رسانه اجتماعی - تحلیلی بازار سرمایه
...
ناصر صنوبر
@nsanoubar
272

عنوان بلاگ : سرمایه جمعی : روش مدرن تامین مالی-1
دسته : بورس اوراق بهادار


خلاصه توسعه وب نقریبا همه کارکردهای اجتماعی را تغییر داده و تامین مالی نیز از ا ین قاعده مستثنی نیست.این مقاله به بررسی یکی از شیوه های نوین تأمین سرمایه با عنوان تأمین سرمایه جمعی می پردازد. تأمین سرمایه جمعی از پیشرفتهای دنیای مالی تحت تاثیر دنیای مجازی محسوب می شود. با مروری بر ادبیات نه چندان گسترده این موضوع، سعی شده است تعاریف نظری معتبر این شیوه، گونه شناسی، مزایا و معایب و محرک های رفتاری مؤثر در آن، مورد بررسی قرار گیرد
  • مقدمه

بررسی بانک جهانی از داده های ۹۶ کشور نشان می دهد که بین کارآفرینی و پیش نیازهای محیط قانونی، سهولت دسترسی به منابع مالی و درجه شیوع عدم رسمیت رابطه وجود دارد. به بیان دیگر محیط کسب و کار بر نرخ کارآفرینی تأثیر مستقیم دارد. یعنی اگر دولت ها موانع قانونی شروع کسب و کارها را کاهش دهند، حجم فعالیت های کارآفرینانه رسمی افزایش می یابد (Klapper, ۲۰۰۶). از سوی دیگر بسیاری از نهادهای کارآفرینانه به دلیل عدم موفقیت در متقاعد کردن سرمایه گذاران برای سرمایه گذاری و یا دارا نبودن ارزش کافی برای آنها، در نخستین گام های فعالیت خود با مشکل کمبود سرمایه مالی مواجه می شوند (Belleflamme, Lambert, & Schwienbacher, ۲۰۱۳).

مسئله تأمین مالی پروژه ها و بنگاه های اقتصادی در سال های اخیر به یکی از چالش های اصلی توسعه بخش خصوصی و در نتیجه مانعی برای شتاب بخشیدن به رشد اقتصادی ایران تبدیل شده است. این امر خصوصاً در اوضاع کنونی که بنگاه های اقتصادی با شرایط رکودی مواجه بوده و بانک ها اغلب با مشکلات تأمین نقدینگی رو به رو هستند، بیش از پیش به مشکلات واحدهای تولیدی افزوده است. در واقع بدون تجهیز بنگاه های اقتصادی به منابع مالی لازم، نمی توان انتظار داشت که تولید ملی از توان کافی برای توسعه فعالیت های خود برخوردار باشد. هر چه بازارهای مالی (بازارهای پول و سرمایه) توسعه یافته تر باشند و به صورت کارآمدتر عمل کنند، بنگاه های اقتصادی نیز از فرصت های بیشتری برای تأمین مالی طرح های خود بهره مند شده و به این ترتیب فرایند رشد اقتصادی نیز تسهیل خواهد شد (پرخیده و تاجیک, ۱۳۹۱).

نتایج حاصل از آخرین گزارش رقابت پذیری مجمع جهانی اقتصاد که در اواسط شهریور سال جاری منتشر شد، نشان می دهد که از نگاه فعالان اقتصادی در ایران، معضل دسترسی به منابع مالی پس از عدم ثبات در سیاست های دولت و نواسانات نرخ ارز، سومین مانع فراروی کسب وکار می باشد (Schwab, ۲۰۱۳). این در حالی است که ایران از لحاظ نوآوری و حجم بازار به ترتیب در رده های ۷۲ و ۱۹ از بین ۱۴۴ کشور جهان قرار دارد (Schwab, ۲۰۱۳).

کسب و کار های کوچک و متوسط که از آنها به عنوان نیروی محرکه رشد اقتصادی یاد می شود، از جمله مهمترین عوامل کاهش فقر و افزایش انعطاف پذیری اقتصاد یک کشور می باشند (Fan, ۲۰۰۳). با توجه به گزارش مجمع جهانی اقتصاد، جایگاه ایران در نوآوری و حجم بازار و همچنین مشکل تأمین مالی برای شروع کسب و کار، به نظر می رسد سیستم تأمین سرمایه جمعی بتواند تا حدودی مشکلات موجود در این زمینه را مرتفع گرداند. این سیستم که پیدایش آن به اواخر سال ۲۰۰۸ میلادی باز می گردد (Mollick, ۲۰۱۴) در بسیاری از کشورهای توسعه یافته و کمتر توسعه یافته به عنوان یکی از مکانیزم های اصلی تأمین سرمایه برای کسب و کارهای نوپا بوده و تا کنون موجب عملی شدن بیش از چندین هزار ایده کارآفرینانه و گردش مالی چند میلیارد دلاری در سراسر جهان شده است.

