رسانه اجتماعی - تحلیلی بازار سرمایه
مطالب حمید ترحمی هرندی
ارتباطات حمید ترحمی هرندی
...
15

عنوان بلاگ : برندگان و بازندگان سقوط قیمت نفت


خلاصه کاهش قیمت نفت جهانی به میزان 25 دلار یا بیش از 20 درصد از اواسط ژوئیه، سوالات زیادی را ایجاد کرده است. کف قیمتی کجا خواهد بود؟ آیا بازگشت قیمتی را شاهد خواهیم بود؟ قیمت‌ها در چه سطحی پایدار می‌شوند؟ آیا عربستان و اعضای اوپک میزان تولیدات خود را در نشست بعدی کاهش می‌دهند؟ در چه سطوح قیمتی، تولیدات نفت شیل آمریکا متاثر خواهد شد و این تاثیرات تا چه حد جدی است؟

دکتر اد مورس
رئیس گروه تحقیقات کالایی سیتی در نیویورک

کاهش قیمت نفت جهانی به میزان 25 دلار یا بیش از 20 درصد از اواسط ژوئیه، سوالات زیادی را ایجاد کرده است. کف قیمتی کجا خواهد بود؟ آیا بازگشت قیمتی را شاهد خواهیم بود؟ قیمت ها در چه سطحی پایدار می شوند؟ آیا عربستان و اعضای اوپک میزان تولیدات خود را در نشست بعدی کاهش می دهند؟ در چه سطوح قیمتی، تولیدات نفت شیل آمریکا متاثر خواهد شد و این تاثیرات تا چه حد جدی است؟
در این میان، نکته مهم تعیین برندگان و بازندگان در این قیمت های پایین است. بازندگان تولیدکنندگان هستند؛ شامل کشورها و دولت ها. اگر قیمت نفت برنت به 80 دلار برسد، کشورهای عضو اوپک حدود 200 میلیارد دلار کاهش درآمد خواهند داشت. این امر نه تنها بودجه آنها را با مشکل مواجه می کند، بلکه توانایی آنها را برای پرداخت بدهی ها را نیز دشوار می سازد. برای آمریکا نیز اگر قیمت ها بیش از این افت پیدا کنند سرمایه گذاری برای توسعه تولیدات را دچار مشکل می کند و در نتیجه مسیر انقلاب شیل کُند می شود.
از سوی دیگر، اقتصاد جهانی به طور کلی برنامه های وسیع تسهیل کمی (QE) را اجرا خواهد کرد که می تواند رشد آهسته اقتصادی را بهبود بخشد. در واقع، کاهش قیمت نفت، ثروت بادآورده ای به ارزش 8/1 میلیارد دلار در روز و 660 میلیارد دلار در سال برای کشورها به همراه خواهد داشت. به عنوان مثال، سال گذشته در آمریکا به ازای هر خانوار 2 هزار و 900 دلار صرف گازوئیل شده است که این افت قیمت ها می تواند، هزینه گازوئیل را به کمتر از 600 دلار برساند.
برای افت قیمت ها دلایل متعددی وجود دارد که برخی از آنها به تمایل بازار به افت قیمت، برخی به عوامل بنیادی بازار و بخش عمده آن به عوامل ژئوپلیتیک مربوط است. به دنبال قطع صادرات نفت لیبی، قیمت نفت برنت به 110 دلار در هر بشکه رسید. گرچه عربستان تولیدات خود را در سال 2011 افزایش داد، اما برنت 110 دلاری، نسبت به زمان قبل از توقف صادرات لیبی حدود 25 دلار گران تر بود. علت اصلی این امر، ناتوانی سعودی ها در تامین نفت سبک شیرین (آنچه لیبی صادر می کرد) بود که در نتیجه پالایشگاه های مصرف کننده این نوع نفت نمی توانستند آن را با نفتی سنگین تر (با درصد سولفور بیشتر) جایگزین کنند.
