد را در مسیر درست جمع آوری سرمایه قرار دهد، اندک است. اگرچه وب سایت های مربوطه اطلاعاتی در این زمینه ارائه می دهند اما این اطلاعات بسیار ابتدائی و سطحی هستند.

در معرض دید بودن: تصور کنید شخصی قصد خرید کتابی را داشته باشد. وی به کتاب فروشی مراجعه کرده و کتاب مورد نظر خود را خریداری می کند. در صفحات آغازین کتاب، ممکن است بیوگرافی مختصری از نویسنده آورده شده باشد، در واقع مختصر نویسی زندگی نامه امری عادی به شمار می آید. اما اگر فرد صاحب ایده قصد جمع آوری سرمایه برای انتشار کتابی را داشته باشد، بایستی زندگی نامه مفصلی از خود ارائه داده و به توجیه طرح خود بپردازد چرا که وی قبل از تأمین سرمایه باید اعتماد سرمایه گذاران را جلب کند. این مسئله باعث می شود که نویسنده صاحب ایده بیش از نویسندگان معمول، اطلاعاتی از در مورد انتشار دهد و بیشتر در معرض دید قرار گیرد.

عدم رسمیت: در مواقعی که فرد از بانک یا سایر مؤسسات مالی اقدام به اخذ وام جهت تأمین سرمایه می کند، هر دو طرف وام گیرنده و وام دهنده بر اساس قراردادی رسمی، متعهد به انجام وظایفی در قبال یکدیگر می شوند، در اصل این قرارداد حدود مسئولیت طرفین را مشخص می کند. در تأمین سرمایه جمعی به دلیل ازدیاد وثیقه گذاران که به منزله وام دهنده می باشند و همچنین تنوع انتظارات آنها، تعیین حدود پاسخگویی بسیار مشکل می گردد (Young, ۲۰۱۳).

چگونه شانس پلتفرم خود را افزایش دهیم؟ بررسی رفتاری سرمایه جمعی

متخصصان علوم رفتاری (Bendapudi, Singh, & Bendapudi, ۱۹۹۶) مدلی تدوین کرده اند که محرک های توصیف کننده رفتار کمک رسانی را در دسته های مختلف طبقه می کند. بدین ترتیب که در هر دسته دو گروه محرک وجود دارد، یک گروه پیش نیاز و یک گروه تعدیل گر. محرک های پیش نیاز به آن دسته از عواملی گفته می شود که در کنترل سازمان بوده و به منظور افزایش تعداد یا حجم کمک ها به کار گرفته می شود و به سه بخش منبع، پیام و درخواست تقسیم می گردد. منبع، تصویری کلی از موضوعی است که سازمان و ذینفع با تکیه بر آن درخواست کمک می کنند. پیام، عناصر داخل درخواست می باشد که به قصد متقاعد کردن طرف کمک کننده آورده می شود. و درخواست، اشاره به میزان کمک مورد نظر دارد. متغیرهای تعدیل گر نیز ویژگی های شخصیتی افراد کمک کننده است چرا که با تغییر این ویژگی ها، کیفیت محرک های پیش نیاز تغییر پیدا خواهد کرد. این متغیرها نیز خود به دو دسته شخصی که مربوط به خود شخص کمک کننده است و متغیرهای محیطی که مربوط به محل زندگی اوست تقسیم می شوند. به دلیل کارکرد واسطه گونه پلتفرم های تأمین سرمایه جمعی در انتقال کمک های مردمی به صاحبان ایده، می توان محرک های ذکر شده فوق را در این مقوله نیز به کار برد (Evers, ۲۰۱۲). در این پلتفرم ها، چنانچه محرک منبع، تصویری واضح از قابلیت های مدیریتی صاحب ایده و کارآیی هزینه خود ایده در ذهن بازدیدکنندگان ایجاد کند، ارزش درک شده کمپین، بالاتر خواهد بود (Harvey, ۱۹۹۰). پیام به عنوان دومین محرک، بازتاب کننده دلیل کمک می باشد. هر چه پیام های درج شده در وب سایت، باور پذیری بیشتری داشته باشند، ضرورت درک شده کمک نیز بالاتر خواهد بود. محرک درخواست نیز در صورتی مؤثر واقع می شود که میزان کمک درخواست شده به گونه ای معقول تعیین شوند، نه آنچنان زیاد باشد که در توان کمک کننده نباشد و نه آنچنان کم باشد که بی ارزش جلوه کند (Griffin, Babin, Attaway, & Darden, ۱۹۹۳). به طور معمول کمک های درخواست شده در تأمین سرمایه جمعی میزان اندکی است به همین دلیل از آنها به عنوان کمک فرعی یاد می شود (Evers, ۲۰۱۲).

متغیر تعدیل گر دخیل در بروز رفتار کمک رسانی، انگیزه شخص کمک کننده است. انگیزه می تواند طیفی پیوسته از کاملاً خودخواهانه تا کاملاً نوع دوستانه باشد. البته کمک رسانی افراد نشأت گرفته از تلفیق دو انگیزه مذکور می باشد (Batson, ۱۹۸۷) و معمولاً یکی از دو انگیزه نسبت به دیگری غالب تر می باشد (Clary & Orenstein, ۱۹۹۱). در مدل یاد شده، دسته دوم متغیر های تعدیل گر یعنی متغیر های محیطی شامل سیاست های دولت، وضع اقتصادی کشور، هنجارهای اجتماعی، قابلیت های فناورانه و رقابت مؤسسات خیریه می باشد (Evers, ۲۰۱۲). در یکی از تحقیقاتی که اخیراٌ صورت گرفته است، محققان به این نتیجه رسیده اند که بین طراحی صحیح کمپین تبلیغاتی (یعنی منطبق با نیازهای مالی و عملیاتی کمک کنندگان هدف) و میزان منافع به دست آمده از آن رابطه مستقیم وجود دارد (Belleflamme et al., ۲۰۱۳).

1393/09/17 از نهایت‌نگر
0
/
6
یک دقیقه وقت دارید؟
شما تنها یک قدم با به اشتراک گذاشتن اولین ایده خود فاصله دارید. برای انتشار مطالب خود در ارشن، لطفا ثبت‌نام خود را تکمیل کرده و شماره‌ی همراه خود را فعال نمایید.
تکمیل پروفایل
نمایش {{content.commentsTotal - content.comments.length}} نظر قبلی
علت امتیاز منفی

×
بله
خیر
تغییرات شاخص
شاخص کل
{{tepix.change}}
{{tepix.index}}
وضعیت بازار : {{closedTitle(tepix.isClosed)}}
شاخص کل
{{tepix.change}}
{{tepix.index}}
فرابورس
{{absValueChange(tepix.faraBourseChange)}}
{{tepix.faraBourseIndex}}
شاخص 50 شرکت
{{absValueChange(tepix.companyFiftyChange)}}
{{tepix.companyFiftyIndex}}
شاخص آزاد شناور
{{absValueChange(tepix.freeFloatChange)}}
{{tepix.freeFloatIndex}}
شاخص مالی
{{absValueChange(tepix.financialChange)}}
{{tepix.financialIndex}}
شاخص صنعت
{{absValueChange(tepix.indastryChange)}}
{{tepix.indastryIndex}}
2222
33333