  • مبانی نظری

تعریف

تأمین سرمایه جمعی یکی از جدیدترین کارکردهای کسب و کار الکترونیکی می باشد و در حالت کلی به فرایند تأمین سرمایه مالی از عموم مردم جامعه برای شروع کسب و کار یا انجام پروژه به واسطه وب گفته می شود (Turban, Volonino, & Wood, ۲۰۱۲). به عبارت دیگر، در این شیوه مردم جامعه به منزله منبعی برای تأمین اعتبار می باشند. صاحبان ایده و افراد کارآفرین که فاقد سرمایه مالی برای شروع فعالیت خود هستند، می توانند با استفاده از زیرساخت های فناورانه، بدون صرف هزینه و به دور از بوروکراسی های تأمین اعتبار بانکی، سرمایه لازم برای شروع فعالیت خود را تأمین کنند (Young, ۲۰۱۳). عبارت تأمین سرمایه جمعی نشأت گرفته از مفهوم نسبتاً آشناتر جمع سپاری است. عبارت دوم برای نخستین بار در سال ۲۰۰۶ میلادی توسط یک محقق آمریکایی مطرح شد (Howe, ۲۰۰۶) و توصیف کننده فرایند برون سپاری وظایف سازمانی به عده کثیری از افراد خارج سازمان یا همان انبوه مردم جامعه است که به صورت داوطلبانه یا در قبال دریافت هزینه های اندک، دارایی ها، منابع، دانش و تخصص خود را در اختیار سازمان قرار می دهند. تفاوت تأمین سرمایه جمعی با جمع سپاری در این است که در تأمین سرمایه جمعی، هدف اصلی تنها به دست آوردن سرمایه مالی از طریق مردم جامعه می باشد (Kleemann, Voß, & Rieder, ۲۰۰۸). بر اساس نظر کارشناسان این حوزه (Schwienbacher & Larralde, ۲۰۱۰) تأمین سرمایه جمعی یک فراخوان جهت تأمین منابع مالی از طریق کمک های مردمی در ازای پرداخت یا عدم پرداخت پاداش به کمک کننده برای یک ایده یا طرح کارآفرینانه است که ضرورتاً با استفاده از اینترنت صورت می گیرد.

فرایند شکل گیری سرمایه در تأمین سرمایه جمعی به طور کلی به شرح زیر می باشد:

فرد صاحب ایده صفحه ای در وب ایجاد کرده و در مورد ایده خود، اعتبار مورد نیاز و مدت زمان تأمین اعتبار، توضیحاتی ارائه می دهد و اصطلاحاً کمپین خود را راه اندازی می کند. بازدیدکنندگان این صفحه که از اقشار مختلف جامعه می باشند، در صورت تمایل مبلغ مورد نظر خود را به عنوان وثیقه در حساب مجازی تعیین شده توسط صاحب ایده قرار می دهند. وثیقه ها به عنوان تراکنش های مالی تلقی می شوند یعنی بازدیدکنندگان با استفاده از کارت های اعتباری خود، عملی مشابه پرداخت آنلاین را انجام می دهند با این تفاوت که این مبلغ قابل بازگشت بوده و تا زمانی که اعتبار مورد نیاز صاحب ایده تأمین نشود، بلا استفاده خواهد ماند. چنانچه اعتبار مورد نیاز در مدت زمان تعیین شده تأمین شود، مبالغ وثیقه گذاشته شده از حساب مجازی به حساب بانکی صاحب ایده انتقال داده شده و مبلغ قابل برداشت خواهد بود، در غیر این صورت مبالغ وثیقه به صاحبان آن برگشت داده می شود (Turban et al., ۲۰۱۲). ذکر این نکته ضروری است که صفحه ایجاد شده می تواند به صورت مستقل و یا از طریق پلتفرم های ارائه دهنده خدمات تأمین سرمایه جمعی باشد. این پلتفرم ها متشکل از وب سایت و نرم افزار تحت وب بوده و به عنوان واسطه بین صاحب ایده، مردم و بانک می باشند (Hemer, ۲۰۱۱) و تنها در صورت تأمین سرمایه مورد نظر در بازه زمانی مقرر، درصدی از کل مبلغ جمع آوری شده به عنوان حق کمیسیون به آنها تعلق می گیرد.