در همین دوران، دو موج متفاوت از سال 2011 شکل گرفت. نخست مشکلات داخلی بود که کشورهای صادرکننده نفت با آن مواجه بودند؛ به طوری که معاملات خارج از بازار (off-market) در پیش از این دوران، 400 هزار بشکه در روز بود؛ اما در زمان اعمال تحریم های بین المللی علیه ایران و مشکلات ژئوپلیتیک در نیجریه، سودان، سوریه و یمن این معاملات به 5/3 میلیون بشکه در روز رسید.
اما دومین موج، به رشد تولیدات نفت شیل آمریکا مربوط می شد؛ به طوری که هزینه تولید هر سال کاهش می یافت و به سطوحی بسیار کمتر از آنچه اکنون عموم افراد در ذهن دارند رسید، یعنی خیلی کمتر از 75 دلار بر بشکه.
اکنون، یکی از دوراهی هایی که برای اعضای اوپک ایجاد شده است ریشه در تمایل متفاوت مصرف کنندگان نفت دارد و آن تقابل نفت ترش، متوسط و سنگین خلیج فارس با نفت سبک تولیدکنندگان غربی و آفریقای شمالی است. به این ترتیب، افزایش تولید نفت سبک و شیرین آمریکا، عرضه جهانی نفت را تقویت کرد. در این میان، فرقی نداشت که عربستان یا سایر اعضای اوپک چه مقدار از تولید خود را کاهش دهند، این امر تاثیری روی عرضه نفت سبک در بازار نداشت.
یکی دیگر از عواملی که کاهش قیمت نفت را سبب شد، تضعیف اقتصاد جهانی و در نتیجه رشد تقاضای نفت است. همچنین، ناآرامی های منطقه ای نظیر داعش نیز اثرگذاری خود را بر بازار نفت از دست داد و دیگر نتوانست رشد قیمت ها را سبب شود. از سوی دیگر، توافق هسته ای با ایران نیز به معنای تقویت مجدد سمت عرضه نفت است که می تواند در کنار رشد صادرات لیبی باعث کاهش قیمت نفت شود.
در نهایت، کاهش قیمت ها سبب شد تا تئوری توطئه نیز به دنبال تخفیف قیمتی نفت در بازارهای آسیایی توسط عربستان در بازار شکل گیرد. این تخفیف قیمتی توسط ایران، عراق و سایر تولیدکنندگان خاورمیانه نیز ادامه یافت. اظهارات مقامات عربستان بیانگر آن است که آنها فکر می کنند رشد تولیدات آمریکا با رسیدن قیمت نفت به خیلی کمتر از 90 دلار، کاهش خواهد یافت؛ به طوری که فاصله قیمتی میان نفت برنت و آمریکا، باعث می شود قیمت WTI به کمتر از 75دلار بر بشکه برسد. از سوی دیگر، قیمت های پایین می تواند هزینه هایی را به کشورهای ایران و روسیه وارد کند. هر دو کشور مزبور، در خاورمیانه هزینه هایی می کنند که برای سلطنت عربستان خوشایند نیست.
آیا تمام این شایعات درست است؟ فقط زمان و شاید نشست اعضای اوپک در نوامبر می تواند پاسخ این سوال را بدهد. اگر افت قیمت ها ادامه پیدا کند، تولیدکنندگان آمریکایی می توانند اثبات کنند که آستانه تحمل آنها برای تولید خیلی بیش از آن چیزی است که عموم تصور می کنند.

منابع:
  • دنیای اقتصاد

خلاصه کاهش قیمت نفت جهانی به میزان 25 دلار یا بیش از 20 درصد از اواسط ژوئیه، سوالات زیادی را ایجاد کرده است. کف قیمتی کجا خواهد بود؟ آیا بازگشت قیمتی را شاهد خواهیم بود؟ قیمت‌ها در چه سطحی پایدار می‌شوند؟ آیا عربستان و اعضای اوپک میزان تولیدات خود را در نشست بعدی کاهش می‌دهند؟ در چه سطوح قیمتی، تولیدات نفت شیل آمریکا متاثر خواهد شد و این تاثیرات تا چه حد جدی است؟