گونه شناسی تأمین سرمایه جمعی

هدف از گونه شناسی تأمین سرمایه جمعی، کمک به شناسایی طرح های متناسب با این نوع تأمین سرمایه می باشد. آنچه از پیشینه تجربی این موضوع به دست آمده، نشانگر تقسیم بندی تأمین سرمایه جمعی در دو دسته کلی است. دسته اول بر اساس نوع طرح یا پروژه و دسته دوم بر اساس نوع سازمان یا شرکتی است که با تأمین سرمایه جمعی آغاز به کار می کند(Hemer, ۲۰۱۱).

تا کنون بر اساس نوع طرح یا پروژه، 4 گونه مختلف شناسایی شده است. گونه اول طرح های خیر خواهانه در قالب پروژه های هنری یا بشر دوستانه می باشد. در این پروژه ها سرمایه گذاران انتظار هیچ نوع بازگشت سرمایه ندارند و هدف از سرمایه گذاری، انجام اعمال بشر دوستانه است. دسته دوم شامل طرح های اعطای وام به گونه پروژه های دسته اول می باشد. در این گروه هدف از سرمایه گذاری، اعطای وام در ازای بازگشت سرمایه با نرخ بهره است. دسته سوم که رایج ترین نوع پروژه ها در تأمین سرمایه جمعی می باشد، تأمین سرمایه توأم با پاداش نام دارد. پروژه های این دسته غالباً از نوع تولید کالاهای صنعتی می باشند و سرمایه گذاران در این طرح ها علاوه بر مبلغ سرمایه گذاری شده، پاداش نیز دریافت می کنند. این پاداش ها می توانند به صورت پیش خرید، خرید با تخفیف و یا خرید محصول سفارشی شده باشند و در نهایت دسته چهارم، طرح واگذاری سهام در ازای سرمایه گذاری می باشد. این گونه تأمین سرمایه جمعی کمتر از 5 درصد کل پروژه های تأمین سرمایه جمعی در جهان را شامل می شود و عموماً به سه شکل دریافت سهم از سود آتی، خرید سهمی از یک پروژه عمومی و یا خرید سهمی از املاک و مستقلات می باشد (The Crowdfunding Industry Report, 2013). البته این گروه از پروژه ها اندکی پس از پیدایش، به دلایل قانونی در بسیاری از کشورها ممنوع اعلام شدند (Mollick, 2014).

تأمین سرمایه جمعی بر اساس نوع شرکت، در سه گروه تقسیم بندی می شود. گروه اول شرکت های انفرادی یا شرکت های مستقل است. مالکان این نوع شرکت ها هیچ سابقه کاری سازمانی نداشته و بصورت مستقل اقدام به افتتاح شرکت می کنند. گروه دوم شرکت هایی هستند که به وسیله یک سازمان دولتی یا خصوصی بالا دستی افتتاح می شوند. این شرکت ها پس از تأمین سرمایه و آغاز فعالیت به عنوان زیرشاخه شرکت بالادستی تلقی می شوند. در نهایت گروه سوم عبارت است از شرکت های نوپا یا همان استارت آپ ها. منظور از شرکت های نوپا، شرکت هایی هستند که ابتدا در قالب پروژه آغاز به کار می کنند و پس از تحقق اهداف ترسیم شده پروژه، به عنوان یک شرکت ادامه فعالیت می دهند (Hemer, ۲۰۱۱).


خلاصه توسعه وب نقریبا همه کارکردهای اجتماعی را تغییر داده و تامین مالی نیز از ا ین قاعده مستثنی نیست.این مقاله به بررسی یکی از شیوه های نوین تأمین سرمایه با عنوان تأمین سرمایه جمعی می پردازد. تأمین سرمایه جمعی از پیشرفتهای دنیای مالی تحت تاثیر دنیای مجازی محسوب می شود. با مروری بر ادبیات نه چندان گسترده این موضوع، سعی شده است تعاریف نظری معتبر این شیوه، گونه شناسی، مزایا و معایب و محرک های رفتاری مؤثر در آن، مورد بررسی قرار گیرد
  • مقدمه

بررسی بانک جهانی از داده های ۹۶ کشور نشان می دهد که بین کارآفرینی و پیش نیازهای محیط قانونی، سهولت دسترسی به منابع مالی و درجه شیوع عدم رسمیت رابطه وجود دارد. به بیان دیگر محیط کسب و کار بر نرخ کارآفرینی تأثیر مستقیم دارد. یعنی اگر دولت ها موانع قانونی شروع کسب و کارها را کاهش دهند، حجم فعالیت های کارآفرینانه رسمی افزایش می یابد (Klapper, ۲۰۰۶). از سوی دیگر بسیاری از نهادهای کارآفرینانه به دلیل عدم موفقیت در متقاعد کردن سرمایه گذاران برای سرمایه گذاری و یا دارا نبودن ارزش کافی برای آنها، در نخستین گام های فعالیت خود با مشکل کمبود سرمایه مالی مواجه می شوند (Belleflamme, Lambert, & Schwienbacher, ۲۰۱۳).

مسئله تأمین مالی پروژه ها و بنگاه های اقتصادی در سال های اخیر به یکی از چالش های اصلی توسعه بخش خصوصی و در نتیجه مانعی برای شتاب بخشیدن به رشد اقتصادی ایران تبدیل شده است. این امر خصوصاً در اوضاع کنونی که بنگاه های اقتصادی با شرایط رکودی مواجه بوده و بانک ها اغلب با مشکلات تأمین نقدینگی رو به رو هستند، بیش از پیش به مشکلات واحدهای تولیدی افزوده است. در واقع بدون تجهیز بنگاه های اقتصادی به منابع مالی لازم، نمی توان انتظار داشت که تولید ملی از توان کافی برای توسعه فعالیت های خود برخوردار باشد. هر چه بازارهای مالی (بازارهای پول و سرمایه) توسعه یافته تر باشند و به صورت کارآمدتر عمل کنند، بنگاه های اقتصادی نیز از فرصت های بیشتری برای تأمین مالی طرح های خود بهره مند شده و به این ترتیب فرایند رشد اقتصادی نیز تسهیل خواهد شد (پرخیده و تاجیک, ۱۳۹۱).

نتایج حاصل از آخرین گزارش رقابت پذیری مجمع جهانی اقتصاد که در اواسط شهریور سال جاری منتشر شد، نشان می دهد که از نگاه فعالان اقتصادی در ایران، معضل دسترسی به منابع مالی پس از عدم ثبات در سیاست های دولت و نواسانات نرخ ارز، سومین مانع فراروی کسب وکار می باشد (Schwab, ۲۰۱۳). این در حالی است که ایران از لحاظ نوآوری و حجم بازار به ترتیب در رده های ۷۲ و ۱۹ از بین ۱۴۴ کشور جهان قرار دارد (Schwab, ۲۰۱۳).

کسب و کار های کوچک و متوسط که از آنها به عنوان نیروی محرکه رشد اقتصادی یاد می شود، از جمله مهمترین عوامل کاهش فقر و افزایش انعطاف پذیری اقتصاد یک کشور می باشند (Fan, ۲۰۰۳). با توجه به گزارش مجمع جهانی اقتصاد، جایگاه ایران در نوآوری و حجم بازار و همچنین مشکل تأمین مالی برای شروع کسب و کار، به نظر می رسد سیستم تأمین سرمایه جمعی بتواند تا حدودی مشکلات موجود در این زمینه را مرتفع گرداند. این سیستم که پیدایش آن به اواخر سال ۲۰۰۸ میلادی باز می گردد (Mollick, ۲۰۱۴) در بسیاری از کشورهای توسعه یافته و کمتر توسعه یافته به عنوان یکی از مکانیزم های اصلی تأمین سرمایه برای کسب و کارهای نوپا بوده و تا کنون موجب عملی شدن بیش از چندین هزار ایده کارآفرینانه و گردش مالی چند میلیارد دلاری در سراسر جهان شده است.