دکتر اد مورس
رئیس گروه تحقیقات کالایی سیتی در نیویورک

کاهش قیمت نفت جهانی به میزان 25 دلار یا بیش از 20 درصد از اواسط ژوئیه، سوالات زیادی را ایجاد کرده است. کف قیمتی کجا خواهد بود؟ آیا بازگشت قیمتی را شاهد خواهیم بود؟ قیمت ها در چه سطحی پایدار می شوند؟ آیا عربستان و اعضای اوپک میزان تولیدات خود را در نشست بعدی کاهش می دهند؟ در چه سطوح قیمتی، تولیدات نفت شیل آمریکا متاثر خواهد شد و این تاثیرات تا چه حد جدی است؟
در این میان، نکته مهم تعیین برندگان و بازندگان در این قیمت های پایین است. بازندگان تولیدکنندگان هستند؛ شامل کشورها و دولت ها. اگر قیمت نفت برنت به 80 دلار برسد، کشورهای عضو اوپک حدود 200 میلیارد دلار کاهش درآمد خواهند داشت. این امر نه تنها بودجه آنها را با مشکل مواجه می کند، بلکه توانایی آنها را برای پرداخت بدهی ها را نیز دشوار می سازد. برای آمریکا نیز اگر قیمت ها بیش از این افت پیدا کنند سرمایه گذاری برای توسعه تولیدات را دچار مشکل می کند و در نتیجه مسیر انقلاب شیل کُند می شود.
از سوی دیگر، اقتصاد جهانی به طور کلی برنامه های وسیع تسهیل کمی (QE) را اجرا خواهد کرد که می تواند رشد آهسته اقتصادی را بهبود بخشد. در واقع، کاهش قیمت نفت، ثروت بادآورده ای به ارزش 8/1 میلیارد دلار در روز و 660 میلیارد دلار در سال برای کشورها به همراه خواهد داشت. به عنوان مثال، سال گذشته در آمریکا به ازای هر خانوار 2 هزار و 900 دلار صرف گازوئیل شده است که این افت قیمت ها می تواند، هزینه گازوئیل را به کمتر از 600 دلار برساند.
برای افت قیمت ها دلایل متعددی وجود دارد که برخی از آنها به تمایل بازار به افت قیمت، برخی به عوامل بنیادی بازار و بخش عمده آن به عوامل ژئوپلیتیک مربوط است. به دنبال قطع صادرات نفت لیبی، قیمت نفت برنت به 110 دلار در هر بشکه رسید. گرچه عربستان تولیدات خود را در سال 2011 افزایش داد، اما برنت 110 دلاری، نسبت به زمان قبل از توقف صادرات لیبی حدود 25 دلار گران تر بود. علت اصلی این امر، ناتوانی سعودی ها در تامین نفت سبک شیرین (آنچه لیبی صادر می کرد) بود که در نتیجه پالایشگاه های مصرف کننده این نوع نفت نمی توانستند آن را با نفتی سنگین تر (با درصد سولفور بیشتر) جایگزین کنند.
در همین دوران، دو موج متفاوت از سال 2011 شکل گرفت. نخست مشکلات داخلی بود که کشورهای صادرکننده نفت با آن مواجه بودند؛ به طوری که معاملات خارج از بازار (off-market) در پیش از این دوران، 400 هزار بشکه در روز بود؛ اما در زمان اعمال تحریم های بین المللی علیه ایران و مشکلات ژئوپلیتیک در نیجریه، سودان، سوریه و یمن این معاملات به 5/3 میلیون بشکه در روز رسید.
اما دومین موج، به رشد تولیدات نفت شیل آمریکا مربوط می شد؛ به طوری که هزینه تولید هر سال کاهش می یافت و به سطوحی بسیار کمتر از آنچه اکنون عموم افراد در ذهن دارند رسید، یعنی خیلی کمتر از 75 دلار بر بشکه.
اکنون، یکی از دوراهی هایی که برای اعضای اوپک ایجاد شده است ریشه در تمایل متفاوت مصرف کنندگان نفت دارد و آن تقابل نفت ترش، متوسط و سنگین خلیج فارس با نفت سبک تولیدکنندگان غربی و آفریقای شمالی است. به این ترتیب، افزایش تولید نفت سبک و شیرین آمریکا، عرضه جهانی نفت را تقویت کرد. در این میان، فرقی نداشت که عربستان یا سایر اعضای اوپک چه مقدار از تولید خود را کاهش دهند، این امر تاثیری روی عرضه نفت سبک در بازار نداشت.
یکی دیگر از عواملی که کاهش قیمت نفت را سبب شد، تضعیف اقتصاد جهانی و در نتیجه رشد تقاضای نفت است. همچنین، ناآرامی های منطقه ای نظیر داعش نیز اثرگذاری خود را بر بازار نفت از دست داد و دیگر نتوانست رشد قیمت ها را سبب شود. از سوی دیگر، توافق هسته ای با ایران نیز به معنای تقویت مجدد سمت عرضه نفت است که می تواند در کنار رشد صادرات لیبی باعث کاهش قیمت نفت شود.
در نهایت، کاهش قیمت ها سبب شد تا تئوری توطئه نیز به دنبال تخفیف قیمتی نفت در بازارهای آسیایی توسط عربستان در بازار شکل گیرد. این تخفیف قیمتی توسط ایران، عراق و سایر تولیدکنندگان خاورمیانه نیز ادامه یافت. اظهارات مقامات عربستان بیانگر آن است که آنها فکر می کنند رشد تولیدات آمریکا با رسیدن قیمت نفت به خیلی کمتر از 90 دلار، کاهش خواهد یافت؛ به طوری که فاصله قیمتی میان نفت برنت و آمریکا، باعث می شود قیمت WTI به کمتر از 75دلار بر بشکه برسد. از سوی دیگر، قیمت های پایین می تواند هزینه هایی را به کشورهای ایران و روسیه وارد کند. هر دو کشور مزبور، در خاورمیانه هزینه هایی می کنند که برای سلطنت عربستان خوشایند نیست.
آیا تمام این شایعات درست است؟ فقط زمان و شاید نشست اعضای اوپک در نوامبر می تواند پاسخ این سوال را بدهد. اگر افت قیمت ها ادامه پیدا کند، تولیدکنندگان آمریکایی می توانند اثبات کنند که آستانه تحمل آنها برای تولید خیلی بیش از آن چیزی است که عموم تصور می کنند.