  • مبانی نظری

تعریف

تأمین سرمایه جمعی یکی از جدیدترین کارکردهای کسب و کار الکترونیکی می باشد و در حالت کلی به فرایند تأمین سرمایه مالی از عموم مردم جامعه برای شروع کسب و کار یا انجام پروژه به واسطه وب گفته می شود (Turban, Volonino, & Wood, ۲۰۱۲). به عبارت دیگر، در این شیوه مردم جامعه به منزله منبعی برای تأمین اعتبار می باشند. صاحبان ایده و افراد کارآفرین که فاقد سرمایه مالی برای شروع فعالیت خود هستند، می توانند با استفاده از زیرساخت های فناورانه، بدون صرف هزینه و به دور از بوروکراسی های تأمین اعتبار بانکی، سرمایه لازم برای شروع فعالیت خود را تأمین کنند (Young, ۲۰۱۳). عبارت تأمین سرمایه جمعی نشأت گرفته از مفهوم نسبتاً آشناتر جمع سپاری است. عبارت دوم برای نخستین بار در سال ۲۰۰۶ میلادی توسط یک محقق آمریکایی مطرح شد (Howe, ۲۰۰۶) و توصیف کننده فرایند برون سپاری وظایف سازمانی به عده کثیری از افراد خارج سازمان یا همان انبوه مردم جامعه است که به صورت داوطلبانه یا در قبال دریافت هزینه های اندک، دارایی ها، منابع، دانش و تخصص خود را در اختیار سازمان قرار می دهند. تفاوت تأمین سرمایه جمعی با جمع سپاری در این است که در تأمین سرمایه جمعی، هدف اصلی تنها به دست آوردن سرمایه مالی از طریق مردم جامعه می باشد (Kleemann, Voß, & Rieder, ۲۰۰۸). بر اساس نظر کارشناسان این حوزه (Schwienbacher & Larralde, ۲۰۱۰) تأمین سرمایه جمعی یک فراخوان جهت تأمین منابع مالی از طریق کمک های مردمی در ازای پرداخت یا عدم پرداخت پاداش به کمک کننده برای یک ایده یا طرح کارآفرینانه است که ضرورتاً با استفاده از اینترنت صورت می گیرد.

فرایند شکل گیری سرمایه در تأمین سرمایه جمعی به طور کلی به شرح زیر می باشد:

فرد صاحب ایده صفحه ای در وب ایجاد کرده و در مورد ایده خود، اعتبار مورد نیاز و مدت زمان تأمین اعتبار، توضیحاتی ارائه می دهد و اصطلاحاً کمپین خود را راه اندازی می کند. بازدیدکنندگان این صفحه که از اقشار مختلف جامعه می باشند، در صورت تمایل مبلغ مورد نظر خود را به عنوان وثیقه در حساب مجازی تعیین شده توسط صاحب ایده قرار می دهند. وثیقه ها به عنوان تراکنش های مالی تلقی می شوند یعنی بازدیدکنندگان با استفاده از کارت های اعتباری خود، عملی مشابه پرداخت آنلاین را انجام می دهند با این تفاوت که این مبلغ قابل بازگشت بوده و تا زمانی که اعتبار مورد نیاز صاحب ایده تأمین نشود، بلا استفاده خواهد ماند. چنانچه اعتبار مورد نیاز در مدت زمان تعیین شده تأمین شود، مبالغ وثیقه گذاشته شده از حساب مجازی به حساب بانکی صاحب ایده انتقال داده شده و مبلغ قابل برداشت خواهد بود، در غیر این صورت مبالغ وثیقه به صاحبان آن برگشت داده می شود (Turban et al., ۲۰۱۲). ذکر این نکته ضروری است که صفحه ایجاد شده می تواند به صورت مستقل و یا از طریق پلتفرم های ارائه دهنده خدمات تأمین سرمایه جمعی باشد. این پلتفرم ها متشکل از وب سایت و نرم افزار تحت وب بوده و به عنوان واسطه بین صاحب ایده، مردم و بانک می باشند (Hemer, ۲۰۱۱) و تنها در صورت تأمین سرمایه مورد نظر در بازه زمانی مقرر، درصدی از کل مبلغ جمع آوری شده به عنوان حق کمیسیون به آنها تعلق می گیرد.

گونه شناسی تأمین سرمایه جمعی

هدف از گونه شناسی تأمین سرمایه جمعی، کمک به شناسایی طرح های متناسب با این نوع تأمین سرمایه می باشد. آنچه از پیشینه تجربی این موضوع به دست آمده، نشانگر تقسیم بندی تأمین سرمایه جمعی در دو دسته کلی است. دسته اول بر اساس نوع طرح یا پروژه و دسته دوم بر اساس نوع سازمان یا شرکتی است که با تأمین سرمایه جمعی آغاز به کار می کند(Hemer, ۲۰۱۱).

تا کنون بر اساس نوع طرح یا پروژه، 4 گونه مختلف شناسایی شده است. گونه اول طرح های خیر خواهانه در قالب پروژه های هنری یا بشر دوستانه می باشد. در این پروژه ها سرمایه گذاران انتظار هیچ نوع بازگشت سرمایه ندارند و هدف از سرمایه گذاری، انجام اعمال بشر دوستانه است. دسته دوم شامل طرح های اعطای وام به گونه پروژه های دسته اول می باشد. در این گروه هدف از سرمایه گذاری، اعطای وام در ازای بازگشت سرمایه با نرخ بهره است. دسته سوم که رایج ترین نوع پروژه ها در تأمین سرمایه جمعی می باشد، تأمین سرمایه توأم با پاداش نام دارد. پروژه های این دسته غالباً از نوع تولید کالاهای صنعتی می باشند و سرمایه گذاران در این طرح ها علاوه بر مبلغ سرمایه گذاری شده، پاداش نیز دریافت می کنند. این پاداش ها می توانند به صورت پیش خرید، خرید با تخفیف و یا خرید محصول سفارشی شده باشند و در نهایت دسته چهارم، طرح واگذاری سهام در ازای سرمایه گذاری می باشد. این گونه تأمین سرمایه جمعی کمتر از 5 درصد کل پروژه های تأمین سرمایه جمعی در جهان را شامل می شود و عموماً به سه شکل دریافت سهم از سود آتی، خرید سهمی از یک پروژه عمومی و یا خرید سهمی از املاک و مستقلات می باشد (The Crowdfunding Industry Report, 2013). البته این گروه از پروژه ها اندکی پس از پیدایش، به دلایل قانونی در بسیاری از کشورها ممنوع اعلام شدند (Mollick, 2014).

تأمین سرمایه جمعی بر اساس نوع شرکت، در سه گروه تقسیم بندی می شود. گروه اول شرکت های انفرادی یا شرکت های مستقل است. مالکان این نوع شرکت ها هیچ سابقه کاری سازمانی نداشته و بصورت مستقل اقدام به افتتاح شرکت می کنند. گروه دوم شرکت هایی هستند که به وسیله یک سازمان دولتی یا خصوصی بالا دستی افتتاح می شوند. این شرکت ها پس از تأمین سرمایه و آغاز فعالیت به عنوان زیرشاخه شرکت بالادستی تلقی می شوند. در نهایت گروه سوم عبارت است از شرکت های نوپا یا همان استارت آپ ها. منظور از شرکت های نوپا، شرکت هایی هستند که ابتدا در قالب پروژه آغاز به کار می کنند و پس از تحقق اهداف ترسیم شده پروژه، به عنوان یک شرکت ادامه فعالیت می دهند (Hemer, ۲۰۱۱).

1393/09/17 از نهایت‌نگر
0
/
5
یک دقیقه وقت دارید؟
شما تنها یک قدم با به اشتراک گذاشتن اولین ایده خود فاصله دارید. برای انتشار مطالب خود در ارشن، لطفا ثبت‌نام خود را تکمیل کرده و شماره‌ی همراه خود را فعال نمایید.
تکمیل پروفایل
نمایش {{content.commentsTotal - content.comments.length}} نظر قبلی
علت امتیاز منفی

×
بله
خیر
تغییرات شاخص
شاخص کل
{{tepix.change}}
{{tepix.index}}
وضعیت بازار : {{closedTitle(tepix.isClosed)}}
شاخص کل
{{tepix.change}}
{{tepix.index}}
فرابورس
{{absValueChange(tepix.faraBourseChange)}}
{{tepix.faraBourseIndex}}
شاخص 50 شرکت
{{absValueChange(tepix.companyFiftyChange)}}
{{tepix.companyFiftyIndex}}
شاخص آزاد شناور
{{absValueChange(tepix.freeFloatChange)}}
{{tepix.freeFloatIndex}}
شاخص مالی
{{absValueChange(tepix.financialChange)}}
{{tepix.financialIndex}}
شاخص صنعت
{{absValueChange(tepix.indastryChange)}}
{{tepix.indastryIndex}}
2222
33333