منابع:
  • دنیای اقتصاد
1393/07/29 از نهایت‌نگر
0
/
2
یک دقیقه وقت دارید؟
شما تنها یک قدم با به اشتراک گذاشتن اولین ایده خود فاصله دارید. برای انتشار مطالب خود در ارشن، لطفا ثبت‌نام خود را تکمیل کرده و شماره‌ی همراه خود را فعال نمایید.
تکمیل پروفایل
نمایش {{content.commentsTotal - content.comments.length}} نظر قبلی
علت امتیاز منفی

×
بله
خیر
تغییرات شاخص
شاخص کل
{{tepix.change}}
{{tepix.index}}
وضعیت بازار : {{closedTitle(tepix.isClosed)}}
شاخص کل
{{tepix.change}}
{{tepix.index}}
فرابورس
{{absValueChange(tepix.faraBourseChange)}}
{{tepix.faraBourseIndex}}
شاخص 50 شرکت
{{absValueChange(tepix.companyFiftyChange)}}
{{tepix.companyFiftyIndex}}
شاخص آزاد شناور
{{absValueChange(tepix.freeFloatChange)}}
{{tepix.freeFloatIndex}}
شاخص مالی
{{absValueChange(tepix.financialChange)}}
{{tepix.financialIndex}}
شاخص صنعت
{{absValueChange(tepix.indastryChange)}}
{{tepix.indastryIndex}}
2222
33333